Bekijk het origineel

Arbeidsvoorwaarden toch per land regelen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Arbeidsvoorwaarden toch per land regelen

ir. Philips:

4 minuten leestijd

EINDHOVEN - Zonder overigens de vakbonden gelijk te geven, heeft ir. Frits Philips, voorzitter van de raad van commissarissen van Philips NV toegegeven ..dat we misschien wel fouten hebben gemaakt door te weinig informatie over het bedrijf naar buiten te geven". Dit geldt volgens hem overigens niet alleen voor multi-nationale ondernemingen, maar ook voor veel andere particuliere ondernemingen. Ir. Philips zei dit tijdens een discussie-bijeenkomst van de Eindhovense studentenvereniging Thomas Morus. Hij zei ook dat het in de praktijk nog maar hoogst zelden is voorgekomen dat nationale vakbondsvertegenwoordigers die over arbeidsomstandigheden komen spreken, informatie is geweigerd. Niettemin zei hij bepaalde gegevens te zullen weigeren, omdat die tot de keukengeheimen van het bedrijf behoren.

De heer Philips erkende dat het bedrijf geweigerd heeft met internationale vakbondsvertegenwoordigers te soreken over een globaal arbeidsvoonvaardenbeleid voor vestigingen van multi-nationale ondernemingen in WestEuropa. „Contacten met de internatinnale organen van de vakbeweging hebben wij niet uit de weg gegaan, maar aangemoedigd. Wij zijn echter van mening dat arbeidsvoorwaarden per land dienen te worden geregeld", aldu.f ir. Philips. ^

Hij stelde tevens dat „hoe gi'oter een onderneming is, hoe groter de verantwoordelijkheid naar de maatschappij". De macht van multinationals als PhlMDS relativeerde hij sterk; „Wii hebben hoogstens de macht iets niet te doen, bijvoorbeeld een investering. Het is ongelooflijk hoeveel belemmerinaen er \»'orden eeleed door nationale overheden OD investerinaen. Van tientallen organen en instellingen heb ie soms toestemming ondig om alleen maar uit tp breiden"

ONJUIST

Het nut van de grote internationale bedrijven voor met name ontwikkelingslanden noemde hij met name het aanbod van ervaring in en kennis van industriële processen. Het is volgens hem pertinent niet juist, dat grote .sommen geld uit vestigingen in die landen als winst naar het moederland van de onderneming vloeien. „Wie daartoe kans ziet moet zich maar melden", stelde hij. Volgens hem zit de verdienste in de entree tot het betreffende land, waardoor te verwachten valt dat andere delen van de onderneming opdrachten krijgen voor bepaalde ingewikkelde produkten als b.v. radarinstallaties, telefooncentrales of gecompliceerde medische apparatuur. Hij bestreed dat multinationale ondernemingen zoveel winst maken: in miljoen lijkt het wel veel, maar op de omzet blijft het winstpercentage bescheiden. De heer Philips v.el niet te begrijpen waarom men de grote ondernemingen wantrouwt, als daar snel door weinig mensen belangrijke beslissingen worden genoemen. „Is daar dan iets fout aan", vroeg hij zich af, „je kimt toch zien hoe in veel landen de zaken worden belemmerd doordat zoveel mensen mee moeten beslissen. Dat resulteert in besluiteloosheid."

ZELFKRITIEK

.Zelfkritiek had ir. Philips ook. Zo noemde hij het een soort kwaal van managers dat zij teveel op cijfers letten en te weinig op de mensen die achter die cijfers verscholen gaan. „Het persoonlijk contact tussen alle betrokken mensen kan niet belangrijk genoeg worden geacht", zei hij in dit verband. Dat er geen controle is op de multinationale ondernemingen vond hij eerder oen kreet dan een feitelijke juistheid. Hij verwees naar d ekennis en invloed van de ondernemingsraden, van de mogelijkheden die de vakbonden hebben en op de mogelijkheden van de overheid bij wijze van kritiek wensen vande bedrijven niet te honoreren. De heer Philips werd door de studenten aangevallen, omdat het bedrijf vestigingen heelt in landen als Zuid-Afrika, Indonesië en Chili. Over Zuid-Afrika zei ir. Philips dat de blanken in dat land te weinig inzien dat de bantoe-bevolking veel meer kan presteren, ook intellectueel, dan men denkt. Volgens hem mogen bantoe-werknemers in Zuid-Afrika thans ook hogere posten bekleden dan een jaar of vijf geleden. Verder zei ir. Philips dat het bedrijf zich dient te houden en ook houdt aan de nationale wetgevingen van de landen waar men vestigingen heeft.

OVERTUIGING

Hij voerde ook als argument aan dat hij de situatie in Zuid-Afrika met eigen ogen had gezien. „Bovendine is liet mijn overtuiging dat men met overleg veel verder komt dan met het aangaan van conflicten. Wij ondervinden er veel last van dat Nederland over allerlei zaken in de wereld een mening geeft,terwijl het zelf niet weet waar het zijn Turken moét huisvesten".

Over Chili zei ir. Philips dat naar zijn mening de nu verdreven regering van president Allende minder democratisch was dan wel wordt verondersteld. Hij wees erop dat de meerderheid van het Chileense parlement niet-marxistisch was en dat Allende in een aantal gevallen tegen de wil van dit parlement in bedrijven had genationaliseerd. „Een deputatie van Philips-arbeiders in Chili heeft bij een minister uit het kabinet-AUende geprotesteerd tegen bezetting van dit bedrijf door elementen die er niets te maken hadden en ook is mij bekend dat mensen uit de Philipsbedrijven blij zijn dat Allende nu weg is", zo zei hij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 27 oktober 1973

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

Arbeidsvoorwaarden toch per land regelen

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 27 oktober 1973

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken