Bekijk het origineel

Inspelen op uitdagingen, nu en straks

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Inspelen op uitdagingen, nu en straks

Zending in vogelvlucht

4 minuten leestijd

Wat wil zending-vandaag zeggen? Op welke manier zal daarop moeten worden ingespeeld en hoe zal de zending er, zeg maar, in 1980 moeten uitzien? Met deze vraag over het nu en het straks van de zending heeft het Centraal Orgaan zich eind vorig jaar op een bezinningsdag bezig gehouden. Een bezinning, die er voortaan aan het eind van elk jaar zal zijn.
Uitgangspunt was de nieuwe zendingsagenda, die de Nederlandse Zendingsraad — het samenwerkingsverband van bijna alle zendingsorganisaties en -instanties in ons land — onlangs formuleerde over de taken en uitdagingen die in de huidige situatie toch minstens horen tot het gezonden- zijn van de kerken in het Westen. Het gaat, aldus de NZR, om de volgende taken en uitdagingen.
Allereerst het in eigen samenleving onder ogen zien van invloeden en bewegingen zoals secularisatie (verwereldlijking), het stelsel van waarden dat in een z.g. consumptiemaatschappij als de onze wordt aangelegd, het wegtrekken uit kerk- en geloofsgemeenschappen, het, vooral van jongeren, zich afwenden van het evangelie en het opkomen van nieuwe vormen, zowel van humanisme als van religiositeit. Wat onze kerken betreft zou daarbij gedacht kunnen worden aan het nieuwe (gecombineerde) deputaatschap Gemeenteopbouw in wording, waarin, althans organisatorisch, een aanzet is gegeven voor het gezamenlijk daadwerkelijk en zo effectief mogelijk reageren op al die samenlevingsvragen door: evangelisatie, kerkopbouw, jeugd- en jongerenpastoraat samen, waarbij ook de zending en het diakonaat als gesprekspartners optreden.
Volgende uitdaging, zoals de NZR die omschreef: het bevorderen van gerechtigheid, vrijheid, eerbiediging van mensenrechten in de wereld, tegenover alle krachten die daar negatief op inwerken, zoals uitbuiting, dictatuur, discriminatie, oorlogsdreiging, om nu maar enkele voorbeelden te noemen.
In dit verband zullen zending en (wereld)diakonaat verder kunnen samenwerken in de beleidsraad die beider naam draagt. Ook de sector ontwikkelingssamenwerking is daarbij betrokken. Maar, zo werd geconstateerd, eigenlijk wordt toch nog steeds een deputaatschap of raad voor ,,kerk en samenleving" gemist, die in dit verband langs directe lijnen met de Wereldraad van Kerken zou kunnen samenwerken.
Als derde uitdaging signaleerde de NZR de ontmoeting met de wereldreligies en het gesprek met Israël. Voorts met het marxisme in zijn verschillende vormen en de bevordering van meer aandacht voor en een solidair-zijn met christenen en kerken in marxistisch geregeerde staten.
De ontmoeting met de wereldreligies is wel heel duidelijk opdracht voor de zending. De noodzaak voor zon dialoog, die hier en daar aarzelend begint, wordt steeds klemmender. En hoe te reageren op de uitdaging van het marxisme? Moet die dialoog uitsluitend worden overgelaten aan de Vrije Universiteit? De Wereldraad van Kerken ontplooit steeds meer activiteiten in het op gang brengen van zowel de dialoog met de wereldreligies als die met de diverse wereldbeschouwingen. Wat zou daarin het aandeel van onze kerken kunnen zijn? Aan deze vraag zal met name de zending, zo bleek uit de bezinning, zwaar moeten gaan tillen.
Dit alles dan naast de vanouds bekende opdracht: het bevorderen van blijvende aandacht voor de kerken in de derde wereld en de betrokkenheid in de verkondiging van het evangelie daar, in samenwerking met de ter plaatse werkzame kerken.
Door al deze ten dele, wellicht teveel organisatorisch gerichte, kwesties, aldus werd geconstateerd, blijft de fundamentele vraag van kracht, naar het karakter, het soortelijk gewicht van alle zendingsactiviteiten. Met andere woorden: de vraag naar het ,,van waaruit" we spreken, de vraag van het dienen, de vraag van het Christus zoeken bij de verdrukten.

(Ds. Vos is secretaris van het Centraal Orgaan voor de Zending)


Driekwart eeuw Sumba-zending

Op 1 januari 1977 was het 75 jaar geleden dat de gereformeerde kerken in Groningen, Drente en Overijsel en later ook de Evangelisch Altreformierte Kirche in Niedersachsen de verantwoordelijkheid voor het zendingswerk op Sumba op zich namen. Vanaf 1881 had de Nederlands-gereformeerde zendingsvereniging al pogingen in het werk gesteld om dit werk onder de Sumbanezen van de grond te krijgen. Maar het was de zendelingen Van Alphen, Pos en De Bruyn niet gelukt.
In 1902 werd ds. D. K. Wielenga door de gereformeerde kerk te Hoogeveen uitgezonden, hoewel er verschillende stemmen In Nederland gehoord werden, die zeiden het werk in Sumba maar op te geven.
Veel mannen en vrouwen zijn hem in deze 75 jaar gevolgd en hebben door prediking, onderwijs, medische zorg en sociaal economische arbeid geprobeerd duidelijk te maken wie Jezus Christus is.
In de kerkdiensten op zondag 30 januari zullen wij hier in Nederland, maar ook de kerken op Sumba, ervoor danken dat God ook Sumbanezen de naam van Sions kinderen dragen doet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1977

Kerkinformatie | 32 Pagina's

Inspelen op uitdagingen, nu en straks

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1977

Kerkinformatie | 32 Pagina's

PDF Bekijken