Bekijk het origineel

Raad van Kerken: Naar binnen: luisteren, naar buiten: doen.

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Raad van Kerken: Naar binnen: luisteren, naar buiten: doen.

6 minuten leestijd

Als je wat vertellen wilt over twee vergaderingen tegelijk van de Raad van Kerken, bemerk je pas goed hoeveel er daar omgaat. Deze impressie zal daarom wat beknopter zijn, juist omdat er anders een te lang artikel komt.
In maart kregen we bezoek van enige mensen van de SACLA (South African Christian Leadership Association). In juni komt er een congres in Zuid-Afrika waarbij mensen uit verschillende kerkgroepen en van verschillende rassen in dit land hopen bijeen te zijn. Hoofddoel is: verzoening. Hoewel een riskante onderneming, acht men verzoening hier dat risico waard. De Raad, bij monde van zijn voorzitter, hoopt op een doorbraak in Zuid Afrika.
Het moderamen vertelt dan van een vertrouwelijk gesprek met de kardinaal en een der Nederiandse bisschoppen. Onder meer als gevolg daarvan zullen de statuten van de Raad van Kerken weer eens opnieuw bekeken worden.
Een werkgroep heeft een brochure samengesteld met het oog op de komende Europese verkiezingen. De raad acht het beter, om verschillende redenen, dat deze brochure door de sectie internationale zaken wordt uitgegeven, en niet door de raad zelf.
Er is een voorstel om te komen tot een nieuwe sectie, namelijk voor internationale hulpverlening. De raad formuleert een intentieverklaring, om dan eerst het gesprek aan te gaan met de bestaande internationale hulporganisaties, zoals ons werelddiakonaat.
Van twee zijden werd de medewerking van de raad gevraagd bij een boycotactie tegen Zuid-Afrika. De raad besloot een eigen (kerkelijke) weg te gaan voor deze actie.
De definitieve brief naar de minister-president over de neutronengranaat wordt nu vastgesteld.
'Zending in Nederiand' is een van de onderwerpen van de vergadering in april. De werkgroep had de raad een aantal voorstellen voorgelegd. In het algemeen vond men die te vaag, te veel 'grote woorden', te weinig concreet. Gevraagd is om een en ander nog eens scherper en gerichter te formuleren.
Een nieuwe werkgroep ('de kerk en het joodse volk') wordt deel van de sectie 'Geloofsvragen'. Prof. M. Boertien wordt voorzitter.
Er komt een tweede fase van het 'Politiek Beraad'. Nu strikt beperkt tot de kerken en de politieke partijen. Ongeveer 25 a 30 deelnemers.
Men stelt zich als doel te spreken over: kernbewapening, arbeid en energie, overheid en samenleving (verzorgingsstaat en rechtsstaat). Opzet is om te komen tot een open gesprek, niet in de eerste plaats om conclusies te trekken.
Met deze wat droge opsomming heeft de lezer hopelijk toch een beetje een indruk wat er zoal gaande is op een vergadering en wat er de laatste maanden aan de orde was. Dank zij deze korte 'notulen' is er nu juist ruimte voor een van de indringende gesprekken tussen de kerken.

Gesprek der kerken
Al eerder, in februari, vertelde ik over dit gesprek, dat toen een begin kreeg. De voorzitter vond het nu het beste enige kleinere kerken het woord te geven. Voor de voorafgaande sprekers (bisschop Ernst en ds. Spilt) verwijs ik graag naar 'Kerkinformatie' nr. 91, februari 1979, blz. 1 6. Prof. Kossen, van de Doopsgezinde Sociëteit, begon. Hun visie op de kerk is kort gezegd: leder die geëngageerd is in de zaak van de Messias is lid van het lichaam van Christus. Een belijdend lid van iedere kerk kan met zijn attestatie lid worden bij de Doopsgezinden. Zonder de verplichting zich te laten 'overdopen'. Dat wordt zelfs afgeraden. Kossen vindt dat namelijk sectarisch, om zo eigen inzicht absoluut te stellen.
Het avondmaal is open voor ieder die wil deelnemen. Aan de andere kant zijn wij, aldus deze spreker, ver verwijderd van het ideaal om een geloofsgemeenschap te zijn, één in geloofsverstaan, in belijden en in de praxis. Een verschil van zien van de werkelijkheid leidt tot een verschillend verstaan van de bijbel.
Daarom is een bewustwordingsproces nodig. Mevrouw Van der Sluys en ter aanvulling daarop prof. Kuiper wierpen daarna wat licht op de Remonstrantse Broederschap.
Men kent daar: leden, vrienden en belangstellenden. De broederschap is voortgekomen uit de geestesgeschiedenis van het Nederiandse volk. Hoewel hier en daar overeenstemmend met andere geloofsgemeenschappen is zij een zuiver Nederiandse aangelegenheid. Wat de eenheid belemmert is: een te weinig oog hebben voor de zaak van de oecumene. Men wil samenwerking waar dat kan, maar niet opgaan in een groter geheel.
De 'Quakers' (bij monde van de heer Nijman) willen geen kerk zijn in de zin die wij eraan geven. Men sluit zich aan bij de 'gemeente van Christus'. Men gebruikt het onderscheid tussen 'preciezen en rekkelijken'.
Er zijn geen richtlijnen, omdat geloof levend is en moet blijven.

Discussie
Hierna ontstond een levendige discussie, hoofdzakelijk bestaande uit vragen om nadere informatie. Zoals de vraag: Kun je stellen: Wie niet relativistisch is komt onder de tucht? Is er ook tucht bij Doopsgezinden? Antwoord: Wij kennen de 'regel Christi' (bedoeld is Mattheus 18:15 v.v.) Om één te zijn hoef je het niet eens te zijn, maar dat wil niet vrijblijvend verstaan worden. Men wil samen elkander in de waartieid leiden.
Wij willen niet relativeren. Wie lid wordt vertrouwt zich toe aan de gemeente, je zegt daarmee: ik heb jullie nodig, óók jullie vermaan heb ik nodig. Vermanen behoort immers wezenlijk tot het gemeente zijn.
Tegelijk is er een individualiserende tendens ingetreden, een niet meer op de wereld betrokken zijn. Dat laatste besef is gaandeweg verloren gegaan.
De remonstrantse broederschap rust niet op een geloofsbelijdenis maar op de wil om te geloven. Lid worden is zich verbinden om niet-vrijblijvend te zoeken naar de wil van de Heer.
Tenslotte kwam de vraag boven, als je zo hoort van wijdheid, niet-gebonden willen zijn, waarom dan de drang naar meer eenheid daér niet meer wordt gevoeld. Hoe meer vrijheid, des te minder streven naar eenheid, kennelijk.
Andere vraag: Kom je verder mèt een instituut of zonder?
En daarmee moest dit boeiende gesprek weer worden afgebroken, althans vooriopig, want er staan nog meer kerken te trappelen om zich over deze vragen te uiten en zich zo te presenteren. Al met al: een zinvolle ontmoeting, waarbij veel misverstanden worden gesignaleerd en andere aspecten zichtbaar worden, die we tevoren niet hadden vermoed.


Ds. Hofland, lid van het synodemoderamen, is als zodanig lid van de Raad van Kerken.


Bijschrift
Vanuit elke vertegenwoordiging van de lidkerken werd een beeld van de eigen kerk in oecumenisch perspectief 'geschilderd'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 mei 1979

Kerkinformatie | 28 Pagina's

Raad van Kerken: Naar binnen: luisteren, naar buiten: doen.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 mei 1979

Kerkinformatie | 28 Pagina's

PDF Bekijken