Bekijk het origineel

De kenmerken van een enthousiaste diakonie

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

De kenmerken van een enthousiaste diakonie

5 minuten leestijd

Door mijn werk als diakonaal consulent kom ik bij veel diakonieën. Sommige zijn enthousiast bezig, andere behandelen vooral lopende zaken. De meeste zitten ergens tussen in. Tussen die enthousiaste diakonieën zijn treffende overeenkomsten.

Mensen zien

De belangrijkste overeenkomst is, dat de diakenen mensen zien, dat ze geïnteresseerd zijn in wat er in mensen omgaat. Dat wil zeggen dat ze hen in hun waarde laten en niet reduceren tot gevallen. Als er gesproken wordt over een algemeen probleem, zoals dat van Surinamers, heeft men ook Surinaamse mensen voor ogen en probeert men hun problemen met Surinaamse ogen te zien.

Dit lijkt nogal vanzelfsprekend, maar het komt vaak voor, dat men — ik blijf bij het voorbeeld — geen Surinaamse mensen ziet, maar alleen de eigen voorstelling van Surinamers koestert.

Iedereen heeft oordelen over mensen, die meestal op een ervaring stoelen. Een oordeel wordt een vooroordeel, wanneer je de interesse mist om het te laten corrigeren door mensen van vlees en bloed. Als buitenstaander merk je dat heel snel. In een enthousiaste diakonie probeert men Surinamers aan het woord te laten door met ze te gaan praten of door te lezen wat ze schrijven.

Hun gezichtspunt

Hiermee hangt samen dat men een situatie beoordeelt vanuit het gezichtspunt van wie er de meeste narigheid van ondervinden.

Een kraker is dan een dakloze die een noodsprong maakt, en niet in de eerste plaats iemand die huiseigenaren en gemeente dwars zit. Als u op het ogenblik denkt: ”Nou, maar ze vinden dat kraken ook best leuk!” dan moest u er maar eens bij een op bezoek gaan. U krijgt dan in negen van de tien ge vallen een grote portie narigheid voorgeschoteld. Voor Zuid-Afrika en andere politiestaten geldt hetzelfde: je krijgt pas een goed beeld van de situatie als je luistert naar het onderdrukte deel van de bevolking.

Teamverband

In het type diakonie wat ik probeer te beschrijven werken de diakenen in teamverband. Ze komen voor de dag met hun ideetjes en hun twijfels, weten dat daar ook naar geluisterd wordt. Het is ontzettend belangrijk dat ideeën de kans krijgen uit te groeien tot plannen, door er samen van alle kanten naar te kijken. Want ideeën zijn er wel; ze verdwijnen alleen vaak onder tafel door reacties als: ”Bij ons lukt dat nóóit.”

Als anderen meteen al afwerend doen, kom je niet eens met je prille gedachten.

Zoals men waarde hecht aan eikaars ideeën, zo wil men ook graag horen van anderen in de gemeente. De diakenen komen naar buiten door in de kerkeraad te overleggen en in de kerkdienst te vertellen, door te publiceren, het diakonale werk op een ge- meente-avond te bespreken en gemeenteleden te vragen aan iets mee te doen.

Deze manier van werken leidt ook tot onderlinge taakverdeling: pas dan kan ieder zijn beste bijdrage geven. De diakonievergadering is dan een werkbespreking: hij dient ervoor om de verschillende taken op elkaar af te stemmen en voorkomende problemen samen op te lossen.

Het lijkt er op, of ik het alleen maar over hoogstaande mensen heb. Nee, overal heb je rotlui zitten: mensen die anderen onder tafel praten, die hun onvrede op het werk in de diakonie afreageren en die gauw op hun tenen getrapt of drammerig zijn. In een bepaalde sfeer worden onaangename karaktertrekken opgeroepen, in een andere sfeer echter worden ze opgevangen. Uitgespro ken meningsverschillen en irritaties zijn minder storend dan die welke onuitgesproken blijven.

Gunstige omstandigheden

De omstandigheden kunnen het enthousiasme van een diakonie sterk beïnvloeden. Een gemengd samengestelde gemeente van mensen met heel verschillende achtergronden gaan makkelijker met elkaar om dan mensen die een sterke gemeenschappelijke plaatselijke- of modaliteitsbinding hebben. Afwijkingen zijn vanzelfsprekend en leiden tot doorpraten. Een oecumenische oriëntatie van een gemeente is zeer gunstig voor het diakonaat: men ervaart er de inbreng van anderen makkelijk als een verrijking. In een gemeente met een sterk modaliteits-stempel vindt men, dat er eigenlijk geen tegenstellingen behoren te zijn. Men zal ze liefst zo lang mogelijk onbesproken laten, maar als ze boven komen kan het heftig toegaan.

Gunstig is het ook, wanneer er een ruimdenkende dominee is, die vertrouwen heeft in de mensen met wie hij werkt, van predikanten wordt vaak zo veel verwacht, dat hij gaat proberen zelf aan die verwachtingen te voldoen. Hij krijgt het gevoel, dat alles op hem aankomt. Hij gaat bekijken of gemeen- telden hem kunnen ontlasten.

Allerlei capaciteiten, die in dat verband niet passen komen zo natuurlijk niet aan bod. Een uitermate ongunstige omstandigheid is een rijke diakonie traditie en een groot vermogen. Traditie en vermogen kunnen de aandacht danig in beslag nemen en bevorderen een ouderwets patroon van denken en van handelen. Dat er vermogende diakonieën zijn die het nadeel in een voordeel weten om te keren en op een heel moderne manier met hun traditie en hun vermogen omgaan bewijst dat gunstige of ongunstige omstandigheden niet bepalend zijn, maar de wil om er samen lekker tegenaan te gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1978

Diakonia | 40 Pagina's

De kenmerken van een enthousiaste diakonie

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1978

Diakonia | 40 Pagina's

PDF Bekijken