Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Kamerdebat

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Kamerdebat

Commentaar

4 minuten leestijd

Meer dan tweehonderd vragen had de Tweede Kamer nog in petto voor minister-president Den Uyl, nadat hij de regeringsverklaring had afgelegd. Maar tijd om die te beantwoorden onitbrak, want er is vanavond een voetbalwedstrijd op de televisie. Zodat na enige discussie Den Uyl de Kamer toezegde de vragen die nog onbeantwoord bleven, schriftelijk te zullen beantwoorden. Koekoek had voor dit alles geen goed woord over. Hij meende dat de belangen van het land moeten voorgaan, „en dan moeten we het voetballen maar vergeten", zodat hij tot de conclusie kwam, dat de Kamer dan desnoods maar woensdagavond ook moest vergaderen.

Het typeert de weinige ernst die de volksvertegenwoordiging maakt met het debat over het nieuwe kabinet Den Uyl. 

En daar bestaat wel allé aanleiding toe. Want ondanks alle vaagheden en ontwijkende amtwoorden, die Den Uyl op vele „hete hangijzers" gaf, zoals het woningbouwprogramma en de financiering van de uitbreiding van de sociale voorzieningen zijn wel fundamentele zaken aan de orde geweest. 

Onduidelijk bleef ook in hoeverre in de programformule, waarop dit kabinet is geformeerd, de gelijkwaardigheid van progressieven en confessionelen doorklinkt. De eerste tekenen wijzen er miet op, dat deze gelijkwaardigheid, zo de intentie daartoe bestaat, kan worden gehonoreerd. En dat kan ook niet, want al poogt Aantjes de brug tussen socialisten en confessionele te slaan door gebruik te maken van het argument dat in beide groepen de sociale bewogenheid met de onderste lagen van de maatschappij de drijfveer voor hun handelen is, de weg waarlangs zij wandelen is voor beiden duidelijk verschillend. 

Vemeldt de wegwijzer van Den Uyl duidelijk het opschrift: verander de omstandigheden in de maatschappij, toom de inkomensverschillen in en geef meer brood en spelen, dan behoort er bij de confessionelen een ander opschrift te zijn. En als men zich geneert om dit opschrift nog te laten zien, dan blijft de onduidelijkheid bestaan. 

De kritiek van de VVD waarop velen met spanmimg hebben gewacht, verzandde in enkele opmerkingen, die wel de lachers aan het lachen brachten, maar weinig hout sneden. 

Al heeft Den Uyl voorzichtig gemanoeuvreerd tussen de eisen van zijn achterban, die eigenlijk niets met de confessionelen te maken wil hebben, en die van de KVP en ARP, die nog steeds hardnekkige pogingen doen om als gelijkwaardig beschouwd te worden, schokkende mededelingen heeft Den Uyl toch wel gedaan. 

Wat moet men denken van de mededeling, dat de begroting van het ministerie van CRM in de komende jaren reMef meer zal stijgen dan de rijksbegroting in zijn geheel? En van het spel dat met de kiezer gespeeld wordt, tegen wie eerst gezegd wordt, dat de sociale lasten in de eerste vier jaren niet meer dan met 0,75 procent zullen stijgen, terwijl blijkt, dat de volksverzekering voor ziektekosten en de arbeidsongeschiktheidsverzekerimg waarmede het sociale pakket wordt uitgebreid, tot een overschrijding van die norm zullen leiden? 

Aantjes heeft de laatste tijd nogal de nadruk gelegd op de omstandigheid, dat door de vele partijen in Neder'land, minderheden slechts kunnen regeren door het sluiten van compromissen. Nu de compromissen zijn al volop in aantocht. De KVP zal haar bezwaren tegen het sleutelen aan de kinderbijslag wel inruilen voor meer gelden voor de werkende jongeren. Terwijl het niet verhogen van de BTW in het komende jaar als wisselgeld op tafel ligt voor de confessionelen om de inflatiecorrectie ongedaan te maken. 

Een moeilijkheid vormt nog de houding van dit kabinet tegenover de NAVO. Nadrukkelijk verzekerde Den Uyl gisteren de Kamer, dat binnen het NAVO-verband slechts de verplichting bestaat dat de leden elkaar bij zullen staan in het geval dat zij overvallen worden. 

Toch overheerst de indruk dat bij de compromissen de confessionele het gelag zullen betalen en dan dwingt de houding van de CHU respect af. Want Tilanus zei het heel duidelijk: ,.Wij wensen niet te buigen voor linkse dwingelandij. We hebben bij de verkiezingen wel zetels verloren maar niet onze eer". Duidelijker kan het niet. 

Wat nu Aantjes?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 30 mei 1973

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

Kamerdebat

Bekijk de hele uitgave van woensdag 30 mei 1973

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken