Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Hopeloze verdeeldheid op partijcongressen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Hopeloze verdeeldheid op partijcongressen

Vijf politieke vergaderingen

8 minuten leestijd

De eisen, die de Partij van de Arbeid op tafel gelegd heeft bij de confessionelen om tot samenwerking te komen heeft op de vijf congressen van de politieke partijen, die zaterdag in ons land zijn gehouden de nodige verwarring veroorzaakt.De ARP vergaderde in Zwolle, de CHU in Amsterdam, KVP in Tilburg, PPR in Wageningen en D'66 in Utrecht. Onder de drie confessionele partijen is nog geen overeenstemming over de gezamenlijke opstelling tegenover de progressieven bereikt. Terwijl bij PPR en D'66 verzet rees tegen een gezamenlijk progressief congres.

Op het congres van de ARP-partijraad in Zwolle bleek wel, dat men hier het nog niet over alles eens was. Een motie werd ingediend om de discussie over het gezamenlijke werkprogramma te staken en de verkiezingen in te gaan met het AR-program van actie van 1971.
Het wantrouwen, dat hij velen in deze partij bestaat tegen de samenwerking zelfs met KVP en CHU ontmoette bij de partijvoorzitter dhr. A. Veerman ernstige bedenkingen. "Indien we steeds weer opnieuw nee zeggen, zo hield hij de partijraad voor, kan tot gevolg hebben, dat er niets van de samenwerking terecht komt.

RESOLUTIES
Overigens werden twee resoluties aangenomen, waarin de ARP de bereidheid uitspreekt om met de progressieven te overleggen, zonder voorafgaande voorwaarden en aandringt op een nauwere samenwerking tussen de kamerfracties van de KVP, CHU en ARP.
Allereerst moet er gesproken worden met PvdA. Dit is geen duidelijke voorkeur, zo stelde dr. Veerman vast, maar een kwestie van tijdvolgorde en, voegde hij daaraan toe, ik heb geen enkele behoeite aan gesprekken met kleine partijen. Ook hier — zoals in de CHU — roerden de jongeren zich het meest. De vroegere Arjos-voorzitter De Boer en de heren Schouten en Vermaat konden zich met de gang van zaken niet verenigen.

TELEURGESTELD
De vergadering van de Unieraad CHU verliep dramatischer. Een duidelijk teleurgestelde voorzitter van de CHU, baron Van Verschuer moest na afloop van de vergadering vaststellen, „het is gebleken, dat het ongelooflijk moeilijk is een nieuwe koers voor de Unie te bepalen".
In een naar het einde van de besprekingen verschoven besloten vergadering scheurde de CHU. De jongerenorganisatie was het niet eens met de opstelling van de kandidatenlijst, waarbij hun voorzitter J. Huyser een beduidend lagere plaats op de lijst had gekregen, terwijl de aarzeling bij de CHU om het gesprek aan te gaan met de progressieven de doorslag voor hen was om aan te kondigen, dat zij als organisatie uit de Unie zullen treden.
Het beroep dat baron Van Verschuer op de jongeren deed, was tevergeefs. Ook het bestuurslid J. Baarda uit Sneek, die zich eerder in de discussie duidelijk uitsprak voor een voorkeur tot de progressieven legde zijn bestuursfunctie neer. Hij volgde hiermede het voorbeeld van mr. E. Bleumink, die reeds eerder voor zijn bestuursfunctie uit protest had bedankt, op. De Unie besloot wel te gaan praten met de progressieven, maar ook hier was hard verzet tegen de voorwaarden vooraf, die de PvdA c.s. gesteld hebben.

