Bekijk het origineel

Over een fijn geschrift en . . . mobiliseren

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Over een fijn geschrift en . . . mobiliseren

3 minuten leestijd

Hebt u ook zo genoten van het diakonaal journaal, dat deze maand ter gelegenheid van werelddiakonaatszondag is uitgekomen? Want ik neem aan, dat de meesten onder u dat geschrift toch wel onder ogen hebben gekregen: het is althans ruim verspreid. Het gaat daarin over psalm 146, die wel de diakonale psalm wordt genoemd, waarover dr. Okke Jager mediteert.
Wat erin staat, blijft je bij. Ook al door de vormgeving. Mijn collega Fred Stellingwerf slaagde erin treffende foto's bij de verschillende verzen van deze psalm te vinden. Bepaald geen sinecure, dat weet ik uit eigen ervaring. Een voorbeeld daarvan vindt u op de omslag van Kerkinformatie: een ontroerende ver-beelding van vers 6 ' . . . Die trouw houdt tot in eeuwigheid...'. Het Algemeen diakonaal bureau gaat daar ook een poster van maken. Terecht.
Nu even iets heel anders. De laatste tijd ben ik in mijn werk nogal eens tegengekomen: we zijn toch nog echt domineeskerken gebleven. Iemand die dat bijvoorbeeld zei was de hervormde dr. C. P. van Andel, secretaris van de Raad van deputaten 'Samen op weg'.
Naar aanleiding van een onderzoek naar de stand van zaken bij de hervormdgereformeerde samenwerking constateerde hij, dat dominees bij al of niet samenwerking op het plaatselijke vlak wel een erg grote rol blijken te spelen, 't Is dus net zo goed iets dat de Hervormde kerk zich aan kan trekken. Een ander die zich iets dergelijks liet ontvallen is dr. J. Hendriks van de VU, toen hij zijn beschrijvend onderzoek naar de samenstelling van onze synode presenteerde. 'Veel te veel dominees zitten daarin. Kerkordelijk juist of niet — je kunt dat toch veranderen? — het draagt niet bij aan een evenwichtige samenstelling', zo zei hij ongeveer.
Domineeskerken dus. Omdat de dominees het graag zelf zo zouden willen? Uitzonderingen daargelaten, ik dacht van niet. Laten we eerlijk zijn: een gemiddelde dominee is toch een pakpaard? Huwelijken, begrafenissen, zieken, geboorten, gezinsproblemen, catechisatie, preken, kerkeraad voorzitten, in kerkbode schrijven, kringen leiden, jeugd (proberen te) coachen, mens, wat moet zo'n man allemaal doen, als hij zijn ambt, zoals wij dat verstaan, waar wil maken. Ik doe nog maar een greep.
En de goegemeente maar consumeren, kritiek hebben, dus afstandelijk bekijken. Wordt het geen tijd dat we met zijn allen in de gemeente aan het werk gaan? Veel meer vrijwilligerskerk worden? Zo, dat het vanzelfsprekend is dat leder gemeentelid naar zijn gaven een taak (verplicht) op zich gaat nemen? Ik heb eens een emigranten-dominee gesproken, die, als zich bij hem nieuwe leden aanmeldden zei: Wat ben je van plan te doen? Dat stelde hij als belangrijke voorwaarde. Anders vond hij je een papieren lid. Sàmen ben je immers verantwoordelijk als gemeente?
Daar zal het veel meer opaan moeten gaan. Maar dan moet een kerk ook werk kunnen aanbieden, in een grote variatie. De verschillende gaven, weet u wel? Want ieder heeft iets te geven. Doet een kerk dat? De aanzet zal moeilijk zijn. Maar het zal, eenmaal op gang, verfrissend, motiverend, toerustend en. .. wervend werken. Vraag het de gemeenten, die iets daarvan al gestalte gaven.
Want met wat geld afschuiven en je aanwezigheid in de kerkdienst ben je er niet als gemeentelid. We moeten heus mobiliseren.
Er is zoveel te doen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 februari 1977

Kerkinformatie | 24 Pagina's

Over een fijn geschrift en . . . mobiliseren

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 februari 1977

Kerkinformatie | 24 Pagina's

PDF Bekijken