Bekijk het origineel

Geprekken Nixon werden eveneens afgeluisterd

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Geprekken Nixon werden eveneens afgeluisterd

6 minuten leestijd

WASHINGTON — Het Witte Huis, president Nixons ambtswoning, zit vol elektronische afluisterapparatuur. Vrijwel elk gesprek dat president Nixon de laatste drie jaar heeft gevoerd is opgenomen op een bandje. Niet aleen het Witte Huis, ook andere werkruimten van de president, waaronder zijn kantoor in Camp David (Maryland), zijn op deze manier „afgetapt".-

Deze onthulling is gisteren gedaan door een oud-medewerker van Nixon, Alexander Butterfield. Hij legde, volkomen buiten het programma om, een verrassende verklaring af voor de senaatscommissie, die het Watergate-atluisterschandaal onderzoekt.
De afluisterapparatuur is in Nixon's werkvertrekken geïnstalleerd door de geheime dienst. Ze werkt nog steeds. De president wist er van, maar het is niet onmogelijk dat er inmiddels misbruik is gemaakt van de bandopnamen van zijn gesprekken. Butterfield, indertijd een medewerker van Bob Haldeman („chef-staf" van het Witte Huis), was de verbindingsman tussen de staf van de president en de geheime dienst. In die functie wist hij precies waar de afluisterapparaatjes werden geplaatst.

• AUTOMATISCH
Alle apparaten begonnen automatisch te werken zodra er in een van de werkvertrekken van de president werd gesproken. Buitenstaanders die met de president spraken, werden niet gewaarschuwd dat hun gesprekken woord voor woord op een bandje kwamen. Zo zou er een verzameling banden zijn opgebouwd, die volgens Butterfield in elk geval vanaf de zomer van 1970 nog voorhanden zijn. Als Butterfieild gelijk heeft, betekent dit, dat de betreffende bandopnamen van onschatbare waarde zijn voor het onderzoek in het Watergate-schandaal. Ze zouden o.m. kunnen bewijzen of John Dean de waarheid heeft gesproken, toen hij voor de senaatscommissie verklaarde, dat president Nixon al heel vroeg op de hoogte is geweest van alle bijzonderheden van het opzienbarende afluisterschandaal.

• SAM ERVIN

President Nixon heeft gisteren een veeg uit de pan gekregen van Sam Ervin, de voorzitter van de senaatscommissie, die het Watergate-afluisterschandaal onderzoekt. Ervin zette de president, die met longontsteking in het ziekenhuis ligt, flink op zijn nummer. In zijn inleiding op de zevende week van de openbare hoorzitting citeerde senator Ervin passages uit het boek Six crises (zes crises), dat Nixon in 1962 heeft geschreven.
In dit boek heeft Nixon, toen nog lid van het congres, zijn visie gegeven op de taak van het Congres bij het uitzoeken van kwalijke affaires, zoals de zaak-Watergate er een is. Naar aanleiding van een onderzoek naar communistische activiteiten in de regering schreef Nixon indertijd dat een onderzoek door het Congres in zulke kwesties „essentieel (is) voor het belang van de natie en voor alle toekomstige onderzoeken door het congres".

• DEFINITIE
„Een betere definitie van zo'n onderzoek kan ik me nauwelijks voorstellen", zei senator Ervin gisteren. Het wilde er daarom bij hem niet in waarom de man, die de definitie eens heeft gegeven, nu als president pertinent weigert belangrijke regeringsstukken over de affaire Watergate ter beschikking te stellen van de commissie -Ervin. Tijdens de verhoren heeft gisteren Herbert Kalmbach, de vroegere persoonlijke advocaat van de president, een voorbereide getuigenverklaring voorgelezen. Hij gaf daarin toe dat hij geld had ingezameld, waarmee de zeven oorspronkelijke verdachten in de zaak-Watergate moesten worden betaald. Hij ontkende echter dat hij tevoren op de hoogte was geweest van de inbraak in het hoofdkwartier van de Democratische partij in Washington. Hij zou evenmin iets hebben geweten van pogingen om de zaak in de doofpot te stoppen. Van januari 1969 tot februari 1972 had Kalmabach ruim drie miljoen gulden beheerd; dat geld, dat was overgebleven van de verkiezingscampagne van Nixon in 1968. „Alleen in uitdrukkelijke opdracht van Bob Haddemann (oud „chef-staf" van het Witte Huis) had Kalmbach, naar hij verklaarde, hiervan geld gebruikt voor campagnedoeleinden.

• BUITENHUIS
Eerder had hij ontkend dat gedeelten van dit bedrag waren besteed aan het buitenhuis dat president Nion in San Clemente (California)ë) heeft laten optrekken. Een andere belangrijke figuur in de Watergate-zaak, de vroegere minister van justitie John Mitchell heeft gisteren protest aangetekend tegen de beschuldiging dat hij meineed heeft gepleegd in de zaak-Vesco, die nauw samenhangt met het schandaal-Watergate. 
Robert Vesco, een financier, zou via Mitchell een geheime bijdrage van bijna een half miljoen gulden aan de verkiezingscampagne van Nixon hebben gegeven. Mitchell, die vorige week drie dagen door de commissie Ervin is verhoord, verklaarde dat hij in de zaak -Vesco nooit een eerlijk proces kan krijgen doordat hij al bij voorbaat zo in het zonnetje is gezet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 17 juli 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

Geprekken Nixon werden eveneens afgeluisterd

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 17 juli 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

PDF Bekijken