Bekijk het origineel

Kroniek

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Kroniek

13 minuten leestijd

Moet ik óók slecht worden?

Bij de kassa kwamen we opeens met elkaar in gesprek.

Over het feit hoe duur het tegenwoordig allemaal wel is. En dat je met een klein pensioen en je AOW nauwelijks kunt rondkomen.

”Het is iedere week de advertenties napluizen om te kijken waar de sla of de margarine een paar centen goedkoper zijn… Ik heb er gelukkig de tijd voor…”

Opeens nam hij me apart en zei: ”Ik heb deze week m’n kamer laten schilderen. Zwart!”

Het leek me geen opwekkende kleur. Maar het werd me snel duidelijk dat ik op een ver-keerd spoor zat.

”Ik heb eerst de prijs gevraagd aan een bekend schildersbedrijf. Het zou tweehonderd gulden gaan kosten. Nou, dat gaat echt boven m’n begroting. Bovendien zou het door personeelsgebrek wel een paar maanden duren…

Nou woont er bij mij in de buurt een werkloze schilder die wel eens een klus doet. Ik er op af. Voor vijfennegentig kwam-ie het opknappen… Maar het verhaal is nog niet uit. Hij kwam namelijk niet. Hij had het te druk.

Gelukkig wist-ie wel een vroegere collega, die best eens wat wilde doen. Nou, die was er dan ook binnen twee dagen. Het kostte me vijfenveertig gulden! En vakwerk, meneer.”

Toen ik hem wat nadenkend aankeek, voegde hij me toe: ”De mensen worden tegenwoordig slecht gemáákt.””

Ik Fietste terug, naar huis en dacht aan die kraan boven, die al drie maanden lekt. Aan de kamerdeur, die niet meer sluit. Aan de goot achter, waar wat mee is. Opbellen helpt niet. Iedereen heeft het te druk.

Zou ik óók slecht moeten worden?

Zomaar in een dorp

Het is ook wel eens plezierig in deze rubriek iets uit je eigen dorp te kunnen vertellen.

Dat gebeurt dan deze keer. Zo nu en dan wordt hier namelijk een oecumenische kerkdienst gehouden en ik ben daar graag bij.

Nu over vandaag.

Een rooms-katholieke pastor hield de preek, een hervormde dominee verzorgde de litur-gie. Met als bekroning een gezamenlijke eucharistie/avondmaalsviering. Waaraan vrijwel alle kerkgangers (en het was een zeer volle kerk) deelnamen. Rooms-katholieken. hervormden en gereformeerden gingen in een lange stoet langs de Tafel. Hier en daar een jong gezin met kleine kinderen.

Alles bijeen een feestelijk gebeuren waarin je misschien méér samen-op-weg bent dan in allerlei besprekingen en geschriften. Het thema van deze dienst was: ”Lijden terwille van de gerechtigheid”.

U begrijpt het al, een echt diakonale viering, waarin ook veel aandacht werd besteed aan het werk van Amnesty International. Vooraf en achteraf waren er in de hal naast de kerk stands met lectuur en waren er mensen die tijdens de koffie voorlichting konden geven. Natuurlijk was de collecte ook voor dit doel bestemd.

Ik ben er dankbaar voor dat het in onze kerk telkens weer mogelijk blijkt de eredienst samen met anderen te kunnen vieren en daarin aan het diakonaat van de gemeente een zinvolle plaats te geven. Zo hoort het.

Gehandicapten zijn welkom

Bij de ANWB is gereedgekomen een kaart van Nederland die een overzicht biedt van ”dagrecreatieve voorzieningen met aanpassingen”. In gewoon Nederlands: een overzicht van uitgaansmogelijkheden voor dagjesmensen waar ook gehandicapten terecht kunnen.

Op deze kaart met tekens, is aangegeven de ligging van allerlei attractiepunten, musea, visplekken, picknickplaatsen, zwembaden, wegrestaurants enz. enz. Een uitgave dus om blij mee te zijn.

Te verkrijgen bij alle ANWB-kantoren. Voor organisaties (alleen in aantallen van 10 stuks) bij de NVR, Oude Gracht 136, Utrecht, tel. 030-331121.

Ik zet het embleem er maar weer bij. U kent de betekenis: ook gehandicapten zijn hier welkom.

NVR

Uit bovenstaand bericht zullen sommige lezers al begrepen hebben dat de NVR (Ned. vereniging voor revalidatie) is verhuisd. Per 1 juni 1978 ging men van Den Haag naar Utrecht, Oude Gracht 136, tel. 030-33.11.21.

Werk het even bij in Uw zakboekje op pag. C 21.

Purmerend in het nieuws

Kanunnik Wright, directeur van het Centrum voor sociale en internationale verzoening van de kathedraal van Coventry, is op bezoek geweest bij de Hervormde gemeente van Purmerend. Het ging bij de gesprekken vooral over de diakonale taak van de kerk. Gehoopt wordt dat er een blijvende band kan groeien tussen Coventry en de Hervormden in Purmerend.

De diakonie van Purmerend heeft intussen ook nog aan de weg getimmerd met een brief aan de importeurs van de Granny Smith appels uit Chili. Men maakt zich in

Purmerend namelijk zorgen over de toestand in Chili. Het lot van de bevolking is er slecht. Velen leven er in bittere armoede. Niet alleen zijn marteling, verbanning en uitbuiting gevolgen van het huidige regime, de uitvoer van steeds meer voedsel bedreigt de zwaksten. Daarom raadt de diakonie aan de boycot van Chileense appels te steunen. Hoe moet dat? ”Granny Smith gewoon niet meer kopen”, zegt men in Purmerend.

Werelddiakonaat in Noord-Holland

De PDC van Noord-Holland heeft een commissie voor werelddiakonaat in het leven geroepen. Deze gaat o.a. regionale bijeenkomsten organiseren om te bevorderen dat men plaatselijk bewuster en meer gericht aan de gang gaat.

”In alle hervormde gemeenten in Noord-Holland speelt het werelddiakonaat eer rol. In 80 van de 150 gemeenten zijn ons correspondenten voor het werelddiakonaat bekend; ook door de overige diakonieën wordt op z’n minst voor het werelddiakonaat gecollecteerd.” Aldus consulent Ruitenberg. Het aandachtsterrein van de commissie: bevordering van de betrokkenheid bij de problemen van armen en vervolgden. Daarvoor kunnen de 2%-aktie, het anti-racismepro-gramma en de oecumenische ontwikkelings-coöperatie ook goed dienen.

Over het Zionisme

Inmiddels is dominee Sam Gerssen, secretaris van de Hervormde raad voor de verhouding van Kerk en Israël, gepromoveerd tot doctor in de theologie. Op zijn dissertatie ”Modern Zionisme en Christelijke Theologie”. Het gebeurde op de dag dat de staat Israël 30 jaar bestond. Dat was natuurlijk niet toevallig.

De belangstelling voor deze promotie was dan ook overweldigend. We stonden tot achter de hoogleraren! Ik zag ds. Spilt. dr. Van den Heuvel, ir. Van der Graaf, dr. Douwes…, maar laat ik verder geen namen noemen, want dan vergeet je altijd iemand. Op het proefschrift zelf ga ik hier niet in. Het valt wat buiten ons bestek. Bovendien, ook al heb ik wel eens wat over het onderwerp gelezen en ben ik wel in Israël geweest, ik acht me onbevoegd. Wel heb ik dit goed geschreven boek met veel belangstelling gelezen en wie in het onderwerp geïnteresseerd is raad ik aan dat ook te doen. Het is een uitgave van Kok in Kampen en verkrijgbaar in de boekhandel.

Uit de stellingen — want die zullen er dan wel niet meer bij zijn — citeer ik er twee:

— Tot de vele gezichtspunten vanwaaruit het anti-semitisme kan worden beoordeeld behoort ook dit, dat de Joden niet worden gehaat omdat zij zoveel onheil zouden hebben gesticht, maar omdat zij het heil der wereld aankondigen.

— Een principieel à-politieke prediking beïnvloedt de politieke werkelijkheid in die zin, dat zij de status quo bevestigt. Zij is daarom eerder werelds te noemen dan wereldvreemd.

Werkloosheid

”Een paar maanden zonder werk is niet zo erg, maar ik ben het nu al drie jaar en kom vanwege m’n leeftijd niet meer aan de slag”, zei iemand op een conferentie. ”En als vrijwilliger ergens invallen schijnt ook al verboden.”

Ik moest daaraan denken toen ik las dat een werkgroep van het Groningse project ”Mensen zonder werk” aan minister Albeda de nota ”Werkloos, da’s niet niks” heeft aangeboden. Die werkgroep zelf bestaat uit werklozen. Gevraagd wordt om een experiment van drie jaar waarbij langdurig werklozen van boven de 45 jaar het recht wordt gegeven om te zoeken naar een voor hen aanvaardbare leefwijze.

