Bekijk het origineel

Vrouwen Zendings Thuisfront verslaat zijn tienduizenden

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Vrouwen Zendings Thuisfront verslaat zijn tienduizenden

Beweging, waar mannen jaloers op zijn

4 minuten leestijd

In haar korte na-ooriogse bestaan is het Vrouwen Zendings Thuisfront al door heel wat fasen van ontwikkeling heengegaan. Opgericht omdat de Indonesische vrouwen behoefte hadden aan contact met een kerkelijke organisatie van vrouwen — de vrouwenverenigingen ginds vormen geen onafhankelijke organisatie maar zijn een stukje kerkewerk —, werd het VZT al snel een beweging waarvan het inzamelen van geld voor projecten het meest opviel. Vervolgens werd de koers wat verlegd door die financiële hulp voornamelijk te bestemmen voor opleidingen van vrouwen en meisjes. In de jaren zeventig werd dit aspect echter ondergeschikt aan de bezinning op de positie van de vrouw in kerk en samenleving.

Dat wil niet zeggen dat het VZT anno 1979 alleen met dat laatste beschreven mag worden. Nee, ook de andere elementen bleven aanwezig, want het Vrouwen Zendings Thuisfront is een niet-straf georganiseerde beweging. Daarom hebben we de bedoeling van het VZT onlangs heel algemeen omschreven met: 'Binnen de gemeente vrouwen motiveren tot actieve belangstelling voor en deelname aan 't aanstekelijk (missionair) leven van de kerk in samenleving'.

Overal vertegenwoordigd
Er zijn heel wat financiële acties. Vorig jaar verzamelden VZT-groepen bijna vier ton in! Maar er zijn bijvoorbeeld ook groepen bezig met Zending in Nederland. Wat het geld betreft: vroeger had het VZT eigen projecten, maar tegenwoordig loopt dat gewoon via de landelijke zendingsorganen. Wist u trouwens dat het VZT in al die organen vertegenwoordigd is?
Omdat het VZT een beweging is, is moeilijk vast te stellen hoeveel vrouwen er bij betrokken zijn. Maar om u een indruk te geven noemen we het aantal abonnees op ons driemaal per jaar verschijnende blad Contact: 36.000. Er zijn 520 plaatselijke VZT- groepen. Deze laten zich vertegenwoordigen op regionale vergaderingen, waar de afvaardiging naar het algemeen bestuur tot stand komt, dat ongeveer 25 leden telt. Opivallend is de deelname van vrouwen van alle leeftijden, want ook bij jonge vrouwen is er belangstelling voor het missionair leven van de kerk. En de oudere dames in het VZT-gezelschap verdiepen zich in nieuwe ontwikkelingen.
Natuurlijk is het in een beweging als het VZT wel zo dat er een 'kopgroep' is, dikwijls van de mensen die de problemen in de zending en de Derde Wereld uit eigen ervaring kennen. Met alleen de (niet toereikende) gedrukte informatie lukt het eigenlijk niet de meningsvorming in de grote groepen vrouwen aan de basis met die van de 'kopgroep' parallel te laten lopen. Met andere woorden: niet overal spelen dezelfde vragen en dat kan mensen wel eens van elkaar vervreemden. Daarom hechten we als hoofdbestuur veel waarde aan spreekbeurten in plaatselijke groepen en aan de regionale voor- en najaarsvergaderingen, die tezamen heel wat vrouwen op de been brengen. Heel belangrijk is ook de volgende maand te houden gespreksdag voor regionale bestuursleden, waar we het willen hebben over werken in het VZT èn werken in de kerk, positie van de vrouw in de derde wereld en in eigen land, hoe werk je aan een project van kerkelijke steunveriening en wat is daarin de rol van de kerk en de rol van vrouwen.

Mini-project
Tot slot iets over plaatselijke initiatieven. In de Arnhemse wijk De Liendert houden enkele vrouwen een mini-project Zending in Nederland. Zij hebben randkerkelijke vrouwen uitgenodigd om in de ochtenduren een vrouwenpraatgroep te bezoeken waar gepraat gaat worden over kerk en samenleving. In Tiel verdiepen de vrouwen van het VZT zich in het lot van de moslimse vrouwen hier. En ze doen daar zo nodig wat aan.
In Schiedam — om maar weer eens iets heel anders te noemen — was het de VZT-groep die binnen de zendingscommissie de bezinning op zending op gang bracht. De mannen meenden dat ze daarvoor geen tijd hadden . . . Ook voor onze vrouwenbeweging heeft het Jaar van de Vrouw veel losgemaakt.
Vroeger volstonden de mannen in de zendingsorganen vaak met schouderklopjes ('De zusters doen het zo best...'). Tegenwoordig beseffen ze — denk ik — dat het Vrouwen Zendings Thuisfront iets is om jaloers op te zijn.


Mevr H. N. Haspels-Goemaat te Utrecht is voorzitster van het algemeen bestuur van het Vrouwen Zendings Thuisfront.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 maart 1979

Kerkinformatie | 24 Pagina's

Vrouwen Zendings Thuisfront verslaat zijn tienduizenden

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 maart 1979

Kerkinformatie | 24 Pagina's

PDF Bekijken