Bekijk het origineel

Bijzondere zorg, gevoed door omgang met de Heer

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Bijzondere zorg, gevoed door omgang met de Heer

Aanvullend werk van De Hezenberg

7 minuten leestijd

Het gaat goed op De Hezenberg. Dat zou in één zin mijn antwoord kunnen zijn op de vraag van de redactie om eens iets te vertellen over onze ervaringen tijdens ons eerste halfjaar op dit centrum voor pastorale zorg te Hattem. Daarmee bedoel ik niet allereerst dat wij — mijn vrouw en ik — het hier goed naar onze zin hebben, maar 'k denk dan vooral aan de gasten die hier verblijven.

Nu krijgen we hier verschillende gasten. Een deel komt af en toe voor enkele dagen, naar een zogeheten gastenweek. Dat is een week met een wat meer recreatieve inslag in een pastorale sfeer. Ook zijn er retraites, conferenties (bijvoorbeeld, voor predikanten of voor jongeren), weekends voor jonge gezinnen en zomerkampen. Over dat werk zou ook heel wat te vertellen zijn. Het hoort er hier helemaal bij en het is boeiend werk. Maar het is slechts afgeleid van het eigenlijke werk, het doorgaande pastoraat van alledag. Als ik zeg dat het goed gaat denk ik aan hen die daarvoor nu in De Hezenberg zijn.

Intensief pastoraat
Ze komen uit eigen beweging of worden verwezen door een arts, wijkpredikant of maatschappelijk werker. Hun nood is van dien aard, dat ze aan het thuisfront, in de eigen gemeente, niet zonder meer geholpen kunnen worden. Het lijkt dan goed er eens een poosje tussenuit te gaan om in een rustige omgeving, waar een intensieve pastorale begeleiding zowel persoonlijk als groepsgewijs mogelijk is, weer zover te komen dat ze de weg kunnen vervolgen.
De moeilijkheden waar de meeste gasten mee te kampen hebben zijn relatieproblemen: het veriies van de levenspartner door scheiding of door de dood, conflicten in huwelijk en gezin, spanningen in de werksituatie, vereenzaming door ouderdom of psychische moeilijkheden, te sterke binding aan een van beide ouders of anderen. Velen zitten met zichzelf in de knoop en hebben niet verwerkte schuldgevoelens. Anderen zijn eens of meerdere keren zwaar gewond geraakt door bepaalde omstandigheden of door wat medemensen hun aandeden. Maar de diepste nood is altijd weer de moeite om in een dergelijke situatie te geloven en te blijven geloven, de relatie met God dus! Daar is de hulpveriening in ons centrum dan ook op gericht.

Huisgemeente
Het eerste wat we steeds proberen te doen is met elkaar een soort huisgemeente te zijn. In de gemeente van Christus staat, als het goed is, immers de relatie tot God en tot de ander en zo tot jezelf centraal? De kern van onze gemeenschap wordt gevormd door alle stafleden. We proberen elkaar te aanvaarden en te helpen en zo een gemeenschap te vormen die gevoed wordt door de omgang met de Heer.
Het gaat er dan om de gasten — zolang ze hier zijn, twee, zes weken of soms nog langer — in die huisgemeente op te nemen. Laatst zei iemand tegen me:' 'k Vind het zo fijn, dat je hier geaccepteerd wordt zoals je bent'. Dat zien we dan ook steeds weer gebeuren, ook in de wisselende groep die we samen met de gasten vormen. Daardoor valt er een stuk bedreiging weg en voelt men zich niet meer zo alleen.
Op die manier voltrekt zich voortdurend een groepsproces, dat zich weer wijzigt als er sommigen vertrekken en anderen komen. Een enkele keer is het onderiing contact te belastend voor iemand. Niet ieder kan het leed of de problemen van de ander aan. Op dit punt is steeds een soort bewaking nodig. Maar doorgaans werken de contacten positief. Men helpt elkaar, luistert naar elkaar en probeert elkaar op te vangen; vandaag heb jij mij nodig en morgen ik misschien jou. Samen creatief en recreatief bezig zijn, vaak met veel plezier ondanks alle moeilijkheden.

