Bekijk het origineel

Luguber executieterrein

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Luguber executieterrein

3 minuten leestijd

Ik ben echt niet zo kinderachtig om maar diep medelijden te hebben met elke twintigjarige jongen die eens Iets minder prettigs moet doen. Maar wat deze knapen presteren is niet mis. Expres gebruik ik, kies ik, het woord „presteren", want het is echt een prestatie om als jonge, energieke vent steeds, weer, perioden van drie weken lang, de prestatiedrift op zo'n laag pitje te zetten. Dat is een prestatie, dat wilde ik eens heel nadrukkelijk stellen. Dat is een tegennatuurlijke prestatie. Wat feitelijk elektronische waarschuwingsapparatuur (ik verzin maar wat), zou moeten doen, dat doen hier jonge mensen. Ze doen dat niet omdat zij dat zo leuk vinden, maar omdat de meerderheid van ons volk dienstplicht nodig vindt. Ze doen het niet alleen omdat het „van" anderen moet, maar ook omdat het „voor" anderen moet en echt niet voor hun eigen boterham.

Realiseren wij ons dat wel eens? En dan worden die knapen van Van Heutsz ook nog vaak weinig grappig genoemd, in het gehéél niet grappig genoemd: „Die kneusjes" van Van Heutsz. En waarom? Omdat die meesten geen HAVO of MAVO hebben maar alleen basisonderwijs of iets er nog bij. Zo onbarmhartig zijn wij wel. Maar intussen betalen zij de prijs: twee uren staan te koekeloeren naar die bosrand, overdag in de hitte van de zon (er is geen air-conditioning, zo u dat mocht denken) met helm op het moede hoofd, moederziel alleen, slechts met een alarmtelefoon onder handbereik om aan het wachtgebouw onraad ogenblikkelijk te kunnen melden, zelfs het radiootje, dat vorig jaar nog toegestaan was, is verdwenen.

Er wordt gewaakt, gewaakt bij een vermoedelijke, onvoorstelbaar grote moordenaar die „atoomkoppen" heet, gewaakt op het kotje, 's nachts onder de felle lampen van neonlicht die het terrein spookachtig wit in een blijvende dag houden, waar het nooit nacht wordt en nooit Kerst en nooit Pasen. Er wordt gewaakt, en dit angstaanjagend terrein met in de bunkers de Amerikanen en op de kotjes de Nederlanders en er omheen een hekwerk en een prikkeldraadversperring zoals ik mijn leven lang niet heb gezien, geeft mij steeds, ik kan het niet helpen, de gedachte, de associatie aan een luguber executieterrein, waar mensen worden doodgeschoten of ge^ hangen.

Nee, ik weet het: dat gebeurt niet. Maar werkelijk, ik kan de sfeer met niets anders vergelijken, het spijt me als u er niet tegen kunt. Maar de prijs wordt voor u en vpor mij betaald, door die jongens, op die kotjes, want als zij er niet meer tegen kunnen, nou, dat is eenvoudig, dan wordt er geduwd en niet 20 zuinig. Gemiddeld komt dat neer, voor als je even bent gaan zitten of misschien in slaap bent geraakt, staande of zittende dat is vanzelf om het even: tien dagen verzwaard arrest plu,') ƒ 7,50 boete per dag, dan komt er dus nog ƒ 75,- bij. Ja, ja, de prijs van de vrijheid. Daar had die tekst onder glas in de 1T>U van de mess het toch over?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 14 september 1973

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Luguber executieterrein

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 14 september 1973

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken