Bekijk het origineel

‘Nieuwe levensstijl’ en de kerk (II)

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

‘Nieuwe levensstijl’ en de kerk (II)

4 minuten leestijd

Wat zijn dat: ‘plaatselijke christenen’? Christenen, die in een plaats wonen? Zijn er dan christenen, voor wie dat met geldt? Regionale, provinciale, nationale, internationale christenen? Vreemd…

Wat misschien een flauwe schoolmeesterij lijkt, geïnspireerd door de voorlaatste zin van Opschoors bijdrage, is niettemin serieus bedoeld. Het raakt de kern van mijn antwoord op de vraag van de heer Opschoor, waarom ik in Diakonia (oktober 1975) zo vervelend over (het IKV en) de werkgroep ‘Nieuwe levensstijl’ heb geschreven. Zolang het in de ‘beweging’ voor een nieuwe levensstijl gaat om een oproep van ‘de kerken’ (dat wil zeggen: een groep binnen de kerken) aan ‘plaatselijke christenen’, zal het met die beweging wel loslopen, dunkt me. Dat blijkt ook wel uit Opschoors artikel. Hij heeft het niet zozeer over de nieuwe levensstijl als wel over de werkgroep, die hem tracht te bevorderen. Een miskend gezelschap blijkbaar. Nu is het me zeker bekend dat er in de kerk nogal eens onbillijke oordeelvellingen voorkomen, en ik begrijp de reaktie van de heer Opschoor dan ook wel. Toch kost het me moeite de lotgevallen van de werkgroep de aandacht te geven, die wordt gevraagd. Het gaat toch om de levensstijl, en niet om de dub van Opschoor? En dan: de club is nog maar net begonnen. God tobt al vele eeuwen met zijn mensheid om, en oppervlakkig gezien heeft Hij nog niet veel bereikt. Wat dan te verwachten van Opschoor en de zijnen in het tijdsbestek van nog geen jaar?

Vergis ik me niet, dan bevestigt de reaktie van de heer Opschoor mij in het vermoeden dat de ‘beweging’ voor een nieuwe levensstijl, althans totnutoe, niet echt in het evangelie is geworteld. Het nieuwe ervan wijst trouwens al in die richting; wie voor het evangelie kiest, kiest per slot van rekening voor iets zeer ouds. Maar veel belangrijker dan de naam is het idealisme erachter, dat eraan voorbij lijkt te gaan dat alle idealisme in het evangelie beslissend is overwonnen. Al onze idealen slaan op het kruis van Golgotha te pletter. Volharden we er tóch in, dan volgt vroeg of laat de ontgoocheling. Dan krijg je de kortademige ‘oproepen’, en de al even kortademige uitingen van teleurstellingen erna.

Het concrete punt, dat de heer Opschoor noemt, lijkt me nauwelijks de moeite waard. Blijkbaar is het hem ontgaan wat ieder ander bij lezing van mijn artikel duidelijk zal zijn, namelijk dat de door hem gewraakte zin een stijlfiguur bevat, die wordt aangeduid als hyperbool oftewel overdrijving. Natuurlijk kan ik niet serieus menen dat het IKV en de werkgroep ‘Nieuwe levensstijl’, waarvan nota bene een functionaris van de de GDR deel uitmaakt, nog nooit van zending en diakonaat hebben gehoord. Ik heb van een overdrijving (die zich geheel als overdrijving laat herkennen) gebruik gemaakt, om zo duidelijk mogelijk te laten uitkomen dat IKV en ‘Nieuwe levensstijl’ naar mijn mening niet werkelijk aansluiten bij het apostolaat en het diakonaat, als twee hoofdfuncties van de christelijke gemeente, en daarom wat in het luchtledige verwijlen.

Graag wil ik tenslotte een misverstand helpen verwijderen, dat zich trouwens vaker voordoet. Plaatsing van een artikel in Diakonia betekent niet dat de GDR of de redaktiecommissie of de eindredakteur van Diakonia met de inhoud ervan instemt. Men kan er alleen uit af leiden dat de eindredakteur, eventueel in overleg met anderen, de betreffende bijdrage ziet als een bijdrage aan het diakonaat van de kerk. Daarbij staat Diakonia niet los van de overige voorlichtingsaktiviteiten van de GDR en die van de provinciale diakonale commissies. Als de GDR ‘bondgenoot’ is van de werkgroep ‘Nieuwe levensstijl’, moet dat dus in Diakonia te bemerken zijn. Maar dat sluit kritiek niet uit. Waarom mag de GDR, in het kader van een bondgenootschap, wèi via brieven aan de colleges van diakenen opwekken tot belangstelling voor IKV en ‘Nieuwe levensstijl’ en woordvoerders van beide gelegenheid geven zich in Diakonia te uiten — februari 1975: interview met Van der Heuvel; augustus 1975: artikel van de secretaris van het IKV — en geen ruimte geven voor een kritische bijdrage? Je bent bondgenoot van elkaar of je bent het niet…

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1976

Diakonia | 52 Pagina's

‘Nieuwe levensstijl’ en de kerk (II)

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1976

Diakonia | 52 Pagina's

PDF Bekijken