Omgang met God centraal
Bij alle aandacht voor elkaar, blijft het toch zo, dat het Woord van God tot ons en Zijn luisteren naar ons centraal staan. De dagopening van de staf in het morgengebed is ook bedoeld voor de gasten. Elke morgen is er de mogelijkheid tot deelname aan een bijbelkring, waarin we samen verder luisteren naar het bijbelgedeelte dat in het morgengebed werd gelezen. Dagelijks zijn er ook de individuele gesprekken van de pastores met degenen die zij speciaal begeleiden.
Twee andere aspecten van het gemeentezijn komen naar voren in de samenkomst die we dinsdagavond in de kapel hebben. Eerst de voorbede voor mensen uit het hele land voor wie we ons bijzonder verantwoordelijk weten. De nood van de kerk en de wereld wordt daarbij niet vergeten. Daarna volgt voor diegenen die naar voren komen en daarom vragen een persoonlijk gebed en een zegening door handoplegging. In het gewone kerkelijke leven kom je dit niet veel tegen, maar je zou het een zeer persoonlijke toespitsing van de voorbede en de zegen aan het eind van de kerkdienst kunnen noemen. Deze zegening gebeurt in alle rust en eenvoud en blijkt al jarenlang voor velen een doorbraak in het proces van herstel te betekenen.

Brug naar het thuisfront
Zo vormen we met elkaar een gemeente van mensen uit het hele land, van alle leeftijden en alleriei kerkelijke modaliteiten en dat dan heel geconcentreerd. Dat is het en dat doet het!
Helaas niet voor iedereen. Sommigen komen niet door de eerste paar moeilijke dagen heen en gaan dan weer naar huis. Anderen moeten we verwijzen naar psychiatrische hulpverlening. Maar de meeste gasten komen hier tot meer inzicht in hun situatie, in wie ze zelf zijn en wat ze kunnen doen vanuit het geloof in en met hun moeiten en problemen. Een nieuwe koers wordt dan uitgezet...
Het is wel van groot belang dat bijtijds de brug naar het 'thuisfront', zoals wij dat hier noemen, wordt geslagen. Zoveel mogelijk wordt het contact met de hulpverieners thuis onderhouden en bij het vertrek van de gast overieg gepleegd met het oog op de goede nazorg. Het gevaar is aanwezig, dat de afstand tussen de situatie op De Hezenberg en in de eigen omgeving zó groot is geworden dat het een riskante zaak wordt daarnaar terug te keren. Soms wordt die zorg ook wel geuit, vooral door hen die De Hezenberg hun 'thuis' zijn gaan noemen. Wij zijn er voortdurend op attent, dat onze begeleiding gericht is op het weer en opnieuw functioneren van onze gasten in de maatschappij. Ze zijn hier alleen gast.

Hoe minder 't nodig is, des te beter
Toch kun je je afvragen of er inderdaad niet een zekere afstand bestaat tussen onze geconcentreerde huisgemeente en de gemeente thuis. Als onze gemeenten wat meer echt gemeente zouden zijn, zouden velen niet zo ver in de crisis zijn gekomen als nu het geval is, lijkt me. Naast de grote samenkomsten op zondag, zullen er daarvoor heel veel kleine eenheden, als een huisgemeente moeten zijn. Hoe kun je samen gemeente zijn en elkaar helpen als je elkaar niet of nauwelijks kent? Gelukkig, dat in veel plaatsen daar zicht op is gekomen en dat men van daaruit aan gemeenteopbouw is begonnen.
Wij willen graag aanvullend werken, maar hoe minder dat nodig is des te beter. Vooriopig, in elk geval, tot uw dienst.


Ds. K. Snoeij is als gereformeerd predikant verbonden aan De Hezenberg, centrum voor pastorale zorg te Hattem. De generale synode draagt vooriopig bij in de kosten van dit bijzondere pastoraat.


Fotobijschrift
De Hezenberg vormt een 'huisgemeente'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 maart 1979

Kerkinformatie | 24 Pagina's

Bijzondere zorg, gevoed door omgang met de Heer

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 maart 1979

Kerkinformatie | 24 Pagina's

PDF Bekijken