Bekijk het origineel

Zendingscentrum groeide op tot gesettelde veertiger

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Zendingscentrum groeide op tot gesettelde veertiger

4 minuten leestijd

Rustig, te midden van het hoogopgaand geboomte, in den grooten tuin van 7565 m^ ligt dit gebouw, dat wel zeer geschikt is voor deze nieuwe bestemming: het centrale punt der zendingsactie van de Geref. Kerken in Nederland; het centraal punt der binnenlandsche zendingsactie (de activeering der Zendingsgemeente in het moederland) met de daarbij behorende conferenties, vergaderingen, enz., zoowel als het middelpunt der voorbereiding voor de uit te zenden zendingsarbeiders en zendingsarbeidsters, met de Zendingsbibliotheek en de conferenties en de cursussen, welke in verband met de uitzending dier arbeidskrachten noodig zijn.'

Deze woorden wijdde het dagblad Trouw veertig jaar geleden aan de opening van het gereformeerde Zendingscentrum op 20 februari 1946. Andere bladen schreven niet minder lyrisch over de prachtige villa en de mooie omgeving. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was bij prof. J. H. Bavinck de gedachte opgekomen het zendingswerk te centraliseren. Eind 1945 kwam het zover toen het echtpaar Richters-Hessels, de directeur en zijn vrouw, het pand aan de Wilhelminalaan te Baarn betrokken. De toonzetting in de bladen veranderde al snel. In een artikel met de kop 'Wat doen we met het Zendingscentrum?' werd die vraag beantwoord met de opmerking 'Hoe eeropheffen, hoe beter'. Het kostte moeite het vertrouwen te winnen van de gereformeerden, voor wie sinds 1896 gedecentraliseerde zending een uitgemaakte zaak was. Maar het centrum leverde goed werk en bij het tienjarig bestaan waren de berichten erg lovend.

Service-station

De activiteiten namen toe. De opleiding voorde arbeiders in rietveld groeide uit tot een zendingsseminarie. Het Zendingscentrum ging als service-station functioneren voor de zendende kerken en de gezondenen. De propaganda werd omvangrijker en het secretariaat van de Raad van Samenwerking der Zendende kerken vestigde zich in het pand aan de Wilheliminalaan. De Raad ontstond in 1950 om onder andere op het gebied van gezondheidszorg en ondenwijs de krachten van de zendende kerken te bundelen. Dat alles maakte het nodig extra kantoorruimte te bouwen. In 1957 werd in de tuin van de villa in Baarn het administratiegebouw geopend. Zes jaar later ging een droom van ds. B. Richters in vervulling toen de kapel in gebruik werd genomen.

Paruba

In de loop van de zestiger jaren werd het gebied van de zending uitgebreid. Toen aan het eind van de vijftiger jaren in Indonesië de acties tegen de Nederlanders begonnen en het steeds moeilijker werd een visum te krijgen, werd vanuit het Zendingscentrum uitgekeken naar andere werkgebieden.

De Paruba-commissie vond deze in Pakistan, Rwanda, Brazilië en Argentinië. Het werk in deze landen werd verdeeld onder de zendende kerken in Nederland. Deze opzet functioneerde tot 1972. In dat jaar ontstond de huidige structuur. Vier regionale organen voor respectievelijk Afrika, Indonesië, Zuid-Amerika en Zuid-Azië onderhouden contacten met de zendingsarbeiders en kerken in het buitenland. De Noordhollandse kerken bijvoorbeeld zijn via het Zuid-Azië Orgaan verantwoordelijk voorde zending in Bangladesh, Egypte, India, Pakistan en op de Filippijnen.

Van Baarn naar Leusden

Het zendingsseminarie bleef groeien en verhuisde in 1971 naar het Hendrik Kraemer Instituut te Oegstgeest, waar hervormde en gereformeerde zendingswerkers hun opleiding volgen.

Dertig jaar na de opening van de villa te Baarn verhuisde het Zendingscentrum naar het Dienstencentrum in Leusden. De bibliotheek ging niet mee, die werd overgebracht naar Oegstgeest en naar de Theologische Hogeschool in Kampen. Belangrijk werk vanuit Leusden bleef de publiciteit en voorlichting en de dienstverlening aan alle werkers overzee. Vanuit Leusden werken ook de zendingssecretarissen die contacten onderhouden met de werkers en kerken in Indonesië, Pakistan, Afrika en Zuid- Amerika.


Liever ongeloof dan revolutie, was het bijschrift bij deze karikatuur, die in 1947 verscheen nadat duidelijk was geworden dat gereformeerde zendelingen erin de kwestie Linggadjatiheel andere opvattingen op na hielden dan de leden van de gereformeerde kerken. Het gereformeerde zendingscentrum heeft niet meer het vertrouwen van alle gereformeerden, berichtte het Parool, en haalde daarbij een artikel uit de kerkbode van Gorinchem aan waarin de plaatselijke predikant voorstelde het zendingscentrum op te heffen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 mei 1986

Kerkinformatie | 24 Pagina's

Zendingscentrum groeide op tot gesettelde veertiger

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 mei 1986

Kerkinformatie | 24 Pagina's

PDF Bekijken