Bekijk het origineel

Boeken

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Boeken

3 minuten leestijd

Huub Angenent en Herman Steensma, Onveilig Nederland? Uitgave Callen bach, Nijkerk, 1976, ƒ 15,—.

Wie kranten leest — en zeker bepaalde kranten —, krijgt ongetwijfeld de indruk dat het er in Nederland niet veiliger op wordt. Mensen worden op straat of in café’s gemolesteerd, kinderen durven zonder geleide niet overal meer langs, vrouwen kunnen in de steden ’s avonds nauwelijks de straat meer op. Er gaat geen dag voorbij of we lezen over winkeldiefstallen en oplichterij. Voetbalwedstrijden eindigen herhaaldelijk in ware veldslagen en treinen worden vernield. Er wordt gestoken en gemoord. Is Nederland niet hard op weg een onveilig land te worden?

Deze vraagstelling is het uitgangspunt van dit boek. De schrijvers zijn gaan inventariseren en hebben het verkregen materiaal tegen elkaar afgewogen. Er is nl. inderdaad in ons volk van een duidelijke verontrusting sprake over de criminaliteit om ons heen. Bij de burgers, in het bedrijfsleven, bij politie en justitie.

Een ander punt is dat deze verontrusting zich soms toespitst ten aanzien van bepaalde groepen: buitenlanders, Zuidmolukkers, Surinamers, de jeugd enz.

Is dat terecht? Soms wel, maar in bepaalde gevallen spreken de cijfers een heel andere taal. Bovendien: was het vroeger altijd zo rustig? Denk aan het palingoproer, de aardappelrellen, het werklozenoproer. Incidentele gevallen, zult u wellicht zeggen, maar de alledaagse gebeurtenissen drongen toen maar zelden tot ons door.

De schrijvers vragen zich af of het waar is dat de maatschappij harder aan het worden is. Persoonlijk meen ik van wel.

Dat is ook begrijpelijk. Wanneer de maatschappij-omstandigheden veranderen (zelfs schoolkinderen praten tegenwoordig al over harde acties!), zal dat zeker ook zijn invloed hebben op het totale gedrag. Zeker van sociaal zwakkeren en jongeren, waarbij de modellen (denk alleen maar aan de t.v.) ons dagelijks aangereikt worden.

Toch is het nuttig dat de schrijvers het ‘beeld’, dat we hebben, vergelijken met de ‘werkelijkheid’. Sommige vormen van criminaliteit nemen inderdaad toe: de vermogensmisdrijven, de verkeersmisdrijven. Voor ernstige vormen van agressiviteit worden steeds meer mensen veroordeeld. Andere misdrijven (b.v. sexuele) nemen af. Althans volgens de beschikbare getallen.

Maar ook de moraal verandert en de angst van het slachtoffer om er werk van te maken neemt misschien toe.

Terecht wordt afzonderlijk aandacht besteed aan de massamedia ‘als bril van de burger’, de enige vorm van voorlichting waar velen het mee moeten doen. Bovendien genieten veel mensen van de criminaliteit en sommige kranten zijn dan ook maar al te graag bereid hun dit amusement uitgebreid te leveren.

Nadat in het kort enkele mogelijkheden tot bestrijding worden geanalyseerd, komt de hamvraag: is Nederland een onveilig land geworden? De schrijvers menen van niet.

‘De omvang en het aanzien van de criminaliteit worden in aanzienlijke mate bepaald door de manier waarop de samenleving en de individuele burgers erop reageren’.

Iedere Nederlander heeft zo zijn eigen ervaringen met criminaliteit en zijn eigen opvattingen daarover. Een nuttig boekje om uw eigen gedachten en meningen aan te toetsen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 februari 1977

Diakonia | 36 Pagina's

Boeken

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 februari 1977

Diakonia | 36 Pagina's

PDF Bekijken