Bekijk het origineel

Je ruikt gewoon de kruitdamp bij „Oproep

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Je ruikt gewoon de kruitdamp bij „Oproep" van verontrusten

Commentaar prof. Runia:

6 minuten leestijd

Vorige week plaatsten wij op deze pagina de „Oproep" van de „Vereniging van Verontrusten" in de Geref. Kerken, een „soort strategienota voor kerkelijke oppositie" onder de Gereformeerden. In het „Centraal Weekblad" reageert prof. dr. KI. Runia met een uitgebreid artikel op dit stuk, waarmee de persdiscussie zo'n beetje op gang lijkt te komen. Hier thans enkele citaten van deze Kamper hoogleraar die ongeveer een middenpositie inneemt in de Geref. Kerken.

„Het is duidelijk dat de Verontruste broeders en zusters zwaar tillen aan de ontwikkeling van ons kerkelijk leven. Uit de nota (waarvan u de volledige tekst bijgaand ziet afgedrukt) blijkt, dat ze zeer kritisch staan tegenover het hele synodale beleid van de laatste jaren. Het is in hun ogen niet: de synode sukkelt van compromis tot compromis steeds voort. Verschillende voorbeelden daarvan worden aangehaald. Wat echter blijkbaar de deur dicht doet, is de groeiende toenadering tot de Hervormde Kerk. De strategienota zelf bestaat uit drieërlei advies: één voor de kerkeraden, één voor de ambtsdragers en één voor gemeenteleden. In alle drie gevallen worden zeer concrete adviezen gegeven, die aan duidelijkheid niets Ie wensen overlaten.
Het is niet-eenvoudig om een evaluatie van deze Oproep te geven. Men kan er zich met een schouder ophalen vanaf maken en de hele zaak afdoen als een achterhoedegevecht van traditionalisten, die niet met hun tijd meekomen. Men kan er zich ook aan ergeren en reageren met de opmerking: denken deze mensen soms dat zij de enigen zijn die nog Gereformeerd zijn en dat ze zonder meer de waarheid in pacht hebben?

SERIEUS NEMEN
Beide reacties lijken me beslist onjuist, want in beide gevallen neemt men deze mensen eigenlijk niet meer serieus. En ik dacht dat ze daar zonder meer recht op hebben. Ze zijn zeer trouwe kerkleden, die ontzaglijk veel van de kerk houden en die lijden onder de hele gang van zaken. Juist tegen deze achtergrond zijn er verschillende dingen, die ik in deze Oproep apprecieer. In de eerste plaats apprecieer ik het, dat ze ondanks hun grote bezwaren toch in de kerk willen blijven. Ze hebben blijkbaar de eigen kerk niet afgeschreven. Anders zouden ze wel het advies gegeven hebben om er uit te gaan. In werkelijkheid betekent deze nota juist het tegenovergestelde.
In de tweede plaats apprecieer ik het feit, dat ze bereid zijn voor hun eigen overtuiging te staan en te strijden. Ze kruipen niet terug in een eigen hoekje of groepje ergens binnen het geheel der kerk, maar gaan, bij wijze van spreken, de barricaden op om te strijden voor het gereformeerd karakter van onze kerk. Ze zijn daarbij zelfs bereid door te gaan tot het bittere einde van eigen schorsing of afzetting.

VRIJZINNIGHElD
Prof. Runia gaat dan nog even door met waardering uit te spreken voordat hij zijn kritiek spuit. Die gaat o.a. over de toenadering tot de Ned. Herv. Kerk.
Prof. Runia: „Een ander punt, waar ik beslist moeite mee heb, is het generaliserende oordeel over de toenadering tot de Hervormde Kerk.
Is wat er vandaag gebeurt zonder meer een verloochening van Afscheidinig en Doleantie? Betekent deze toenadering een bagatellisering van de vrijzinnigheid?
Maar is juist niet op de gecombineerde vergadering van de synodes van beide kerken van onze kant zeer nadrukkelijk gesproken over de noodzaak van leertucht in de kerk? Is het werkelijk ongereformeerd als in verschillende dorpen en steden gemeenschappelijke diensten worden gehouden, nadat men na breedvoerige bespreking elkaar herkend heeft als medegelovigen?
Ik weel wel, dat er ook plaatsen zijn, waar men het hele probleem van vrijzinnigheid niet serieus schijnt te nemen, maar dit geeft nog geen recht om te generaliseren. Trouwens de Oproep wekt zelf op tot eventuele alternatieve diensten „zo mogelijk in samenwerking met de Gereformeerde gezindte". Maar tot die laatste behoren ook de Gereformeerde Bonders, allen leden van de Hervormde Kerk! Is het in dat geval dan wel mogelijk om samen te werken en zelfs samen diensten te houden?
Deze Oproep laat weer eens te meer zien, hoe moeilijk de situatie in onze kerken geworden is. Als we niet opletten, komen we hoe langer hoe scherper tegenover elkaar te staan.

KRUITDAMP
Prof. Runia eindigt met: "Maar wel zullen we de anderen tot het uiterste serieus moeten nemen en elkaar tot het uiterste moeten blijven zoeken. Dat laatste mis ik toch wel heel erg in deze Oproep. Ze ligt geheel in de strijdsfeer. Je ruikt gewoon de kruitdamp!
Nogmaals, ik kan me voorstellen, dat de veronruste broeders en zusters soms tot in het diepst van hun hart gekweld en gekwetst zijn. Ze hebben ook elk kerkelijk recht om met kracht te protesteren tegen wat zij in strijd achten met Schrift en belijdenis. Maar het zou toch te betreuren zijn, als hun bijdrage zou verzanden in louter protest. Wat onze kerken vandaag boven alles nodig hebben is een positief worstelen met de moderne problemen, die van alle kanten op ons af komen.
Die worsteling is niet eenvoudig, maar vraagt de inzet van ons allemaal, ook van hen die zich verenigd hebben in „Schrift en Getuigenis".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 3 november 1973

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Je ruikt gewoon de kruitdamp bij „Oproep

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 3 november 1973

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken