Bekijk het origineel

Plaatselijke diakonie is géén zelfstandig onderdeel van kerk

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Plaatselijke diakonie is géén zelfstandig onderdeel van kerk

Breed moderamen spreekt uit:

2 minuten leestijd

Wijzigingen in het Burgerlijk Wetboek hebben de vraag doen rijzen wat precies de status is van de diakonie van een plaatselijke kerk. Prof. dr. P. L Dijk, buitengewoon hoogleraar in de rechtsgeleerdheid aan de Vrije Universiteit, heeft die vraag aan de synode voorgelegd. Het antwoord is onlangs gegeven door het breed moderamen van de synode: een diakonie is geen zelfstandig onderdeel van onze kerken of van een geref kerk. In de kerkorde wordt het woord diakonie niet eens genoemd. Wel is er sprake van bijeenkomsten van diakenen onder leiding van één van hen.

Maar dat neemt niet weg, dat de diakenen met hun werk ten volle opgenomen en geïntegreerd zijn in de kerkeraad!
Waar het probleem dan zit? Dat is ontstaan doordat diakonieën in het verre verleden formeel bij de gemeentelijke overheid zijn aangemeld als 'instellingen van weldadigheid'.
Het nut van die aanmelding verviel, toen de Bijstandswet kwam, maar de aanmelding bleef in de meeste gevallen gehandhaafd.

In verband met wijzigingen in het Burgerlijk Wetboek, had deze aanmelding echter ongedaan gemaakt moeten worden. Is dat niet gebeurd, dan is een bepaling uit de 'overgangsbepalingen' van het Burgerlijk Wetboek' van toepassing. Daarin staat, dat vanaf het inwerking treden van dit deel van het wetboek — inmiddels al ruim twee jaar geleden — 'instellingen van weldadigheid' een stichting vormen, tenzij de instelling op dat tijdstip een vereniging, een zelfstandig onderdeel van een kerkgenootschap of een ziekenhuis was.

Stichting geworden
Hier en daar zijn diakonieën door deze wettelijke bepaling volgens burgerlijk recht nu een stichting geworden. Uit de kerkorde blijkt immers duidelijk, dat ze niet beschouwd kunnen worden als een zelfstandig onderdeel van een kerkgenootschap.
Volgens kerkelijk recht kunnen ze echter evenmin een stichting zijn, want — zo sprak het breed moderamen uit — dit grijpt in de taak en bevoegdheden van de kerkeraad in en is ook overigens in strijd met de structuur van kerk en kerkverband, zoals neergelegd in de kerkorde'.

De ongewenste situatie wordt verholpen als kerkeraden en diakenen géén gevolg geven aan wat de wetgever eveneens heeft bepaald, namelijk dat instellingen die (op de bovenbeschreven manier) geruisloos tot stichting zijn geworden, alsnog voor een notariële acte van oprichting moeten zorgen. Door dit na te laten zal de 'stichting' na verloop van tijd door een beschikking van de rechtbank worden ontbonden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1979

Kerkinformatie | 24 Pagina's

Plaatselijke diakonie is géén zelfstandig onderdeel van kerk

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1979

Kerkinformatie | 24 Pagina's

PDF Bekijken