Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

IS ALLE KRITIEK COMMUNISTISCHE PROPAGANDA?

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

IS ALLE KRITIEK COMMUNISTISCHE PROPAGANDA?

6 minuten leestijd

(Door onze redacteur buitenland) Nevenstaand interview biedt- ons een goede gelegenheid om enigszins dieper in te gaan op de problematiek van politieke gevangenen en het begrip democratie. Landen zoals Zuid-Vietnam en Zuid-Afrika menen itelselm,atig te moeten verklaren dat zij niets te verbergen . hebben, dat iedereen kan komen kijken en dat zij het laatste bolwerk zijn waar het begrip „westerse-democratie" nog van toepassing is.

Achter bijna elke kritische noot zoeken zij een communist die er op uit is hen moedwillig verkeerd te begrijpen en kritische geluiden zijn er in overvloed te beluisteren.

Het ,,Reform,atorisch Dagblad" draagt beide genoemde landen een goed hart toe, maar dit betekent niet dat wij alle kntiek als communistische propaganda in de prullebak menen te moeten gooien. Het is immers onze taak als een verantwoord christelijk dagblad niet alleen het nieuws zo juist mogelijk aan onze lezers door te geven, maar ook moeten wij, indien nodig, de aandacht vestigen op eventuele wantoestanden.

Am,nesty-International, de be• kende beweging die zich zo gaarne opwerpt als de vertegenwoordiger van de verdrukten over de gehele wereld, publiceerde enkele dagen geleden een rapport getiteld: „Politieke gevangenen in Zuid-Vietnam".

Om te zeggen dat dit orgaan niet politiek gebonden zou zijn, is niet juist: het vertoont een duidelijke syTnpathie voor com.munistsche en andere links gerichte groeperingen en zelfs de titel van dit rapport geeft er blijk van. Het impliceert dat er alleen over de gevangenen van het Thieu-regime wordt gesproken, hoewel in feite ook de communistische Vietcong een halfhartige veeg uit de pan krijgt. Veel van haar geloofwaardigheid wordt weggenomen door samenwerking met organisaties als Brede Vietnam Beweging. Nederland en dergelijke. Ondanks dit feit kan men als objectief waarnemend journalist toch niet zeggen dat alles wat er in staat onjuist zou zijn, want veel van het geschrevene bevat inderdaad een kern van waarheid.

Wij hebben zowel Zuid-Vietnam als Zuid-Afrika bezocht en wij kunnen dus uit eigen ervaring spreken. Er kan dus moeilijk worden gezegd dat wij het van „horen zeggen" hebben. Laten wij beginnen met te vertellen dat men in beide landen een beperkte bewegingsvrijheid kent. In Zuid-Vietnam beperkt zich dit tot de politieke gevangenen. Ondanks alle mooie woorden van president Thieu en zijn minister van buitenlandse zaken Tran-Van-Lam, ontvingen wij als RD-redacteuren geen toestemming om, het beruchte eiland van de tijgerkooien, Con-Son, te bezoeken en ook het bezoek aan enkele andere gevangenissen bleek niet mogelijk.

Een bezoek aan het gevangeniseiland in Zuid-Afrika, Robbeneiland en Ovamboland werd het RD destijds ook geweigerd. Wij menen hier u;cl bij te moeten aantekenen dat Zuid-Vietnam een land is dat zich in staat van oorlog bevindt en toch volkomen toegankelijk is; zelfs een bezoek aan een dorp dat onder controle van de Vietcong stond leverde geen moeilijkheden op.

In Zuid-Afrika zou geen weldenkend mens het in zijn hoofd durven te halen om op bezoek te gaan bij een terroristische organisatie in het land zelf. Fotograferen in Vietnam leverde geen enkele moeilijkheid op en op vliegvelden konden wij zelfs onze gang gaan, hetgeen in vrijwel alle landen verboden is. In Vietnam kan men het land alles binnenbrengen of weer meemen, inclusief niet-ontwikkelde films, tertvijl een journalist iedereen kon interviewen en alle meningen openlijk in de krant kan zetten; iets wat in Zuid-Afrika niet mogelijk is. Het is daar immers verboden om personen die onder huisarrest staan of verbannen zijn ie interviewen of aan te halen.

