Bekijk het origineel

Overgang van Middeleeuwen naar 20ste eeuw in Utreclit slechts enkele stappen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Overgang van Middeleeuwen naar 20ste eeuw in Utreclit slechts enkele stappen

3 minuten leestijd

(Van een onzer verslaggevers) Maandag a.s. hoopt prinses Beatrix de opening Ie verrichten van het nieuwe Utrechtse winkel- én zakencentntin Hoog Catharijne. Dan -al het grootste en belangrijkste gedeelte van de sanering en reconstructie van de oude hinnenstadwest een feit zijn: de verbinding tussen het oude gedeelte aan de oostzijde van het station en het nieuwe ten westen daarvan, zal voor de voetganger een waar winkeldoinein worden.

Toen wij eerder deze week een bezoek brachten aan Hoog Catharijne, de naam is ontleend aan een Catharijne-klooster dat vroeger ongeveer op dezelfde plaats heeft gestaan, begon zich vagelijk af te tekenen hoe het er allemaal uit zou gaan zien. Op het eerste gezicht leek het onmogelijk alle werk nog te doen binnen een week tijds. De foto's getuigen van de gezellige rommel en koortsachtige haast, waarmee middenstanders en onderaannemers de laatste hand legden aan de afwerking en installatie. Niet zelden was een boze uitroep te horen als twee winkeliers (concurrenten misschien?) elkaar voor de voeten liepen. Enfin, als de hoge gast maandag in het bijzijn van vele genodigden verschillende bedrijven opent, zal alles er wel keurig uitzien.

Wat was er de oorzaak van om de stad, waar de beroemde Gijsbrecht Voetius zijn voetstappen liggen, een nieuw gezicht te geven? Het antwoord op deze vraag moet gezocht worden in de periode van na de laatste wereldoorlog. O.a. de snelle groei van de bevolking en daarmee samenhangend de toenemende verkeersstroom naar de binnenstad bleek een groot verkeersprobleem met zich mee te brengen. De binnenstad van Utrecht, die een verzorgende functie heeft voor zo'n miljoen mensen, bleek te klein, de mensen bleven weg en de middenstand was aan het doodbloeden. De door de eeuwen heen gegroei- . de centrumfunctie moest worden gehandhaafd. Allemaal problemen dus, die het toenmalige gemeentebestuur met de handen in het haar deden zitten. Totdat een groep academici zich vrijwillig met de zaak ging bemoeien. Later zou er een project-maatschappij uit groeien, de nu Empeo geheten dochteronderneming van de Verenigde Bedrijven Bredere. Samen met de gemeente, de Nederlandse Spoorwegen en later de Jaarbeurs werden studies verricht. Utrecht werd doorgelicht en op de onderzoektafel gelegd. Besloten werd de Domstad van een nieuw hart te voorzien. De stroom van het steeds toenemende verkeer moest worden verwerkt.

Twee jaar nadat deze uitgangspunten waren vastgesteld kwam in 1956 de Duitse verkeerskundige prof. M. E. Feuchtinger met plannen. Deze behelsden: de aanleg van een Ringweg over de singels (Stadsbuitengracht), het maken van radiale aanen afvoerwegen welke aansluiten op deze Ringweg en het creëren van noord-zuid en

Het oude gedeelte van Utrecht: de visniarkt met onder langs de gracht de z.g. werfjes, die veelal verbouwd worden als boetiek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 21 september 1973

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

Overgang van Middeleeuwen naar 20ste eeuw in Utreclit slechts enkele stappen

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 21 september 1973

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken