Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

BOEKBESPREKING

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

BOEKBESPREKING

5 minuten leestijd

Doop en Adoptie door prof. dr. L. Doekes en ds. P. Lok. Uitgegeven bij de Uitgeversmij. H. A. van Bottenburg NV, Prinsengracht 493, Amsterdam, tweede druk; 112 pag., prijs ƒ 5,90.

Het dopen of niet dopen van geadopteerde kinderen is vooral de laatste jaren in ons land zeer actueel geworden sinds de wet op het adopteren in Nederland van kracht is geworden, terwijl bovendien het gebruik daarvan steeds meer voorkomt en toeneemt. En dan niet alleen de adoptie van Nederlandse kinderen, maar ook uit het buitenland, zoals uit Oostenrijk, Griekenland of het Midden-Oosten.

Adoptie is wat anders dan een pleegkind hebben, een pleegkind blijft uiteindelijk toch behoren aan de eigen het zij deze gehuwd zijn of niet gehuwd zijn. Bij adoptiekinderen is het anders, zij worden door de rechterlijke macht aan de nieuwe ouders overgedragen geheel in de status van wettelijke kinderen. De oude rechtsband met de eigen, natuurlijke ouders van het adoptiekind wordt geheel doorgesneden en met de nieuwe ouders ontstaat een nieuwe burgerlijke verhouding alsof dit adoptiekind een eigen kind is, dus ook met recht van erven enz. Wanneer dit adoptiekind uit christelijke ouders is geboren, is de doop ervan geen probleem. Wel echter als dit kind geboren is uit ouders die geheel buiten de christelijke kerk staan. Verschillende Synodes in ons land hebben zich met de vraag bezig gehouden of adoptiekinderen die buiten de christelijke kerk geboren zijn, gedoopt kunnen worden.

De Generale Synode van de Ned. hervormde kerk, van de geref. kerken, van de chr. geref. kerken hebben uitgesproken dat de kinderen uit ongelovige ouders geboren door gelovige ouders geadopteerd, gedoopt kunnen worden. Op de vorige Generale Synode van de ger. kerken (vrijgemaakt) is deze zaak ook aan de orde geweest en is deze vraag ontkennend beantwoord. Deze uitspraak heeft ook in de pers nogal wat deining teweeggebracht en ook in deze kerken stond pro en contra nogal scherp tegenover elkaar. Het was een meerderheid besluit en na het besluit bleef de discussie onderling nog voortgaan. En volgend jaar op de nieuwe Synode zal dit punt bij vernieuwing weer aan de orde gesteld worden.

Nu hebben twee belangrijke woordvoerders van de synode van de geref. kerk (vrijgemaakt) bovengenoemd boekje uitgegeven, waarbij zij ieder hun standpunt in deze uiteenzetten. Dit boekje is geen polemiek, maar bedoeld als een opbouwende brochure om de beide standpunten van pro en contra die er leven in die kerken, uiteen te zetten. Zij hebben dit op een hoogstaand wijze gedaan en met de bedoeling, zo schrijven zij in hun inleiding, opdat als vrucht van nader onderzoek van schrift en historie een grotere eenstemmigheid in de kerken zou ontstaan. 

Wij moeten daarbij wel bedenken dat de zaak niet zo eenvoudig is. Hoewel adoptie zich vroeger niet zoveel voordeed bij ons, toch was het er vroeger ook al; ik denk aan het te vondeling leggen van kinderen dat vroeger veel meer voorkwam dan in onze tijd. Een te vondeling gelegd kind haalt tegenwoordig de voorpagina van de krant vanwege de zeldzaamheid ervan. Ook de theologen van de Nadere Reformatie hebben zich met deze zaak bezig gehouden, maar hebben geen eenparig oordeel gegeven. Zo waren Voetsius en Wilh a Brakel tegen het dopen van kinderen van Joden, Turken en heidenen, maar a Marck en De Moor namen een ruimer standpunt in. De professoren van het beroemde handboek van de gereformeerde dogmatiek „De Synopsis" waren voor dopen. Ook op de grote Dordtse Synode 1618-19 was geen eenstemmigheid, maar hier ging het niet om kleine kinderen, maar voornamelijk over grote kinderen en dan wel over slavenkinderen. En slavenkinderen kunnen niet geheel identiek met adoptiekinderen gesteld worden. Want slavenkinderen konden te allen tijde weer verkocht worden en van eigenaren veranderen.

De beide schrijvers van dit boekje geven beschouwingen waarin mooie en leerzame gedachten zijn te vinden. Opmerkelijk is dat ze beiden zich soms op een zelfde tekst beroepen, die dan voor de één het bewijs van contra en voor de ander het bewijs van pro. Dat zet de lezer aan tot onderzoek. Maar toch vorm de gehele Verbondtsopvatting eigenlijk de hoofdgedachte, hoewel de exegese over bepaalde teksten daarbij niet is uit te sluiten. Uiteindelijk is de gehele kwestie terug te brengen tot Genesis 17, waar Abraham opdracht krijgt het teken des Verbonds te geven aan de ingeborenen des huizes en bij degenen die met geld gekocht zijn. De beslissende vraag is of de lijn van de verbondsbediening loopt door het bloed van de ouders, de biologische gemeenschap, over de gehele afzondering van de wereld tot de kerk. En al is het zeker waar dat de bediening van Oudtestamentisch-Verbond en Nieuwstestamentische Verbond onderscheiden zijn, er i% toch in beide verbondsopenbaringen iets gemeenschappelijks dat blijf-., denkt bijv. hoe ook het formulier voor de kinderdoop een beroep doet op de besnijdenis onder het Oude Verbond.

Prof. Doekes neemt het standpunt in dat adoptiekinderen uit een geheel onbekend of beslist onchristelijke milieu niet gedoopt mogen worden, omdat een rechterlijke toewijzing nog geen verbondskind maakt. Voor ds. Lok is het beslissende of dit kind nu door de Heére is „geheiligd", doordat het uit de wereld is weggehaald en afgezonderd vai „alle andere volken en vreemde religiën om geheel Hem toegeëigëend te ziji' (art. 34 NGB). En daarom mag en móet dit kind nu ook Zijn „merk- en veldteken" dragen. Naar mijn gevoelen geeft prof. Doekes meer „een knap betoog", maar vind ik de argumenten van ds. Lok schriftuurlijker. Een opvatting die ik vroeger reeds deelde en die na lezing van dit zeer interessante geschrift toch dezelfde is gebleven.

Dat deze zaak ook op de zendingsvelden een acute zaak is, bleek ook wel dat op de onlangs gehouden Generale Synode van de geref. gemeenten adoptie eveneens ter sprake is gekomen. Zij het dan niet als een officieel agendapunt, maar zijdelings bij de bespreking van de deputatenrapport van de zending in Nigeria. Als bijlage is opgenomen een artikel van mr. Gê G. J. Ziedses des Plantes over de adoptie in de zin van ons Burgerlijk wetboek.

ds. De G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 19 juli 1971

Reformatorisch Dagblad | 6 Pagina's

BOEKBESPREKING

Bekijk de hele uitgave van maandag 19 juli 1971

Reformatorisch Dagblad | 6 Pagina's

PDF Bekijken