Bekijk het origineel

Verzoening in israël

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Verzoening in israël

7 minuten leestijd

Ibillin is een teken van hoop temidden van conflict en geweld. Een Palestijns dorp in Galilea; 25% van de inwoners zijn vluchtelingen uit verwoeste dorpen.

Geen geweld

Elias Chacour, Grieks-orthodox priester, Palestijn met Israëlisch paspoort, die op de situatie van de Palestijnen in Israël zeker kritiek heeft, verwerpt iedere oplossing door middel van geweld. Hij gelooft in de mogelijkheid van vreedzaam samenleven van Joden en Palestijnen, te beginnen aan de basis.

‘Als beide partijen’, zo zegt Chacour, ‘ieder hun zelf gevormd gouden kalf verlaten waarvoor ze offers brengen op de altaren van het slagveld en de vergiftigende propaganda van de massa media, zullen ze in de ander de méns zien, met wie men kan samen leven, samen werken, die men kan liefhebben.’

Tot deze dienst der verzoening wil Chacour de Palestijnen in Noord-Galilea voor-bereiden. In de Palestijnse, tot voor kort agrarische dorpssamenleving is weinig traditie van jeugdwerk, sport of enigerlei culturele activiteit. De Palestijnse jongeren-van-nu werken veelal in Israëlische industrieën; buiten school of werk is er geen vorm van vrije tijdsbesteding. Chacour wil de Palestijnse dorpsgemeen-schappen de mogelijkheid geven zich te ontwikkelen, door lezen en leren hun horizon te verwijden, zodat ze in staat zijn hun situatie te doorzien en mee te werken aan verzoening. Hij wil ze ook de mogelijkheid geven om door het dragen van verantwoordelijkheid voor elkaar de ander te leren zien als medemens.

Gemeenschapscentrum

In Ibillin is een gemeenschapscentrum gesticht, waar de bevolking zelf aan heeft meegebouwd. Christenen, van verschillende denominaties en Moslims zijn daarbij betrokken.

Door de altijd open poort in de muur rondom kerk en centrum lopen de hele dag mensen en kinderen in en uit. Iemand wil de priester spreken; meisjes en vrouwen hebben Soeur Gislaine nodig voor een patroon of een handwerk; moeders met een ziek kind zoeken Soeur Nazarene; jongelui komen voor een partijtje volley-ball; jong en oud leent boeken uit de bibliotheek (soms 70 per dag); kinderen spelen in de tuin; oude heren zitten te praten op bankjes onder de bomen; iemand komt zo maar wat gezelschap zoeken.

In de avonduren worden cursussen gehouden op allerlei gebied, verder bijbelstudiekringen, studie-avonden voor middelbare scholieren, toneelclub, muziekclub en wat niet al.

Er is een middelbare school opgericht, waarvoor verscheidene particulieren een kamer in hun huis ter beschikking hebben gesteld.

Er is een groeiend contact tussen bepaalde Israëlische dorpen en kibboetsim, en Ibillin.

Andere dorpen

Ook in andere dorpen in Galilea is men bezig naar het model van Ibillin een gemeenschapscentrum van de grond te krijgen.

De voorbereiding verloopt in fasen.

Als er uit de mensen, die enthousiast zijn voor het plan om de dorpssamenleving te verbeteren, een comité gevormd is, gaat men lijsten maken van dorpelingen die bereid zijn in hun vrije tijd mee te bouwen, door een tractor of iets anders ter beschikking te stellen. In de volgende fase brengt de bevolking een bedrag aan geld bijeen. Als minstens 50% van de kosten verzameld is, vraagt men hulp aan een buitenlandse organisatie of zusterkerk.

Deze zomer wilden we op een morgen de nonnen in Me’ilia bezoeken. Ze waren niet thuis; we vonden hen bij de bouw van het centrum, vrolijk bezig met metselen. Het was zaterdag. Dertig dorpsbewoners, die in Israëlische dienst werken, gebruikten hun vrije dag om mee te werken aan de bouw. Inmiddels is dit centrum geopend. De reeds bestaande bibliotheek is erheen overgeplaatst, er zijn cursussen en activiteiten op allerlei gebied.

In Fattusa, een Christen Palestijns dorp, was het comité bezig met het opstellen van lijsten vrijwillige werkkrachten. Men had al een stuk grond beschikbaar.

Gush Halav is een dorp van 1300 inwoners en 800 vluchtelingen, die afkomstig zijn uit plaatsen, waar hun het recht op eigen grond is ontnomen. Ook hier zijn Christenen en Islamieten samen bezig aan de opzet van een centrum.

