Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

„Samen op weg

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

„Samen op weg" is nu minder vrijblijvend

"Geleidelijke integratie" Herv. en Geref, kerken

6 minuten leestijd

Liep men de eerste dag wat om de hete brij heen, de tweede dag werd man en paard genoemd. Zo ongeveer valt de tweedaagse bijeenkomst van de gezamenlijke synoden der Ned. Herv. Kerk en de Geref. Kerken te kenschetsen. Nadat men vrijdag in de groepsdiscussies wat aan elkaar gewend was geraakt, volgde zaterdag over de institutaire aspecten van het samen-gaan een vrij openhartig gesprek dat resulteerde in een af en toe flink applaus en het beamen van wat werd voorgesteld. De concrete resultaten treft men elders op deze pagina. Hier volgen wij de loop van de dag.

Nadat de praeses van deze dag, dr. A. Kruyswijk (Geref) had geopend, gaf de Kamper hoogleraar dr. .J Plomp een korte presentatie van de nota Landsman over de instituten der beide kerken. Deze nota is eigenlijk een coproduktie van dr. Plomp en ds. F. H. Landsman, zo zelfs dat prof. Plomp naar de strekking deze nota geheel kon verdedigen.

De hoofdlijn van de nota is dat geconstateerd wordt, dat er een samenwerking en samenleven is in verschillende vormen tussen een groeiend aantal Herv. gemeenten en Geref. Kerken. Beide synoden hebben richtlijnen opgesteld om ongewenste wildgroei tegen te gaan. Dit samengaan gaat zeer ver. Er is een gemeenschappelijke avondmaalsviering en predikanten mogen in elkaars kerken beroepen worden. Deze regelingen roepen echter de vraag op naar de verhouding van de kerken als geheel: hoe is de samenwerking landelijk? Deze vraag wordt met o.a. „een gemeenschappelijke synode' beantwoord.

NIET GLIJDEND

Prof. Plomp ging voorts enkele saillante details na. Twee woorden zijn van de baan. „Federatie" wordt te weinig genoemd voor kerken die, historisch en confessioneel, zo veel met elkaar gemeen hebben. „Fusie' of „hereniging" wordt eveneens afgewezen als naaste doel, omdat institutaire eenheid geen doel in zichzelf mag zijn, maar alleen neerslag van een zich voltrekkend eenheid van belijden. Thans kiest men voor „geleidelijke integratie'. Hieronder wordt kort samengevat een proces verstaan waarbij beide kerkgemeenschappen in al hun geledingen worden betrokken en waarbij ruimte wordt geschapen voor de voortgang en de realisering van een geestelijk gebeuren.

Prof. Plomp stipte voorts aan dat er verwarring was ontstaan en men sprak van ..glijdende integratie". (Deze term had de secretaris-generaal van de Herv. Kerk, dr. A. H. van den Heuvel in een interview gebruikt, maar zaterdag gaf hij te kennen dat hij met „glijdend' eigenlijk „geleidelijk' bedoelde). Prof. Plomp wilde geen „glijden', zodat men ondanks zichzelf al glijdend in een soort combi-kerk terecht zou komen. Er is integendeel een bedachtzaam voortwandelen, niet een pijlsnel afglijden. Ook de mindere vergaderingen zullen worden geraadpleegd en dat zal op z'n minst een jaar of twee vergen. Maar, aldus prof. Plomp „samen op weg", betekend niet een stel koplopers, maar een grote menigte.

LIEFDE

De eerste spreker na de presentatie van prof. Plomp bond meteen de „kat de bel" aan.

Dr. B. Wentsel (Geref.) van Den Haag was dankbaar voor de gemeenschappelijke synode en wilde dat zelfs nóg uitbreiden tot de provinciale kerkvergaderingen en de classes. Hij motiveerde dat vanuit Joh. 16. De. liefde móet stromen door alle niveaus, zo zei hij. Liever echter dan over „integratie' sprak hij over verbondsgemeenschap'. Het gaat immers over twee groepen die niet dezelfde identiteit hebben, in één kudde. Liever dan alles bij elkaar in één organisatie wat plaatselijk mogelijk tot uiteenspatten zou leiden, zag hij een oecumenische parallelliteit met verantwoordelijkheid voor elkaar. Hij zag het nog niet zitten dat bijv. de Remonstranten (die bindingen hebben met de Herv. Kerk) samen met de Gereformeerden één zouden zijn.