GEEN GESPREK
Bij D'66 is men nog niet aan het gesprek met de KVP toe. Deze progressieve dwerg had ook nog te kampen met een paleisrevolutie. Van Mierlo, de leider van de milieubeschermers, kreeg het zwaar te verduren van rivale mej. Goudsmit. Deze laatste kreeg nog ruimschoots een derde van het aantal stemmen, toen beslist moest worden over de lijsttrekker voor de komende verkiezingen. De Gruyters, een goede bekende in D'66, vond het in een val trappen als we ingaan op de woorden van De Zeeuw, want de KVP is de partij van de dikke mist.
Een andere reuze dwerg, de PPR, toonde zich haast nog minder enthousiast over het gesprek voor de confessionelen. Het besluit tot onderhandelen was zoals partijvoorzitter Dolf Coppes meedeelde, slechts door vijf van de negen bestuursleden ondersteund.

VERBREKEN?
Er gingen zelfs stemmen op, dat wanneer de PvdA toch blijft aandringen op het gesprek met de confessionelen, de progressieve samenwerking te verbreken. Het congres sprak zich ook weer uit, voor het uittreden uit het Nato-verband als het bondgenootschap niet ingezet kan worden voor een actieve vredespolitiek. Wat zij daaronder verstaat, bleek uit de uitspraak, dat de defensieuitgaven tot drie procent van de begroting moeten worden verlaagd.

KVP ZICHZELF BLIJVEN
Bij de KVP ging het er min of meer om of de KVP zichzelf zou blijven en 'n eigen gezicht in de verkiezingsstrijd zou vertonen, of dat de toenadering tot de PvdA een kans zou krijgen. Nu de voorstanders „uitsluitend samenwerking met de „linkse drie" (mr. Andriessen wil van geen „progressieve drie" weten), waarvan dr. S. W. Couwenberg de grote stimulator is, hebben in zekere zin de slag op de Partijraad verloren en hij moest zelfs enige hoongelach verduren, hetgeen partijvoorzitter, dr. ir. D. de Zeeuw, die zich (te) soepel jegens deze spreker gedroeg door voor hem geen spreektijdrantsoenering toe te passen, kon verhinderen.
Dat de Partijraad de resolutie van het partijbestuur wel heeft aanvaard, zonder amendementen en lijstrekker Andriessen staande een ovatie heeft gebracht, wijst erop, dat de KVP (thans nog?) geen knieval voor Den Uyl en de zijnen wenst te maken.
Trouwens dr. De Zeeuw heeft in zijn openingsrede voor zijn doen, gelet op zijn houding t.o.v. samenwerking met de „linkse drie" — PvdA, D'66 en PPR — hard aangepakt. Hij zei duidelijk, dat de KVP geen „blanco cheques" wil tekenen en dat hij zelfs gaat twijfelen aan de zin om onderhandelingen met links te voeren op de condities, die Den Uyl stelt.
De KVP-voorzitter verweet de partijbesturen van de „linkse drie" een ergerlijke mate van zelfingenomenheid. Hij achtte het zelfs „hondsbrutaal van hen de „volslagen overbodige vraag" te stellen, of de confessionelen voor een volledige regeringsperiode een akkoord wensen aan te gaan, „als je zelf (PvdA, D'66 en PPR) in alle onzekerheid verkeert of je je progressieve concentratie wel bij elkaar kunt houden."

AFSPRAKEN
Mr. Andriessen heeft er trouwens ook ook geen doekjes omgewonden, dat hij de huidige regeringspartijen niet in de steek wil laten en dat zijn fractie zich wenst te houden aan de gemaakte afspraken. Concreet stelde de lijstaanvoerder, dat de „linkse drie" zich wel moeten bedenken, dat zij, wanneer zij de partijpolitieke polarisatie zover doordrijven, dat wanneer slechts de mogelijkheid van minderheidskabinetten overblijft, een grote verantwoordelijkheid op zich laden.

De Partijraad heeft zich uitgesproken om samen met ARP en CHU op grond van programvergelijking allereerst een gesprek te voeren met de linkse drie, welke resolutie zonder amendementen (er waren er verschillende ingediend) is aanvaard.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 2 oktober 1972

Reformatorisch Dagblad | 6 Pagina's

Hopeloze verdeeldheid op partijcongressen

Bekijk de hele uitgave van maandag 2 oktober 1972

Reformatorisch Dagblad | 6 Pagina's

PDF Bekijken