Daarvoor zijn overheidsgaranties nodig. In die zin dat geen uitkering wordt ingehouden bij o.a. het verrichten van onbetaalde arbeid, bij studie of bij de poging een bestaan als zelfstandige op te bouwen. De groep heeft daarvoor de nodige spelregels voorgelegd.

”Een langdurig werkloze verliest op den duur z’n vreugde, die alleen kan worden teruggewonnen door in vrijheid actief te zijn”. Een stem uit de praktijk.

De minister hoopt spoedig met een circulaire over pro-deo-arbeid te komen.

Intussen heeft dezelfde minister een brief gezonden aan jongeren die deze zomer hun einddiploma behaalden. Hij geeft hierin een aantal tips, b.v. om snel naar een arbeidsbureau te stappen. Er is daar voor jongeren een brochure beschikbaar. Ook bedrijven zijn aangeschreven.

Tenslotte meent de minister dat jongeren voorlopig beter maar een baantje kunnen aannemen dat onder het niveau van hun opleiding ligt, dan maar bij de pakken te gaan neerzitten.

Een paar weken later heeft staatssecretaris De Graaf (sociale zaken) meegedeeld, dat werklozen die een uitkering van de Sociale Dienst ontvangen tijdelijk onbetaald werk niet vooraf behoeven te melden. Zij echter die een uitkering van een bedrijfsvereniging ontvangen moeten vooraf toestemming vragen.

De nota ”Werkloos, da’s niet niks” is verkrijgbaar bij het project ”Mensen zonder werk”, Heresingel 10, Groningen, tel. 050-133536.

Waarom zou u naar ’n advocaat gaan?

Op die vraag geeft de Nederlandse Orde van Advocaten antwoord in haar brochure onder de gelijknamige titel. Niet alleen wanneer iemand in problemen zit is goede rechtshulp noodzakelijk, maar ook bij plezierige dingen, zoals b.v. adoptie van kinderen, oprichting van een club of stichting is een goed rechtskundig advies nuttig.

Soms is bijstand van een advocaat verplicht, soms alleen maar verstandig. Het boekje gaat hier op in. Het waarschuwt voor ”wachten tot het laatste moment” waarna zelfs de knapste advocaat niet meer zonder kleerscheuren kan redden. ”Verdedigen” is trouwens niet het belangrijkste werk van de advocaat. Het is nl. nuttiger er voor te zorgen dat het niet tot een proces komt. De Orde, waarvan alle circa 3000 advocaten in Nederland lid zijn, noemt zichzelf een ”waarborg”, waar men met klachten terecht kan. Zij ziet erop toe, dat iedereen díe rechtshulp krijgt waar men recht op heeft. Tenslotte wordt iets gezegd over de pro-deo-hulp. Ook al is rechtshulp kosteloos, men kan toch zijn voorkeur uitspreken voor een bepaalde raadsman of raadsvrouw.

Deze aardig geïllustreerde brochure geeft de adressen van alle bureaus voor rechtshulp in Nederland.

Kosteloos aan te vragen bij de Nederlandse Orde van Advocaten, ’t Hoenstraat 1,2596 HX Den Haag, tel. 070-64.59.00.

Kort

— In Nijmegen werd de diakonie wel heel concreet met ”krakers” geconfronteerd. Een eigen pand — toegezegd aan het MOB — werd gekraakt! Men is zich in een werkgroep gaan bezinnen op het probleem. Resultaat was dat de krakers het pand verlieten, maar dat van de kant van de diakonie beloofd werd binnen een half jaar tien krakers te zullen helpen.

— Het Hervormd diakonaal werkverband van Oost-Zeeuws-Vlaanderen heeft de Prot. gemeente in St. Catherine-de-Fierbois (Frankrijk) aan een nieuw orgel geholpen, dit in het kader van een voorlopig project voor het werelddiakonaat.

— In een verslag van het diakonaal werkverband van Opsterland las ik de klacht dat het eigen kerkblad nog te weinig door de diakenen wordt benut, terwijl men dat juist zo belangrijk acht. Gemeenteleden moeten niet alleen toehoorders of toeschouwers zijn maar medewerkers. Een goed verslag dat afsluit met de zin: ”Vanuit de christelijke levensovertuiging zijn we geboren optimisten.”

— De diakonie van de Vredeskerk in Nijkerk lanceerde een nieuw project: de huisvesting van buitenlandse werknemers. ”Velen zijn verstoken van welke vorm van comfort dan ook.” Aan de regionale stichting huisvesting buitenlandse werknemers is financiële steun toegezegd.