Voorts noemde hij het vraagstuk aangaande de verontrusten in de Geref. Kerken en de Geref. Bond in de Herv. Kerk. De Geref. Bond is een blok; op hun kansels mogen alleen bepaalde predikanten voorgaan. Gezien deze gevaren waarschuwde dr. Wentsel er voor een nog groter aantal kerkgenootschappen te stichten als bij een samengaan een aantal mensen in gewetensnood zou worden gebracht.

KLEINGELOOF

Prof. dr. A. G. Honig, hoogleraar missiologie, in Kampen, wilde dat men nu eens gaat praten over het samen verkondigen van Gods Woord. De oecumene is immers vooral voortgevloeid uit de zending en de evangelisatie. Laat men daarom samen evangelisatie en zending gaan doen en dan volgt vanzelf het groeien naar een eenheid, (applaus).

Prof. dr. D. Nauta, em. hoogleraar kerkrecht aan de VU te Amsterdam, voerde evenals vrijdag een pleidooi om meer helderheid in de discussies te verkrijgen. We kunnen wel spreken over liefde en verbondenheid, zo zei hij, maar dan moeten we wel weten dat wij niet uitmaken wie onze broeders en zusters in den gelove zijn, maar dat maakt Christus uit. En we kunnen wel over „koinoonia" spreken, maar binnen die broederschap bestaat dan toch maar de gescheideheid binnen dezelfde kerk van groepen, die ook plaatselijk gescheiden optrekken. Ds. G. .J Voortman uit Oud-Vossemeer vond het al heel wat dat men samen üit het nieuwe Liedboek kon zingen.

SAMEN PREKEN

De grote man van „Samen op weg", dr. C. P. van Andel, had niet veel op met de nota van ds. Landsman en dr. Plomp. Het maakt de indruk van „kleingeloof. De nota is zo voorzichtig gesteld dat het „minimalistisch" aandoet, vond hij. Hij meende voorts dat prof. Nauta en dr. Wentsel als-Gereformeerden te veel nadruk op d^ kerkprde legden, en begrip moesten opbrengen dat men 'in -een experimentele fase ook wel eens buiten het kerkordelijk boekje gaat. Dr. Kruyswijk sprak voorts vragenderwijs uit dat de Hervormden wel yan de Gereformeerden verwachten dat de Hervormden helemaal worden genomen zoals ze zijn (met vrijzinnigen en al), maar mogen de Gereformeerden dan ook zoiets als soepelheid tegemoet zien? De Veenendaalse Hervormde predikant ds. G. Wursten maakte tijdens de discussie als gewoon Hervormde (hoewel hij een Bonder is) enkele opmerkingen.

LEDEN DER KERK

Zo golfden de gesprekken heen en weer. Men dubde wat over de door dr. Wentsel aangesneden verhouding tussen liefdes- en rechtsgemeenschap in de kerk en verder over de vraag wie er nu eigenlijk tot de plaatselijke gemeente behoren. Het uitgangspunt daarbij moet zijn, vond prof. Plomp, dat God zijn verbond oprichtte met Zijn volk en hun zaad.

Na een zeer gedetailleerd debat over procedurele zaken of men wel iets kon doen met de voorstellen en hoe het zat met bevoegdheden, werden uiteindelijk de voorstellen zoals die elders op deze pagina staan, unahiem „aangenomen" ter verdere verwerking op de aparte synoden. De zaterdagse bijeenkomst werd besloten met toespraken van de gasten prof. dr. G. .J Hoenderzaal, Remonstrant en brigadier J. Mast van het Leger des Heils.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 18 juni 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

„Samen op weg

Bekijk de hele uitgave van maandag 18 juni 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

PDF Bekijken