Bekijk het origineel

Minderheidsgroepen in onze samenleving

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Minderheidsgroepen in onze samenleving

7 minuten leestijd

Ik ben gewoon.

Deze tekst werd gelezen als inleiding op een serie diensten en programma’s van de Hervormde Jeugdraad Amstelveen-Buitenveldert over minderheidsgroepen.

In de lijdenstijd van dit jaar hebben wij in ’t Open Hof, het gebouw van de Jeugdraad, een aantal samenkomsten georganiseerd met homofielen, lichamelijk-gehandicapten, ex-psychiatrische patiënten en ex-gedetineerden.

De voorbereiding

De voorbereidingsgroep bestond uit tien vrijwilligers en een kerkelijk jeugdwerkleider. Uitgangspunt was dat wij dit jaar binnen de gemeente de aandacht wilden vestigen op de problemen, die een aantal groepen ondervinden bij hun integratie in de samenleving.

Wij begonnen in oktober 1975 met één maal per veertien dagen een avond bij elkaar te komen. In eerste instantie kwamen vragen aan de orde, die we onszelf moesten stellen.

Vragen als:

Waarom willen wij dit opzetten? Voor wie is het bestemd? Wat willen we ermee bereiken? Welke groepen komen in aanmerking en zouden bereid zijn om mee te doen?

Over welke informatie moeten we beschikken? Kunnen we — eventueel — zorgen voor een follow-up, als mensen van een bepaalde groep daarom vragen?

Nadat we voor onszelf voorlopige antwoorden op deze vragen hadden geformuleerd, zijn wij gaan zoeken naar mensen van de genoemde groepen.

Wij kregen contact met een predikant, die o.a. werkt voor homofiele studenten, met mensen van ‘Amstelrade’ (een centrum voor lichamelijk gehandicapten in Amstelveen), met een vertegenwoordiger van de Cliëntenbond (een vereniging van psychiatrische en ex-psychiatrische patiënten), en met een reclasseringsambtenaar.

De totale opzet werd met de hele groep doorgesproken. Een kleine groep bereidde de dienst voor, samen met de voorganger en, voorzover mogelijk, ook met iemand van de betreffende groep zelf.

De diensten

Er waren vijf diensten: één rond elke groep, en een inleidende dienst. De definitieve samenstelling van elke liturgie vond plaats door de jeugdwerkleider, om ook in de vormgeving van de diensten een bepaalde continuïteit te brengen. Met uitzondering van de dienst over homofilie, zijn de vaste predikanten in de diensten voorgegaan.

Voor elke liturgie werd een deel van de teksten zelf geschreven of werden bestaande teksten bewerkt. Naast schriftlezingen, liederen en gebeden, werd korte informatie gegeven, en werden gedichten, citaten en brieven opgenomen van mensen van de betreffende groep.

Over de volgende schriftlezingen en thema’s werd gepreekt:

Inleidende dienst: thema ‘anders-zijn’, Johannes 4:5-42, de ontmoeting van Jezus met de Samaritaanse vrouw.

Dienst over homofilie: thema ‘hij/zij is zó, je weet wel …!’, Leviticus 20:13, Romeinen 1:24-27 en andere teksten, die in verband worden gebracht met homofilie.

Dienst met lichamelijk-gehandicapten: thema ‘de lamme zal springen als een hert’, Jesaja 35:1-10, het visioen van een nieuwe aarde, Psalm 72 en Matthéus 11:2-6.

Dienst over psychiatrische patiënten: thema ‘ik heb je nodig’, Marcus 5:1 -20, de genezing van een bezetene in het land van de Gerasenen.

Dienst over gedetineerden: thema ‘straf moet er zijn’, Johannes 8:1-11, de ontmoeting van Jezus met een vrouw, die overspel gepleegd heeft.

Na elke dienst was er gelegenheid om met de voorganger en de voorbereidingsgroep verder te praten. In de preek over gedetineerden werden vragen geformuleerd, die na de dienst groepsgewijs werden besproken.

De opzet van zulke diensten vraagt uiteraard veel voorbereidingstijd en grote zorgvuldigheid bij de keuze van teksten en schriftlezingen.

Programma’s

Over homofilie werd een avond belegd in samenwerking met de werkgroep Homofilie van de Vrije Universiteit. Na een rollenspel is in kleine groepen gesproken over de ervaringen van homofielen en over ieders houding ten aanzien van seksualiteit en zogenaamde seksuele afwijkingen.

Over lichamelijk-gehandicapt-zijn is een avond belegd, waarop de film ‘Leven en laten leven’ werd gedraaid. Er volgde een groepsgesprek met een aantal mensen, die zelf gehandicapt zijn.