— De diakonie van De Bilt herinnerde er nog eens aan dat niet meer voor ”zichzelf” wordt gecollecteerd maar voor gerichte doeleinden: werelddiakonaat, kinderbescherming, gezinsverzorging, Roosevelthuis, Blijf-van-m’n-lijf, enz.

— De diakonie van Alblasserdam besteedde twee volle pagina’s van het kerkblad aan een terugblik op 1977. Een heldere manier van verslaggeving die bovendien bij iedereen in de bus kwam.

— In Uitgeest en Akersloot is men bezig met een project in Hong Kong van de actie ”Neem een kind voor uw rekening.”

— De diakonie van Bijlmermeer schrijft in het kerkblad: ”Geld is niet het belangrijkste voor het diakonale leven van een gemeente. Het gaat in de eerste plaats om mensen, leden van de gemeenschap en hun inzet. Diakonie is niet de taak of de plicht of wellicht het voorrecht van een paar gemeenteleden. Nee, het is de plicht van de gehele gemeente en daarom doen wij ook een beroep op u allen. Overweeg voor uzelf of het niet nu de tijd is om niet alleen uw geld maar ook uw tijd in dienst te stellen van Hem, die u tijd en geld geschonken heeft.”

— Afgesproken is dat ik in deze rubriek niet schrijf over het project Samen beleid maken. Ik zou daar heel wat pagina’s over kunnen volschrijven! Ik zou dan ook inhaken op de vele plezierige reacties in talrijke kerkbladen. Een goede zaak dat u op die manier ook de gemeente er bij betrekt. Wist u overigens dat de HVD aan dit project een eigen hearing besteedde??

— Hervormd Breda rapporteerde over de bijeenkomst in die omgeving onder de kop ”Blijmoedige diakenen!”

Nou, dat waren ze ook op de zomerconferentie deze maand in Noordwijkerhout. Maar daarover leest u aan het begin van dit nummer.

Drugs mee? Vergeet ’t maar

In het buitenland zitten ruim 200 Nederlanders in arrest wegens het in bezit hebben of het gebruik van drugs. Dat betreft niet alleen Spanje en andere warme landen, want in Duitsland worden er 65, in Zweden 25 en in België 11 vastgehouden. De straffen zijn meestal zwaar.

De reclassering adviseert bij moeilijkheden — soms worden ook legale medicijnen voor drugs aangezien — direct de hulp van de Nederlandse consul te vragen. Verder wordt gewezen op het bureau ”buitenland” van de reclassering in Den Haag, tel. 070-63.72.47. Buiten de kantooruren is contact mogelijk met de ANWB alarmcentrale, tel. 070-26.44.26. Aangeraden wordt o.a. nooit pakjes voor vreemden mee te nemen.

Algemeen advies: Drugs mee? Vergeet ’t maar. Want het buitenland straft met harde hand.

Wachten op de diaken

Deze maand was ik op een vrijdagavond op bezoek in een bejaardentehuis. Halverwege de avond werd er gebeld. Br was een meneer die iets afgaf. Later hoorde ik dat het ”de diaken” was. Dus spitste ik mijn oren. ”We zijn hier namelijk aangesloten op de kerktelefoon”, vertelde m’n gastvrouw, ”en die diaken komt hier altijd de liturgie brengen voor de dienst van zondag. Dan weet je precies wat er gelezen en gezongen wordt. Soms komt ie ook binnen om een praatje te maken. Z’n naam weet ik eigenlijk niet eens, maar het is een aardige man en als je ergens mee zit weet-ie je meestal wel te helpen.” Verdraaid, dacht ik, wat een bijzonder plezierige manier om als diaken met oudere mensen in contact te komen. Het is in principe een vrijblijvende zaak. Je kunt ”danku-en tot-ziens” horen. Je kunt ook binnen gevraagd worden. Al is het maar voor een gewoon praatje. Weet u wat er achter zit? Wellicht zijn er mensen die op zo’n avond zitten te wachten op ”de diaken”.

Met alle respect, daar zijn ze dan ook voor.


Aan dit nummer werkten mee:

Diakonale commissie classis Gorinchem

P. W. A. de Wit, redactielid Diakonia P. A. C. Douwes, algemeen secretaris GDR

Mevr. A. Meijer, leidster vormingscentrum Irian Jaya W. A. Vlasblom, predikant te De Bilt E. W. B. Ruitenberg, diakonaal consulent/redactielid Diakonia H. Jansen, stafmedewerker GDR

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 juni 1978

Diakonia | 28 Pagina's

Kroniek

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 juni 1978

Diakonia | 28 Pagina's

PDF Bekijken