Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Hoe protestants is Taizé?

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Hoe protestants is Taizé?

5 minuten leestijd

Uit de door prof. dr. G. P. van Itterzon in het „Hervormd Weekblad" verzorgde „Vragenrubriek" nemen wij - met vriendelijke toestemming van de schrijver - het volgende over.

„Taizé.
De heer W. te N. vraagt, of de gemeenschap van Taizé wel een Protestantse orde is. Hij is door een persbericht hierover aan het twijfelen geraakt.

Antwoord.
Het Winkler Prins Jaarboek 1975 noemt de Communauté van Taizé een Protestantse mannenorde, gevestigd in Taizé, 10 km ten Noordoosten van Cluny. Ze organiseerde in 1974 een „jongerenconcilie", dat op 30 aug. begon en waaraan naar schatting 35000 jongeren uit 120 landen in alle delen van de wereld hebben deelgenomen. Ongeveer 8500 Nederlanders waren onder hen. Al op Paasdag 1970 had prior Roger Schutz dit jongerenconcilie vrij onverwacht aangekondigd. Overal ter wereld werden „Taizé-groepen" gevormd, die door onderling gesprek het concilie voorbereidden. Jaarlijks kwamen er tienduizenden jongeren in Taizé zelf aan de voorbereidingen deelnemen. Bij de eigenlijke conciliedagen eind augustus waren onder meer Kardinaal J. Willebrands namens paus Paulus VI en de secretaris-generaal van de Wereldraad van Kerken, Philip Potter, aanwezig. De conciliedeelnemers stelden zich achter de brief „Aan het volk van God", waarin de kerken onder meer werden opgeroepen om meer zich zelf te worden en daardoor een christelijke „universele gemeenschap" en „kerk van de armen" te worden. De bedoeling was, dat er in de verschillende werelddelen aansluitende bijeenkomsten zouden worden gehouden, zodat „het vuur van Taizé niet zou doven". Tot zover Winkler Prins Ene. Nadien heb ik ook nog het Protestantse deel van de Encyclopedie van het Christendom er op nageslagen. Dr. F. Boerwinkel rekent Taizé ook onder de Protestantse orden. Men heeft er gekozen voor celibaat, persoonlijke bezitloosheid en belofte voor het leven. Naast deze mannenorde zijn er ook nog drie vrouwenorden, nl. die van Grandchamp bij Neuchatel, Pomeyrol in Zuid-Frankrijk, en de Marienschwester in Darmstadt. De broeders werken in allerlei beroepen. Eigenlijke kloosters in de zin van streng besloten gemeenschappen zijn het niet. Na de mededeling, dat er zich ook nog zogenaamde Derde Orden hebben gevormd van mensen, die in het gewone wereldlijke beroep blijven, maar bepaalde elementen van de regel van deze orden volgen, besluit Dr Boerwinkel: Belangrijk is dat deze orden in en ten dienste van de Protestantse Kerken in hun land werken. Tot zover dan Dr Boerwinkel.

Het handboek der kerkgeschiedenis van de hoogleraren Bakhuizen van den Brink en Dankbaar schrijft nog: Een opmerkelijke beweging is de in 1945 gestichte Communauté de Taizé onder leiding van Roger Schütz en Max Thurian. Zij is een voorbeeld van protestantse orden, zoals hier en daar ook in andere landen voorkomen. De leden leven onder de geloften van gemeenschap van goederen, gehoorzaamheid en coelibaat, stellen zich beschikbaar voor elke dienst waartoe de Heer hen roept en willen aldus een teken stellen in de Kerk en de wereld. Taizé is ook een centrum van liturgische en oecumenische vernieuwing. Men zou zeggen, dat de vraag hiermee voldoende zou zijn beantwoord. De inzender heeft echter in Trouw van 29 dec. 1978 het volgende bericht gelezen: Roger Schutz: paus universele leider. Roger Schutz, de prior van de oecumenische gemeenschap van Taizé, heeft de christenen van alle kerken opgeroepen, zich te verenigen onder een „universele herder" in de persoon van de paus van Rome. Schutz deed dit in het actieprogram voor 1979 van het jongerenconcilie, dat hij gisteren bekendmaakte in de Notre Dame in Parijs. De oecumenische beweging heeft volgens Schutz gefaald. Er zijn weliswaar allerlei oecumenische instellingen gekomen, maar die hebben zich zo ontwikkeld, dat zij de zichtbare eenheid nu meer in de weg staan dan bevorderen. Door hun bestaan blokkeren zij namelijk het ambt van een „universele herder", aldus de verklaring. Schutz wil, dat ieder persoonlijk en iedere plaatselijke gemeente elke dag bidt „voor de bisschop van Rome en voor de verandering van zijn oecumenisch ambt". Roger Schutz was juist terug uit Afrika, waar hij enkele weken het leven van de ärmsten der armen probeerde mee te leven, onder andere in Crossroads bij Kaapstad en in Soweto bij Johannesburg. Tot zover dit bericht uit Trouw. Het was afkomstig van een verslaggever uit Parijs. Men kan zeggen: er was geen woord Frans bij. De christenen van alle kerken moeten zich verenigen onder een universele herder, nl. onder de paus van Rome. Schutz heeft voor zijn mededeling niet Taizé gekozen, maar de Notre Dame in Parijs, de kathedraal van de Rooms-Katholieke aartsbisschop van de Franse hoofdstad. Met zijn begeren om zich onder de herdersstaf van de paus te voegen zal hij in deze kathedraal blijkbaar zijn thuis gevonden hebben. Voor het Franse Protestantisme een merkwaardige ontdekking. De Protestantse mannenorde terechtgekomen in de Rooms-Katholieke kerk. Want als Roger Schutz deze keus heeft gemaakt, kunnen de broeders vanwege hun belofte van gehoorzaamheid al niet anders doen dan volgen. Kardinaal Willebrands heeft het in deze kennelijk van Philip Potter van de Wereldraad gewonnen. Maar wie had eigenlijk iets anders verwacht? Een belofte voor het leven, die de ongehuwde staat, persoonlijke bezitloosheid en de volstrekte gehoorzaamheid aan een prior of overste omvat, klinkt weinig Protestants. De afwending van de oecumenische beweging en de Wereldraad en de toewending naar een eenheid onder de paus is, na de afkondiging in de Parijse Notre Dame voor ieder duidelijk. De leiding van Taizé heeft zich openlijk vóór Rome .verklaard. Gezien hun levenslange belofte van gehoorzaamheid zullen de leden der orde hun leider nu op dat pad moeten volgen. Vele wegen leiden naar Rome. Die over Taizé blijkbaar ook."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 februari 1979

Protestants Nederland | 8 Pagina's

Hoe protestants is Taizé?

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 februari 1979

Protestants Nederland | 8 Pagina's

PDF Bekijken