Bekijk het origineel

Baarn: kerkeraad en gemeente spraken over heet hangijzer

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Baarn: kerkeraad en gemeente spraken over heet hangijzer "vrede"

"Met pastorale invalshoek méér te bereiken . . ."

4 minuten leestijd

"Als mensen het met elkaar eens zijn, Is alles koek en ei. Geen groter harmonie dan onder gelijkgezinden. Heel anders wordt het wanneer de meningen uiteen lopen. Kerkscheuringen hebben niet alleen kerken verdeeld, maar soms ook hele families uiteengereten. Dus wat doen we? Terwille van de lieve vrede vermijden we "hete hangijzers". Toch hebben we het In de wijkkerkeraden aangedurfd om eens zo'n heet hangijzer aan te pakken. Ons uitgangspunt was: wanneer het niet zou lukken als kerkeraadsleden met elkaar te spreken over een omstreden onderwerp, zonder brokken te maken, zou het ook geen zin hebben zo'n onderwerp in de gemeente te brengen. Zo zijn we - in groepen - vier avonden met elkaar in gesprek geweest over de kernbewapening".

Aldus in de plaatselijke kerkbode een ouderting uit Baarn. De gesprekken in de kerkeraden zijn in deze Utrechtse gemeente gevolgd door gesprekskringen voor gemeenteleden. Daarmee heeft Baarn in 1982 al vooruit gelopen op het aan het einde van dat jaar genomen synodebesluit waarin de kerken worden opgewekt de gemeenteleden met elkaar in gesprek te brengen, zodat zij hun standpunt kunnen verdiepen en zodat heilloze polarisatie wordt tegengegaan.
Hoe dat in Baarn is aangepakt? Allereerst de kerkeraadsleden - die werden niet met allerlei feiten of praatpapieren overrompeld. Nee, het ging om uitwisseling van meningen en de vraag of zij werkelijk bereid en in staat waren naar de anderen luisteren. Daartoe werden liefst vier geschoolde en ervaren gespreksleiders ingeschakeld. Bovendien werd voor de gesprekken ruim de tijd genomen: vier avonden. Luisteren naar elkaar, de ander laten uitspreken en eikaars mening respecteren - dat waren de dingen die de kerkeraadsleden er vooral van leerden. En - vonden ze - de onderlinge band was er door verstevigd.

Zó ook in gemeente
Als het zó ook in de gemeente kan, concludeerden de ambtsdragers, dan moeten we zulke gesprekken maar eens organiseren. Dat gebeurde door de commissie Gemeentetoerusting, die met de uitvoering werd belast. Evenals bij de gesprekken in de kerkeraden werd de gewaardeerde medewerking verkregen van het provinciaal gereformeerd centrum voor samenlevingsopbouw.
Het aantal deelnemers aan de gemeentekringen viel tegen. De startavond, met twee inleiders: één van IKV- en één van ICTO-snit trok wel veel belangstelling. De inleiders maakten opmerkingen aan de hand van stellingen. De bezoekers mochten informatieve vragen stellen - elke discussie werd in de kiem gesmoord. Toen het tegen het eind van de avond aankwam op de indeling van gespreksgroepen voor de voortzetting, die nog vier of vijf avonden in beslag zou nemen, lieten velen het afweten. Kennelijk ziet men op tegen gesprekken, die uiteraard wat minder vrijblijvend zijn.
Achteraf concluderen ze in Baarn dat beter begonnen had kunnen worden bij de geloofsbeleving. Nu werd ook de bedoeling van de gesprekken niet erg duidelijk.
Voor de volgende keer weten ze: je kunt dat niet gauw te uitgebreid verantwoorden.
Er zijn twee gespreksgroepen aktief geweest. Die bleven wat last houden van de vrij eenzijdige samenstelling. Althans in één van de groepen was men het te vaak helemaal eens.

Goede gespreksleiding nodig
Al deze opmerkingen vallen in een (zelf)- kritische evaluatie van de commissie Gemeentetoerusting, die gelukkig ook goed nieuws oplevert. Zo was er veel waardering voor de avond waarop ieder heel persoonlijk over de betekenis van het geloof kon spreken. Daar kwamen heel persoonlijke antwoorden en opvallend weinig cliché's uit. De betekenis hiervan was vooral: te ontdekken dat iemands mening over kernbewapening dikwijks gebaseerd is op de persoonlijke geloofsbeleving.
Ook het driegesprek was gewaardeerd: iemand geeft z'n mening en een ander stelt daarover vragen, terwijl de derde - als een soort scheidsrechter- oplet of er werkelijk naar de ander geluisterd en op haar/hem ingegaan wordt.
Heel belangrijk bleek de gespreksleiding.
Daarom - zo merkt iemand op - zouden deze gesprekken op groothuisbezoek niet kunnen. Dat wordt geleid door een ouderling die daarvoor dikwijls niet toegerust is.
Maar getrainde gespreksleiders (die in Baarn bijvoorbeeld ingrepen zodra het gesprek een standpuntenconfrontatie dreigde te worden) kunnen veel bijdragen aan het welslagen.
Al met al heeft men in Baarn het idee dat onder de deelnemers aan de gesprekken de polarisatie over het oorlogsvraagstuk toch wel iets minder is geworden. Iemand die zelf uitstekend geïnformeerd blijkt over de kwestie van de kernbewapening, merkt daarover op: "De pastorale invalshoek en houding bereiken méér dan informatie. Mensen maken dikwijls geen gebruik van mogelijkheden tot gesprek omdat ze bang zijn door een grote dosis informatie en argumenten te worden overrompeld . . ."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 februari 1983

Kerkinformatie | 24 Pagina's

Baarn: kerkeraad en gemeente spraken over heet hangijzer

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 februari 1983

Kerkinformatie | 24 Pagina's

PDF Bekijken