Bekijk het origineel

In huidige oorlog andere verhoudingen dan in '67

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

In huidige oorlog andere verhoudingen dan in '67

Midden-Oostenconflict

5 minuten leestijd

De oorlog in het Midden-Oosten is een gevaarlijk keerpunt genaderd. Met de volle inzet van de versterkingen die Israël heeft aangevoerd, zal de strijd een definitieve wending nemen ten gunste van Israël. Zo schrijven althans de meeste commentatoren, die echter bij gebrek aan gegevens niet veel meer doen dan gissen. Veel van dat optimisme is ingegeven door de verwachting, dat Israël er wel in zal kunnen slagen te doen wat Israël in de drie voorafgaande oorlogen deed: de Arabieren verslaan door een overwicht in kwaliteit en een superieure flexibele luchtmacht. Als Israël niet snel aan deze verwachting beantwoordt, zal het zeer moeilijk worden. Het zal een keerpunt zijn in de militaire geschiedenis van het conflict. Het initiatief zal aan de Arabische kant liggen en wat zou daarvan het einde zijn? Als Israël wel het overwicht weet te herwinnen in deze strijd, staan we voor een andersoortig keerpunt. Zal Israël in dat geval bij de bestandsgrenzen van 1967 blijven staan of niet? En tot welke acties zullen de Arabieren overgaan als zij aan de verliezende hand zijn.
Het valt op dat deze oorlog door Egyple en Syrië begonnen een totaal ander beeld te zien geeft van de Arabieren dan bij de vorige krachtmetingen. Er is nu in de legers, bij de regeringscommuniqués en in de publieke opinie een opvallende beheerstheid, ja een zekere mate van Arabische waardigheid op te merken.
Het is de eerste keer dat de Arabische staten tot de aanval zijn overgegaan. In de vorige drie oorlogen stonden zij militair onvoorbereid tegenover een oorlogstoestand, waaraan zij 'n propagandistische om niet te zeggen demagogische zin het nodige hadden bijgedragen. Het was vooral door de Arabische hetze, dat Israël kon inspelen op de in de Westerse wereld gevoelde dreiging, dat de jongste naar het leven werd gestaan. Achteraf weten wij, dat de Israëlische legerleiding in de dagen die aan de zes-daagse oorlog voorafgingen het volste vertrouwen hadden in de goede afloop. Israël heeft toen het initiatief genomen, viel aan en veroverde gebieden, die nu als bufferzones het hart van Israël beschermen tegen de Arabische aanval. In feite was het zo, dat de Arabieren zich bedreigd gevoelden en vanuit een psychische gesteldheid van benauwenis reageerden met een verregaande dreiging waarbij aan Israël een verschrikkelijk lot werd toegedacht.
Dit is bij de Arabieren op een catastrofe uitgelopen en de psychische benauwenis is tot een obcessie geworden in de jaren die op de nederlaag van 1967 volgden. Vanuit die geestesgesteldheid is de aanval die Egypte en Syrië verleden week begonnen volkomen begrijpelijk.
De oorlog in het Midden-Oosten en vooral de militaire successen van de eerste dagen hebben de Arabieren van die afschuwelijke psychische druk bevrijd. De geestdrift, die daaruit is losgekomen is een belangrijke factor bij het verdere verloop van de strijd. Er is dus aan Arabische kant een keerpunt van het allergrootste belang. Ook is er voor het eerst sprake van een goed opgebouwd en een hanteerbaar militair potentieel bij Egypje en Syrië. In 1948 en 1956 was er eenvoudig niets, waarmee de Arabieren Israël konden weerstaan afgezien van het Bedoeienenlegioen van Jordanië, dat onder leiding van de Engelse generaal Clubb Pasha, Jeruzalem en de westelijke oever van de Jordaan wist te behouden.
In 1967 had Egypte een leger en een luchtmacht, maar aan de strijd kwam men niet toe, omdat de Egyptische vliegtuigen bij verrassing al vernietigd waren, voor ze konden opstijgen. Nu hebben Egypte en Syrië het vereiste militaire potentieel en nu krijgen de beide legers ook de kans om te laten zien, dat de Arabische soldaat heus wel vechten kan.
Dit keerpunt houdt een ernstige waarschuwing in aan het adres van de grote mogendheden en de Verenigde Naties. Ook als Israël erin slaagt zich op de bestandslijnen van 1967 te handhaven, zal het in de diplomatie voor een regeling van het conflict een factor van belang zijn dat de buurlanden van Israël op militair gebied meetellen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 10 oktober 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

In huidige oorlog andere verhoudingen dan in '67

Bekijk de hele uitgave van woensdag 10 oktober 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

PDF Bekijken