Bekijk het origineel

Wereldraad-comité kan zijn koffers gaan pakken

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Wereldraad-comité kan zijn koffers gaan pakken

Berkhof weer nuchter...

6 minuten leestijd

Woensdagmiddag, kort na vijf uur, heeft voorzitter dr. M. M. Thomas, de tiendaagse vergadering van het centrale comité van de Wereldraad te Utrecht gesloten. Hij bracht veel dank aan de Nederlandse Raad van Kerken en aan anderen, die de Wereldraad met grote gastvrijheid in Nederland hebben ontvangen.In een commentaar aan het ANP verklaarde prof. H. Berkhof, Nederlands lid van het centrale comité, dat in Utrecht veel zaken aan de orde zijn geweest, die pas op lange termijn tot resultaten kunnen leiden.

De meeste aandacht is gevallen op de besluiten over het anti-racisme fonds en over de boycot van investeringen in Zuidelijk Afrika. Vooral in de afzonderlijke commissie is in Utrecht echter hard gewerkt aan de vragen over het geloof in deze tijd. Het thema van deze Wereldraadbijeenkomst luidde: „verplicht tot gemeenschap". Volgens prof. Berkhof is er intensief gepraat over kernvragen als: wat betekent christelijk geloven in de harde praktijk van deze tijd en hoeveel is het christelijk geloof ons waard? Er zijn theologische studies verricht over de hoop en de verwachting, die men volgens de Bijbel mag hebben; ook al lijken de problemen in de wereld steeds meer toe te nemen.

Verplichtend
„De Wereldraad is zich in Utrecht nog scherper bewust geworden van de huidige problemen in de samenleving", aldus prof. Berkhof.
In Utrecht had ook tot uiting moeten komen, dat de kerken, aangesloten bij de Wereldraad, niet onverplicht in de oecumenische gemeenschap kunnen staan. „Er is een verplichtend karakter, wanneer kerken willen samenwerken, maar het is toch niet eenvoudig om dat in de praktijk te brengen. Wat dat betreft ben ik weer nuchterder gaan denken over de eenheid van de kerken. In Utrecht hebben we misschien geleerd, dat we beter op de man af kunnen zeggen, waar de verschillen nog steeds liggen, ook ten aanzien van de Oosters-Orthodoxe kerken, die geen verplichtende gemeenschap willen", aldus prof. Berkhof.

• Persconferentie
Vóór de sluiting van de vergadering was er nog een laatste persconferentie geweest met de scheidende en nieuwe secretaris-generaal, resp. dr. E. C. Blake en dr. Philip A. Potter, met de voorzitter van het centrale comité, dr. M. M. Thomas en met perschef dr. Albert van den Heuvel.
"De Wereldraad van Kerken vormt een groeiende gemeenschap, niet alleen door de voortdurende toetreding van nieuwe kerken, maar ook door het onderlinge begrip, oridanks verschillen van mening" aldus:dr. Thomas.
„De Wereldraad is een actieve gemeenschap, vooral omdat we bij elkaar komen om onze bijbelse opdracht in programma's uit te voeren", zei hij verder. "De problemen en verschillen van mening in de wereld verhinderen deze gemeenschap niet, maar versterken haar juist. We werken aan de eenheid van de mensen in de wereld en aan de eenheid van de kerken".

Dr. E. C. Blake gaf toe, dat de Wereldraad met veel problemen worstelt. "Maar het kernpunt van alle problemen is, dat we weten als kerken en christenen bij elkaar te horen. Het belangrijkste is, dat we in de ogen van de kerken en vooral van de wereld geloofwaardig zijn in ons werk en in onze uitspraken. Er is geen ruimte voor compromissen. De kerken moeten het evangelie in zijn totaliteit uitdragen, in een samenleving waar de belangrijke beslissingen op wereldniveau worden genomen", aldus dr. Blake.

Politiek
op een vraag, wat dr. Blake na terugkomst in de Verenigde Staten gaat doen, aangezien hij behoort tot de Republikeinse Partij, zei deze dat hij zijn positie nooit heeft gebruikt in de binnenlandse politiek van Amerika. „Maar voor wie kennis heeft genomen van mijn standpunten en verklaringen zal het duidelijk zijn op wie ik in november zal stemmen".
Ook nu weer werd op een aantal kritische vragen van wat men de christelijke rechtse pers zou kunnen noemen, nauwelijks of met een kwinkslag ingegaan. Dr. Blake vond het kennelijk erg vermoeiend, weer te moeten uiteenzetten, waarom de Wereldraad zich wel keert tegen Zuid-Afrika, maar niet tegen b.v. Oost-Europa. Het blanke racisme is voor hem één van de grootste vijanden van deze tijd. Een vraag over de dialoog met de wereldgodsdiensten werd door hem en dr. Potter óf niet begrepen of met een eigen getuigenis vriendelijk omzeild.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 1972

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

Wereldraad-comité kan zijn koffers gaan pakken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 1972

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

PDF Bekijken