Wat hei rapport van Amnesty International betreft, het hoofdstuk dat de zgn. „Third-Force"-oppositie behandelt, is in hoge mate tendentieus. Het geeft de indruk dat president Thieu deze oppositie met machtsmisbruik onderdrukt houdt. Dit is beslist niet waar. Wij hebben zelf met verschillende leden van deze groepering gesproken. Zij zijn tegenstanders van president Thieu, maar allemaal ontkenden zij dat hun politieke bevoegdheden werden beknot. De onderlinge meningsverschillen maken een sterk front op dit ogenblik echter niet mogelijk. In de nabije toekomst zal men echter meer uota hen te horen krijgen en zij zullen nog een belangrijk aandeel krijgen in de politieke toekomst van dit land.

Het aüntal politieke gevangenen die nog opgesloten zitten schatten wij op ca. 70.000. Meer dus dan Saigon zegt nog gevangen te hebben en veel minder dan Amnesty International het wil doen voorkomen. Om hen als. criminele misdadigers af te schilderen is 'onzin. Saigon bewijst zich hiermede geen goede dienst. Inderdaad zitten er vele onschuldigen vast, doch in een land waar het administratieve systeem een puinhoop is kan men moeilijk een rechtsoefening verwachten, zoals wij deze kennen. De geheime politie weet van wanten en er is duidelijk angst te bespeuren bij de bevolking voor deze heren tot haar behoren meestal jonge kerels die hun „gezag" laten gelden en die hun land een grotere dienst zouden bewijzen, wanneer zij zich in de frontlijn bevonden.

Het enige voordeel uon Vietnam in dit opzicht boven „Pretoria" is dat de Vietnamese autoriteiten zelf volmondig deze uitwas toegeven. Dat er maatregelen genomen moeten worden tegen verkapte terroristen in Zuid-Vietnam is iets dat wij kunnen begrijpen, evenals dat er fouten gemaakt worden. Het zou Amnesty International gesierd hebben als men het aantal onschuldige slachtoffers had verm,eld dat door het toedoen van deze infiltranten het leven heeft verloren. Het zou enig begrip kunnen kweken voor activiteiten waaraan wij in Nederland niet gewend zijn. In elk geval beroept Vietnam zich er

Over de toestanden in de gevangenissen zelf kunnen wij niets zeggen. Zoals gezegd, men weigerde ons toegang, waarna wij wel genoodzaakt zijn om de aantijgingen van Amnesty-International grotendeels als juist aan te nemen. Het is prijzenswaardig dat deze vereniging zich het lot van deze mensen aantrekt, ongeacht het motief dat er aan ten grondslag mag liggen. De toestanden die in het rapport beschreven worden zijn inderdaad verschrikkelijk en het blijkt duidelijk dat de regering van president Thieu het een en ander te verbergen heeft.

Het enige lichtpunt is dat verschillende goedwillende Vietnamezen die van de communisten veel te verduren hebben gehad ervan overtuigd zijn dat deze misstanden wel verdwijnen zullen wanneer er werkelijk vrede komt, hetgeen alleen mogelijk is wanneer de communisten zich eindelijk aan de overeenkomsten houden.

Over misstanden in Zuid-Afrikaanse gevangenissen kunnen wij lezen in het begin van dit jaar verschenen rapport van de Verenigde Naties, dat een triest beeld geeft van de toestanden in deze ,,rechtsstaat". Wij ontvangen wekelijks een uitgave van de ambassade waarin aandacht wordt gevestigd op misleidende berichten over het land van Kaap de Goede Hoop, onder de titel uan „Leugen van de week", waarmee men zich kan bebaarheid en dus voor niemand aanvechtbaar is.

Dat er in de communistische landen nog veel ergere dingen gebeuren weten wij en wij vestigen er regelmatig de aandacht op. Wat de Amerikaanse krijgsgevangenen in Noord-Vietnam te verduren hadden .is vele malen erger dan wat wij in een van beide rapporten kunnen lezen. Laten wij nooit vergeten dat het een essentieel onderdeel van een rechtsstaat is dat uitwassen aan het licht treden.

Moge Zuid-Vietnam en ook Zuid-Afrika beseffen dat zij er geen goed aan doen om ,,alles" botweg te ontkennen, en voortdurend loze beloften af te leggen. Daarmee moeten zij, ondanks alle problemen waar zij mee geconfronteerd worden, wel rekening houden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 juli 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

IS ALLE KRITIEK COMMUNISTISCHE PROPAGANDA?

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 juli 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

PDF Bekijken