Bekijk het origineel

Denken over dienst 9

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Denken over dienst 9

4 minuten leestijd

’Teken van leven’ hebben we de nieuwe beleidsnota van de Generale Diakonale Raad genoemd. Een verklaring van die titel is er niet bij gegeven. Ieder mag er bij denken wat hij of zij wil. Om de gedachten wat op gang te helpen wil ik iets zeggen over wat ons bij de keus van deze titel voor ogen stond.

Onze taal kent het woord ’levensteken’ en de uitdrukking ’tekenen van leven geven’. We zeggen dat van een drenkeling, die met veel moeite op het droge is gebracht, maar ook van een pasgeboren baby, die het eerste geschreeuw laat horen. In beide gevallen zien we met spanning naar het levensteken uit, omdat we hopen, dat niet de dood maar het leven zal zegevieren. In beide gevallen bevestigt het levensteken ons in die hoopvolle verwachting.

Op die manier hebben wij met de titel ’teken van leven’ willen aangeven, dat wij voor het diakonale werk hoopvolle verwachtingen hebben. Het diakonaat is geen versteend fossiel uit een ver verleden, maar een springlevende werkelijkheid met boeiende perspectieven. Voorzover we dat niet wisten, is het ons wel duidelijk geworden uit de ervaring van ’Samen Beleid Maken’, die een moedgevende manifestatie van diakonaal leven was.

Het levensteken is echter niet het leven zelf. Het hoort wel bij het leven, het is een uiting van het leven, het zou er zonder dat leven niet eens zijn — maar uiteindelijk gaat het om het leven en niet om het teken. In wat wij nu denken en zeggen en opschrijven proberen wij weer te geven wat ons bezighoudt en beweegt en bezielt; maar het leven, waaraan wij op die manier uiting geven, gaat verder en zal ons morgen op nieuwe gedachten brengen, andere woorden doen kiezen, tot nieuwe daden aanzetten. Wij kunnen daarop vertrouwen omdat wij geloven, dat het de Geest is, die het leven schenkt — ook het diakonale leven. Ook aan die bron wil de titel ’teken van leven’ herinneren.

Het leven, dat de Geest schenkt, manifesteert zich niet alleen in de vorm van het woord, maar ook in de vorm van het teken. De evangelist Johannes kan het werk van de Heer zelf beschrijven als een lange reeks van tekenen (Joh. 20:30). In de kerkelijke liturgie bevestigt het teken van het sacrament het woord van de prediking. In het leven van de gemeente vinden mensen hun belijdenis van de Heer bevestigd in de tekenen van het heil, die hen vergezellen. Woord en teken getuigen samen van het Koninkrijk.

En nu is het ambt van de diaken in het bijzonder aan het teken ver-bonden. In de liturgie vindt het zijn zwaartepunt aan de Avondmaalstafel, waar de gaven van de Heer worden uitgedeeld en de gaven van de gemeente worden neergelegd. In het dagelijks leven van de gemeente richt het zich op de tekenen, waarin de dienst van Christus aan de wereld aan het licht komt, zichtbaar wordt.

Ook daarbij gaat het niet om het teken, maar om het leven, waarvan het een uiting is. Dat is maar goed ook, want wat er aan het teken te zien valt, is altijd dubbelzinnig en voor meer dan één uitleg vatbaar.

Mensen kunnen het teken van dit leven herkennen en beamen, maar er ook aan voorbijgaan en het verwerpen — zoals zij ook het woord van de prediking kunnen aannemen of afwijzen. Daarom zijn woord en teken niet van elkaar los te maken, evenmin als het ene ambt van het andere.

In dit licht is de bijzondere uitdaging van het diaken ambt daarin gelegen, dat de levensuitingen van de gemeente telkens opnieuw een betrouwbare en herkenbare weergave zullen zijn van het heil. Als een teken van leven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 oktober 1978

Diakonia | 24 Pagina's

Denken over dienst 9

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 oktober 1978

Diakonia | 24 Pagina's

PDF Bekijken