Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Zomercoïicert in goed bezette Janskerk

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Zomercoïicert in goed bezette Janskerk

Herman van Vliet in Gouda

2 minuten leestijd

Organist Herman van Vliet heeft de melodie hoorbaar lief. Dat is zijn goed recht en die lofwaardige eigenschap heeft hij gemeen met het overgrote deel van zi.jn luisteraars. Op zijn traditionele zomerconcert in de uitstekend bezette St. Janskerk te Gouda was het al niet anders.

Herman van Vliet begon zijn concert met de uitvoering van het Canonisch Voorspel „God enkel licht" van Jan Zv/art. Vervolgens Bach, ja Bach, steeds weer is Bach voor tal van organisten een uitdaging, steeds weer zal de muziek van Bachpubliek trekken. Ook bij Van Vliet, die Bach in zijn concert diende met een Fuga in G-mol (BWV 578); Liebster Jesu wir sind hier (BWV) 633) en Herr Gott nun schleuss den Himmel auf (BWV 617). De speeltrant van Van Vliet is levendig, zijn aanpak is over het algemeen krachtig, de tempi zijn evenwichtig en de fuga kenmerkte zich door een weloverwogen opbouw. Nog steeds ontmoet men mensen die menen, dat Bach eigenlijk alleen geschikt is als sfeermuziek bij rampen bijv. en voor de muziekliefhebber op leeftijd. Men zou wensen dat zij in de St. Janskerk waren geweest; een zeer groot deel van het publiek bestond uit jonge mensen, geheel in de ban van de componist aller tijden: J. S. Bach. op Bach's barokmuziek. „Neo-barok" noemde men zijn stijl. In het werk „Ein feste Burg ist unser Gott' is die stijl sterk omgebogen door de romantiek en de symboliek van de muzikale sfeer en in de bewogenheid, de extatische emotionaliteit van de uitdrukking. Van Vliet heeft voor zijn vertolking voortreffelijk de kansen benut voor een imposante opbouw. In het verleden echter hoorden wij van deze Reger-vertolker indrukwekkender interpretaties van diens werken. Bij de romantische composities is een melodieuze instelling op zijn plaats. Het „Andante Cantabile" en „Final" van C. M. Widor is bijv. in wezen één zingende melodie, een soort muzikaal prisma, dat de concertgever zijn publiek liet beluisteren in een weelde van waaierende kleuren, sterk van spanning en telkens afwisselend van stemming als de natuur zelf. Henri Mulet schreef in het klankspoor van Guilimant en Widor bruikbare concertmuziek en het was prettig, dat Herman van Vliet ook deze romantische Fransman eens aan het woord liet komen.

Tot besluit een magistrale koraalfinale van de concertgever zelf.

Het „Gouds orgelcomité" kan over deze gastorganist tevreden zijn. Wij waren het eveneens.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 augustus 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

Zomercoïicert in goed bezette Janskerk

Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 augustus 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

PDF Bekijken