Over de psychiatrie en de problemen van psychiatrische en ex-psychiatrische patiënten werd direct na de dienst een inleiding gehouden door een vertegenwoordiger van de Cliëntenbond, gevolgd door een groepsdiscussie. Ook hebben wij in ’t Open Hof een voorstelling georganiseerd van het ‘Gekkentheater’, een toneelgroep, die ontstaan is op het therapeutisch dagcentrum in Amsterdam, en die door middel van het spelen van een aantal scènes communicatieproblemen laat zien in menselijke relaties. Na de voorstelling gaan de spelers in discussie met de bezoekers.

Over ons gevangenis-systeem hebben wij de film ‘In bewaring’ gedraaid. Deze film is opgenomen in het Huis van Bewaring in Amsterdam.

Via interviews met gedetineerden en door henzelf uitgevoerde rollenspelen, wordt een indruk gegeven van wat gedetineerd-zijn voor mensen kan betekenen. Na de film is een gesprek gehouden met enkele mensen van de reclassering.

Bezoekers en hun reakties

De meeste belangstelling was er voor de kerkdiensten, en voor het optreden van het Gekkentheater. Minder belangstelling werd getoond voor de overige programma’s. De interesse van de gemeente in haar totaliteit was vrij gering.

Dit kan samenhangen met de gedachte dat het geheel speciaal voor jongeren bedoeld was — hoewel wij in de publiciteit voor die gedachte geen aanleiding hebben gegeven.

Het kan ook samenhangen met een gebrek aan belangstelling voor de problematieken, die wij aan de orde hebben gesteld; ook met het feit, dat mensen moeilijk loskomen van hun vaste patronen van kerkgang e.d., en daarom niet naar ’t Open Hof gaan.

Wij hebben dit van te voren wel enigszins voorzien, maar het leek ons weinig zinvol om het totale programma min of meer willekeurig over verschillende kerken in Amstelveen te spreiden, waardoor onzes inziens elk programma-onderdeel een te incidenteel karakter zou krijgen.

De reakties van de bezoekers waren vrijwel zonder uitzondering zeer positief. Dit geldt vooral voor de reakties op de diensten en het optreden van het Gekkentheater. Bij de gesprekken in één groep (25-30 mensen) was het nog wel eens moeilijk, het gesprek op gang te krijgen.

Onze ervaring zowel bij de voorbereiding als bij de uitvoering van de programma’s is dat het erg goed is, als de mensen van de verschillende groepen het eerst aan het woord komen.

Follow-up

Vooral lichamelijk-gehandicapte mensen vroegen om verder contact. Wij onderzoeken momenteel de mogelijkheden om samen met gehandicapten een aantal programma’s op te zetten voor gehandicapten en nietgehandicapten. Ook zijn er nogal wat individuele contacten ontstaan. Enkele mensen van ‘Amstelrade’ nemen nu geregeld deel aan aktiviteiten in ’t Open Hof. Dit maakt het noodzakelijk om een auto-dienst op te zetten.

Bij de voorbereiding van het programma over gedetineerden hebben wij een gesprek gehad met een ex-gedetineerde, die er de nadruk op legde dat veel gedetineerden te weinig bezoek krijgen. Ook de mensen van de reclassering gaven verschillende mogelijkheden om verder te werken aan contacten tussen mensen binnen en buiten de gevangenismuren.

Het zal nogal wat tijd kosten om te onderzoeken hoe dat precies moet gebeuren en welke mensen daarvoor worden gevraagd.

Conclusie: het diakonaat van de gemeente

Het opzetten en uitvoeren van het totale programma hebben wij voor onszelf als een goede zaak ervaren. Door middel van dit werk kan een nieuw stuk diakonaat van de gemeente gestalte krijgen.

Duidelijk is dat het veel tijd, energie en inzet vraagt. Ook moet een bepaald budget beschikbaar zijn voor literatuur-aanschaf, onkostenvergoeding van mensen, huren van films e.d.

Het lijkt ons gevaarlijk, dergelijke programma’s op te zetten zonder daarbij mensen van de verschillende groepen in te schakelen. Een onjuiste opzet kan meer kwaad dan goed doen. Met hen sámen is het echter mogelijk om een goed programma te maken, dat zowel op korte als op lange termijn nieuwe en belangrijke aandachtsvelden kan geven aan de hele gemeente.

Diakonaat, en het werken aan gerechtigheid, hoeft geen zaak te zijn van diakenen en jongeren alleen!

Tenslotte

Wie belangstelling heeft voor de liturgieën van de diensten, kan deze opvragen bij ’t Open Hof, Burgemeester Haspelslaan 129 in Amstelveen, tel. 020-416844. Via hetzelfde adres wordt verdere informatie verstrekt door Renger Prent, kerkelijk jeugdwerkleider Hervormde Jeugdraad Amstelveen-Buitenveldert.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 juli 1976

Diakonia | 36 Pagina's

Minderheidsgroepen in onze samenleving

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 juli 1976

Diakonia | 36 Pagina's

PDF Bekijken