Bekijk het origineel

Dean hoofdschuldige in Watergate-zaak

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Dean hoofdschuldige in Watergate-zaak

WITTE HUIS BEWEERT:

5 minuten leestijd

WASHINGTON, donderdag — Het Witte Huis heeft woensdag verklaard dat John Weley Dean de hoofdschuldige is in de politieke en constitutionele crisis van het Watergate-schandaal. In zijn getuigenverklaring voor de senaatscommissie die een onderzoek naar de affaire instelt, zei Dean echter dat hij zonder hulp van hogere regeringsfunctionarissen onmogelijk pogingen in het werk had kunnen stellen om de zaak in de doofpot te stoppen.

In een eerste tegenaanval op de beschuldigingen van Dean diende het Witte Huis woensdag een verklaring bij de Watergate-commissie in die door een senator gekenmerkt werd als „een surrogaat voor een kruisverhoor van de heer Dean door de president van de Verenigde Staten." De verklaring van het Witte Huis werd Dean voorgelezen door de Democratische senator van Hawaii, Daniel K. Inouye, en de ontslagen juridische adviseur van het Witte Huis beantwoordde de verklaring punt voor punt. Een gedeelte van de verklaring bestond uit beschuldigingen, het andere gedeelte uit vragen.

„Dean's activiteiten in de pogingen het schandaal uit de openbaarheid te houden, maakten hem, wellicht zonder dat hij het zelf wist, tot de hoofdschuldige in de politieke en constitutionele crisis, die de Watergate nu geworden is", aldus de verklaring die werd opgesteld door de speciale raadsman van het Witte Huis, J. Fred Buzhardt. „Het zou de president in verlegenheid gebracht hebben als de ware feiten bekend geworden waren kort na 17 juni (de dag van de inbraak in het Watergate-gebouw), maar dit zou een soort verlegenheid geweest zijn, die een immens populaire president gemakkelijk zou hebben kunnen doorstaan."

ZWARTE LIJST

Het Witte Huis heeft in 1971 een lijst met bijzonderheden over 20 van Nixons gevaarlijkste politieke tegenstanders opgesteld, met de bedoeling hen het leven zuur te maken. Regeringsbureaus zoals de belastingdienst en de geheime dienst werden Ingeschakeld om gegevens over „Nixons vijanden" te verschaffen, zo heeft Dean getuigd voor de senaatscommissie. Op de lijst stonden onder meer de namen van Harold Gibbons, vice-voorzitter van de vakbond woor vrachtwagen-chauffeurs en aanhanger van McGovem, twee negerleden van het Congres, John Conyers en Ronald Del'lums, de journalist Jack Anderson en een ex-journalist van de tv-omroep CBS, Chet Huntley.

De oorspronkelijke „lijst van vijanden", waaruit later de 20 „top-vijanden" werden geselecteerd, was opgesteld door Witte Huls-medewerker Charles Colson, aldus Dean. Hij bekende woensdag dat hijzelf ook had deelgenomen aan de campagne tegen Nixons tegenstanders. Het Witte Huis had bijvoorbeeld over „aartsvijand" Gibbons een memorandum opgesteld over onjuistheden in zijn aangifte voor de inkomstenbelasting. De belastingdienst moest daarnaar een onderzoek instellen. Volgens Dean had Haldeman een gesprek gehad met het hoofd van de belastingdienst, met de bedoeling deze dienst „politiek verantwoordelijk aan het Witte Huis te maken".

De aantekening over het neger-congreslid Conyers, een vrijgezel, luidde: „Snel rijzende ster. Krijgt de reputatie van leidende zwarte anti-Nixon woordvoeder.'' Op de lijst'van „vijanden van Nixon" stonden voorts de namen van de senatoren Edward Kennedy, William Fulbright (voorzitter van de senaatscommissie voor buitenlandse zaken), George McGovern, Edmund Muskie, van gouverneur Wallace van Alabama, burgemeester John Lindsay van New York, ex-senator Eugene McCarthy, een achttal journalisten onder wie James Reston en Tom Wicker van de New York Times, Mary McGror>', columniste van de Washington-Star news en Edward Guthman van de Los Angeles Times. Andere vijanden waren vakbondsleider Leonard Woodcock van de bond van arbeiders in de auto-industrie, de adviseur van president Kennedy, Arthur Schesinger, de econoom John Galbraith, de erfgenaam van General Motors Stuart Mott, en de acteurs Paul Newman, Gregory Peck en Jane Fonda.

ONDER DRUK

Intussen heeft een van de leden van de senaatscommissie van onderzoek, de Republikein Lowell Weicker, gezegd dat het Witte Huis probeert de senaatscommissie onder druk te zetten. Het Witte Huis heeft geprobeerd invloed uit te oefenen op de samenstelling van de commissie en de benoeming van medewerkers. „Ik vind het verkeerd dat zij probeerden de commissie onder druk te zetten, en dat ze nog steeds proberen druk uit te oefenen op de commissie", aldus Weicker. Hij zou nog met bewijsmateriaal voor zijn beschuldiging komen. 

Het Witte. Huis zou zijn tijd beter besteden aan het verzamelen van feiten, en die voorleggen aan het Amerikaanse, volk,, in plaats van afbreuk te doen aan deze commissie, en aan iedere getuige, die iets van de waarheid wil vertellen, aldus Weicker. Ik zeg niet dat ik Deans verhaal voor 100 procent geloof, hij zegt ook dingen uit eigenbelang en wordt gedreven door uiteenlopende overwegingen, maar als Dean er niet was geweest zouden bepaalde feiten, die nu bekend worden, nooit ter kennis van het Amerikaanse volk zijn gekomen, zo vervolgde de senator.

Terwijl Dean voor de derde dag zijn getuigenverklaring voor de senaatscommissie aflegde, kreeg de Watergateaffaire een verrassende nieuwe wending toen Frederick G. Larue, een vroegere functionaris van het comité voor de herverkiezing van president Nixon, verklaarde zich schuldig te achten aan belemmering van rechtspleging. De speciale aanklager, die deze zaak leidde, zei dat Larue met de regering had meegewerkt in de pogingen het Watergate-schandaal in de doofpot te stoppen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 juni 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

Dean hoofdschuldige in Watergate-zaak

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 juni 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

PDF Bekijken