Bekijk het origineel

Vrouwen zoeken nieuwe wegen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Vrouwen zoeken nieuwe wegen

6 minuten leestijd

Op vele manieren speelt de relatie manvrouw een rol in onze samenleving. Vrouwen, maar ook mannen komen tot de ontdekking, dat eeuwenlang als vanzelfsprekend aan een bepaald patroon is vastgehouden, waarbij vaststaat, wat "typisch" mannelijke en vrouwelijke rollen zijn.
Daarbij werd aan de vrouw meestal een tweede-rangs-posltie gegeven. Maar nu ontdekken vrouwen zichzelf, hun gelijkwaardigheid als mens; zij willen haar achterstand op vele terreinen inhalen en op eigen wijze samen met de mannen verantwoordelijk kunnen zijn, ook voor de maatschappij buitenshuis.
Ook christenvrouwen, overal ter wereld, houden zich met deze vragen bezig. Uit vele landen bereiken ons berichten, hoe christenvrouwen bezig zijn met vragen als: "Wat betekent het voor mij als vrouw, dat ik door God geschapen ben naar Zijn beeld, dat ik dochter van God ben". Ze ontdekken dat ook in dit opzicht door Jezus bevrijding is gebracht, door de manier waarop Hij omging met vrouwen, met hen sprak en hen betrok in Zijn leven.
Dat geeft een nieuw gevoel van waardigheid, wat overal tot nieuwe inzichten leidt en impulsen geeft aan programma's, die geënt zijn op hun eigen situaties. Enkele voorbeelden hiervan:

Azië:
In juni van dit jaar werd in Penang in Maleisië de 6e Assemblee van de Raad van Aziatische kerken gehouden.
Een groep vrouwen, die eraan deelnam, bereidde deze vergaderingen voor door de uitgave van een boekje: "Vrouwen in Azië", waarmee ze de vrouwen in Azië bewust willen maken van wat er in hun eigen land gebeurt, maar ook in de landen om hen heen. Eén van hen schrijft: "Wij waren zo bezig met het navolgen van de Westerse stijl van leven in ons dagelijks leven dat we treurig genoeg, volledig onwetend waren over Aziatische levensstijlen, gewoonten en manier van denken."
In het boekje zijn vrouwen uit vele landen aan het woord: van de Filippijnen, Vietnam, Korea, Indonesië, India, Pakistan, Thailand, enz. Ze verwoorden allerlei situaties, op het platteland, en in de stad; ze spreken over het lijden, de honger en de armoede, de onderdrukking en vernedering, over pogingen tot hervormingen, succes en mislukking, maar ze spreken ook over hoop en zetten lijnen uit voor praktische programma's. Als een punt van diepe bezorgdheid noemen ze o.a. de exploitatie van meisjes en jonge vrouwen in sommige Aziatische landen door de toeristenindustrie, die aanleiding geeft tot prostitutie op grote schaal; de vrouwen, die in hun armoede geen andere mogelijkheid meer zien, zoeken hierin hun heil om in ieder geval voldoende geld voor zichzelf en haar familie te hebben om in leven te blijven.
Iemand vertelde, dat op de eerste dag van aankomst aan een aantal mannelijke deelnemers van de Assemblee, door taxichauffeurs en anderen gevraagd werd: "Wilt u, dat ik een meisje naar uw kamer breng, mijnheer." Christenen trachten aktie te voeren tegen deze exploitatie. Dit is maar één van de problemen.
Maar door alles heen was er een grote zelfbewustheid, zoals die tot uitdrukking gebracht werd door één van hen: "De Aziatische vrouw moet niet alleen bevrijd worden van onderdrukking en onwetendheid, maar zij moet bevrijd worden van het traditionele beeld van haarzelf, als alleen maar moeder, vrouw en degene, die voor het huis zorgt. Zij kan dit alles zijn, maar daarbij nog meer. Zij kan een aktief lid zijn van de maatschappij, die haar eigen bijdrage geeft als gelijke van de man. Zij moet in dat nieuwe beeld van haarzelf geloven en eraan vasthouden."