In Jish… in Shefar-am… in Mazra… Mazra: een Islamitisch dorp met 5% vluchtelingen-christen-inwoners. Kerkdiensten worden in een school gehouden. De bisschop zou die zondag de mis bedie-nen. Voor de dienst was er vergadering van het comité voor de oprichting van een gemeenschapscentrum, vanzelfsprekend meest Islamieten, die ook aanwezig waren in de kerkdienst.

Na de dienst gezellig koffiedrinken met de bisschop, waarbij men doorging met plannen bespreken. Een der aanwezige Islamieten droeg een in der haast gemaakt gedicht voor over het centrum, waarin Chacour en onze Generale Diakonale Raad (van terzijde betrokken bij de financiering) pluimen op de hoed kregen.

Bibliotheek

In Ibillin breidt het werk zich steeds verder uit. Men is bezig met de opzet van een mobiele bibliotheek, die verschillende dorpen in de omgeving zal kunnen bedienen. De kleuterschool is te klein; men wil een nieuwe school bouwen, met als verdieping een nieuw gemeenschapscentrum. Het huidige centrum wordt dan ingericht voor de reizende bibliotheek. Plannen, die geld kosten…

Uit steeds meer dorpen komt de vraag om hulp bij de opzet van een bibliotheek of een centrum.

Meer en meer wordt Ibillin een plaats, waar Joodse en Palestijnse geestelijke leiders, rabbijnen, priesters en anderen elkaar ontmoeten. Juist als er in het land een of andere conflictsituatie is, komt men samen om te overleggen welke houding men moet aannemen, wat er gedaan kan worden om tot een oplossing te komen. Men hoopt dat eens de Palestijnen-in-Galilea een brugfunctie kunnen vervullen voor vrede tussen de Palestijnen buiten Israël en de Joden.

Tussen de Christelijke nederzetting Nes Ammim en Ibillin bestaat een waardevolle relatie.

Ook internationaal heeft Ibillin steeds duidelijker een functie. Vertegenwoordigers van de Wereldraad van Kerken en andere organisaties en particulieren weten Ibillin en de omliggende dorpen te vinden voor een conferentie, studiedag of bezoek. Dit jaar kwamen honderd leden van de Board of Governors of the American Jewish Comittee met Palestijnse leidende figuren uit Galilea tezamen in Ibillin.

De aartsbisschop van Galilea begroette het gezelschap, de positie van de Palestijnen in Israël werd besproken, één van de Governors sprak een woord van vrede in de kerkdienst. ‘De Moederkerk in het Heilige Land’, zegt Chacour, ‘moet de eigenschappen hebben van een echte moeder met veel verschillende kinderen. Ze moet als een moeder àllen liefhebben en hen herinneren aan hun broederschap boven alles wat verdeelt.’

In Zeist

Toen aan Chacour gevraagd werd wat hij verwacht van contact tussen een kerkelijke gemeente in Nederland en Ibillin, was het antwoord: ‘In de eerste plaats onze broeders en zusters in Christus zijn, meeleven met eikaars werk. Wij hebben teke-nen van vriendschap en begrip uit de wereldkerk nodig. In de tweede plaats is financiële hulp voor onze vele mogelijkheden en plannen heel welkom.’

De Thomaskerkgemeente in Zeist is begonnen contact met Ibillin te leggen. Nadat eerst informatie is gegeven, worden nu initiatieven uit de gemeente afgewacht. Correspondentie tussen gemeenteleden hier en ginds komt langzaam-aan op gang. Chacour geeft de brief door aan een gemeentelid, die ongeveer in dezelfde situatie verkeert als de schrijver. Een foto-boek, waarvoor ieder gemeentelid een blad kan inleveren, is in de maak. Er zijn wat kleine spontane geldacties: op een zondagmorgen staat onverwacht in de gang van de kerk een zelfgemaakte pop, waarvan men de naam kan raden, op-brengst voor Ibillin. En zo is er meer.

Teken van hoop

Ibillin heeft ons meeleven nodig, wij hebben Ibillin nodig. Als de polarisatie in onze kerken ons naar de keel vliegt, mogen we weten: het kan anders.

Als we lezen en horen over de toestand in het Midden-Oosten, over troepenverplaatsingen, samensprekingen van staatshoofden, conferenties op hoog niveau, (en dat alles zal wel nodig zijn), mogen we luisteren naar Ibillin, van waaruit de levende mensen, waar het om gaat, worden opge-roepen tot verzoening.

Ibillin: een teken van hoop.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1977

Diakonia | 52 Pagina's

Verzoening in israël

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1977

Diakonia | 52 Pagina's

PDF Bekijken