Bekijk het origineel

Elke dag keihard werken en alleen maar om te overleven

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Elke dag keihard werken en alleen maar om te overleven

Jaarthema werelddiakonaat van start

5 minuten leestijd

Werken om te overleven. Wij, de rijken uit het Westen kunnen ons bij een dergelijke leuze moeilijk een voorstelling maken. Werken zien als zingeving of als dwang, dat gaat nog. Of we hebben geen werk of baan, omdat daar eenvoudig geen kans op is. Maar hoe we ook met arbeid omgaan, het is geen kwestie van leven of dood.

Om nu eens de aandacht te vragen voor die delen van de wereld waar het bij werken wel om overleven gaat, hebben de werelddiakonaten van de hervormde en de gereformeerde kerk(en) en de stichting Oecumenische hulp 'arbeid' als thema voor het komende seizoen gekozen.

Niet zo maar een willekeurig thema. Bezinning op structurele vragen over arbeid en de (internationale) verdeling daarvan is ook in de kerk op zijn plaats. Hoewel daarbij de werkgelegenheidssituatie in de Derde Wereld centraal staat, vraagt ook de dringende situatie in eigen land de aandacht. 'Werken om te overleven' is ook bewust gekozen, omdat het aansluit bij het vorige jaarthema: Honger is onrecht. Als er geen werk is, of wanneer dit onvoldoende oplevert, loopt het leven direct gevaar; je dreigt van honger om te komen.

De gewone man
De Generale diakonale raad, het Algemeen diakonaal bureau en de stichting Oecumenische hulp hebben het nieuwe jaarthema uitgewerkt in een werkmap, met zeven katernen die elk een bepaald facet belichten. Het eerste katern bevat verhalen van mensen uit de Derde Wereld over hun dagelijkse werk. De gewone man blijkt te moeten knokken voor een bestaansminimum. Om zich te kunnen handhaven trekt hij, voor zo ver hij op het platteland woont, naar de steeds groter wordende stad, in de hoop op een beter bestaan. Mannen vinden daar eventueel werk als moderne slaven in de fabrieken, kinderen en vrouwen zoeken hun heil in de straathandel, de zogenaamde scharreleconomie. Lukt dat niet dan vervallen laatstgenoemde vaak tot prostitutie.

Goede projecten
De kerken in het Westen hebben niet voorop gelopen in bestrijding van het schrijnende onrecht op het platteland, de wantoestanden in de miljoenensteden, de afhankelijkheid van westerse technologie en kennis. Dat neemt niet weg dat er vanuit de werelddiakonaten kwalitatief goede projecten op het terrein van de arbeid worden uitgevoerd.
Datzelfde geldt van de Wereldraad van kerken, met name in haar programma 'Urban and Rural Mission' (stads- en plattelandszending). De Wereldraad steunt daarmee overal ter wereld groepen die arbeiders helpen in directe nood, hen bewust maken van de eigen problemen en vooral hen organiseren, als tegenmacht tegen onderdrukkers.

Kijk eens niet zo ver weg . . .
Binnen onze grenzen Is werk dan weliswaar geen kwestie van overleven, maar ook in Nederland bestaan in de wereld van de arbeid scherpe tegenstellingen.
Waarom dan zo veel nadruk op de situatie ver weg? Op de instructiedag voor werelddiakenen, die vorige maand in Amersfoort werd gehouden, kwam die vraag ook aan de orde.
Bij die vraag repten velen van de vijfhonderd aanwezigen over het hoge werkloosheidspercentage in eigen stad of dorp. De economische achteruitgang in eigen land komt meer en meer centraal te staan, maar daarom mogen we de ontdekking van het wereldwijd broeders en zusters zijn in de ene kerk van Christus niet vergeten. Dat relativeert niet de concrete nood van sommigen binnen de gemeente, maar het plaatst die nood en zorg wel in het perspectief van de ene wereld waarop Gods heil en vrede en gerechtigheid is gericht. Met deze woorden uit de werkmap in hun achterhoofd kunnen werelddiakenen en gemeenteleden in hun gemeente aan de slag.

Aan de slag
Uitgebreid beschrijft het zevende katern van de werkmap hoe dat kan. Suggesties voor het maken van een werkplan, voor de publiciteit over het thema arbeid en voor de fondsenwerving kom je er in tegen. Handvaten voor themadiensten, gemeente- avonden en catechisaties worden aangereikt.
Als centraal motief voor bijbelstudie hebben de werelddiakonaten gekozen voor de sabbat. Het sabbatsgebod stelt de vraag naar de verhouding van rust en arbeid en daarmee naar de arbeidsverdeling, zowel tussen landen onderling als tussen werkenden en werkzoekenden.
Bovendien stelt de sabbat een grens aan de arbeid, een grens die in de Derde Wereld dikwijls ver is overschreden. Zelfs de slaaf en slavin hadden in het oude Israël recht op de ontspanning van de sabbat.
Daarmee werd een grens gesteld aan hun afhankelijkheid en werd aangegeven dat het de bestemming van de mens is om In vrijheid te kunnen werken.

Bij alle activiteiten over het thema "Werken om te overleven" zal men toch voorzichtig te werk moeten gaan. Immers, alleen het spreken over arbeid kan al bepaalde groepen uitsluiten. Om dat te voorkomen is het van groot belang dat activiteiten niet vóór, maar vooral mèt mensen worden georganiseerd. Niet uit de veronderstelling dat, als de kerk er zich mee bemoeit, problemen van arbeid en werkeloosheid zo maar opgelost kunnen worden. Wèl uit bewogenheid en betrokkenheid. Ook de kerk moet dringend werk maken van werk en werkeloosheid.


Fotobijschrift
Eén van de opmerkelijke foto 's uit de bij het ADB (postbus 2211, Leusden) te bestellen werkmap over 'werken om te overleven

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 oktober 1983

Kerkinformatie | 24 Pagina's

Elke dag keihard werken en alleen maar om te overleven

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 oktober 1983

Kerkinformatie | 24 Pagina's

PDF Bekijken