Afrika:
In Afrika, waar verschillende vrouwenbewegingen grote invloed hebben, kwam eind 1976 in Kitwe, in Zambia, een groep van 33 Afrikaanse vrouwen bijeen voor een consultatie over "De vrouw in de massamedia"; uitgaande van de Wereldassociatie voor Christelijke Communicatie.
Mevrouw Gwendoline Konie, Zambiaans gezante bij de Noordeuropese landen, legde er grote nadruk op dat als er werkelijk sprake kan zijn van ontwikkeling en vooruitgang, de mannen in Afrika "de vrouwen niet altijd op de passagiersstoel moeten laten zitten", dus niet alles alleen moeten beslissen als het gaat om het geweldig belangrijke terrein van de massamedia. Er zijn een groot aantal voorstellen gedaan.
Als een eerste eenvoudige stap werd genoemd om in de Afrikaanse kranten, die helemaal op mannen zijn gericht, ook artikelen op te nemen, die voor de vrouw van belang zijn. Daarnaast zou er snel een eind moeten komen aan de traditionele voorstelling van de Afrikaanse vrouw, zoals die in de Westerse wereld door kranten en televisie wordt gebracht, nl. "een vrouw, waarschijnlijk in verwachting, met een baby op haar rug en een zware vracht op het hoofd, terwijl ze een tegenstribbelend jongetje bij de hand houdt en haar man achter haar loopt of fietst."

Zuid-Amerika:
Uit Argentinië bereikte ons een verslag van de 4e ontmoetingsdag van de Vrouwenbond van de Gereformeerde Kerk in Argentinië. Ook daar een bezinning over "De vrouw in de wereld van vandaag".
Men stelde zich daar o.a. de vraag, hoe het toch komt dat het Christelijk geloof zo weinig bevrijdend is geweest voor de vrouwen; hoe het komt, dat de houding van Jezus tegenover vrouwen zo weinig weerklank gevonden heeft en Zijn boodschap zo ingekapseld werd in het heersende cultuurpatroon. Eén van de spreeksters zei: "De gelijkwaardigheid van man en vrouw, zoals Jezus die toont, is een uitdaging aan de kerk van vandaag, en doet ons nadenken over de rol van man en vrouw in een wereld vol geweld en pijn."

Er werd heel concreet ingegaan op de situaties van verschillende groepen vrouwen, o.a. van de vrouwen in de indianenmaatschappij; vrouwen aan de rand van de samenleving, zoals de vrouwen, die van het platteland naar de stad zijn gekomen en daar voor haast onoverkomelijke problemen staan; buitenlandse vrouwen, die niet opgenomen worden in de samenleving; de aan alkohol verslaafde vrouwen.
Aan deze vrouwen tracht de kerk hulp te bieden door te werken vanuit een sociaal centrum.

Hoewel er uit deze korte impressies uit verschillende werelddelen blijkt, dat er langzamerhand aandacht komt voor de vrouw in de samenleving en in de kerk, betekent dit nog maar een begin; overal zullen nog lange wegen gegaan moeten worden, totdat, zoals het op de Assemblee in Azië werd uitgedrukt, "we komen tot een samenleving waar mannen en vrouwen elkaar in liefde, vreugde en hoop kunnen ontmoeten, zoals God het voor beiden bedoeld heeft".

Mevr E. A. Streefland is sinds 1 februari jl. in dienst van de Beleidsraad voor Zending en Werelddiakonaat als secretaris voor de verhouding man/vrouw


Fotobijschrift
Vrouwen in Azië; vrouwen in armoede

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 november 1977

Kerkinformatie | 32 Pagina's

Vrouwen zoeken nieuwe wegen

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 november 1977

Kerkinformatie | 32 Pagina's

PDF Bekijken