Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Andreas Papandreou, centrumfiguur in Griekse vericiezinjen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Andreas Papandreou, centrumfiguur in Griekse vericiezinjen

De stembus gaat opnieuw spreken

8 minuten leestijd

De Panhellenische Socialistische Beweging (PASOK) is er op tegen dat Griekenland lid wordt van de Europese Economische Gemeenschap, en is van mening dat het huidige associatieverdrag met de EEG zal moeten worden herzien. Ook dienen er maatregelen te worden genomen om de invoer van Amerikaanse en Westeuropees monopolistisch kapitaal te verbieden. Slechts door een krachtige onafhankelijke politiek te voeren, die ervan uitgaat dat Griekenland niet alleen deel is van Europa maar ook van de Balkan en het Middellandse-Zeegebied, kunnen de Griekse belangen het beste worden gediend. MINISTER MAVROS . . . Griekenland .. .

Bovenstaande regels zijn te vinden in het programma en in de doelsteliimgen van de Griekse SociaMstische partij onder leidng van Andreas Papandreou (56), en zij worden ook op alle door hem belegde massabijeenkomsten standvastig herhaald. Niemand in dit land behoeft er aan te twijfelen welke koers Griekenland zal gaan varen als de socialisten het heft in handen krijgen na de algemene verkiezingen die op 17 november zullen worden gehouden Of Papandreou hierin echter zal slagen is twijfelachtig, want de oppositie is groot en sterk en voor een regeerbare meerderheid heeft men volgens het Griekse kiessysteem slechts 42 procent van alle stemmen nodig.

VIER PARTIJEr^

De vier belangrijkste partijen die zullen trachten de leidende rol te gaan spelen tijn: • De ,,Nieuwe Democratie" onder het leiderschap van de huidige premier Karamanlis. Dit is een ervaren politicus die uit ballingschap in Parijs terugkeerde toen president Gizikes een beroep op hem deed het premierschap op zich te nemen na het aftreden van de kolonels; politieke richting: rechts van het centrum(conservatief). • De ,,Centruin-Unie" onder leiding van de huidige minister van buitenlandse zaken, Mavros; politieke richting; centrum-links. In de Westeuropese landen zou deze partij zich waarsohijmlijk het meeste thuis In Saloniki werd onlangs een straat herdoopt. De nieuwe naam werd Max van der Stoelstraat. De minister zelf was niet aanwezig. gevoelen in het sociaal-democratische kamp. • De „Socialistische Partij", ook wel de Panhellenische Bewegmg (PASOK) genoemd, met als leider Andreas papandreou. • Het „Verenigd Links" onder voorzitterschap van Eliou en Theodorakis; politieke richting: Communistisch links en Moskou getrouvi' gesteund door de communisten die uit balliogschap kwamen. Dan is er nog de ,.Nationale democratische unie", die wordt geleid door de huidige mimister van defensie. Petros Garoufilias, en welke partij ver rechts van het midden staat, maar het is niet te verwachten dat zij veel stemmen op zich zal verenigen. KARAMANLIS

Welingelichte kringen in Athene zijn van mening dat Karamanlis zeker 35 tot 40 procent van de stemmen zal weten ie krijgen en zijn collega Mavros 20 procent. Voegt men hierbij nog de stemmen van de Nationaal democratische unie, dan is het een logische conclusie dat de huidige regeringscoalitie zal terugkeren. Zij behoeven immers niiet meer dan 42ptoccat vain het stemmenaamtal om in het parlement de boventoon te voeren.

Maar.... de leider van de socialisten, Papandreou, is een onberekenbare figuur. Net zo min als dat enig politiek waarnemer weet wat nu eigenlijk van hem te denken, zo kan en mag men de mogelijkheid niet uitsluiten dat hij een veel groter aantal stemmen op zich weet te verenigen dan nu nog voor mogelijk wordt gehouden.

Andreas Papandreou kwam afgelopen augustus naar Griekenland terug, nadat hi] meer dan zes jaar in ballingschap geleefd had. Zijn vader was de vroegere Griekse premier, George Papandreou en in diens kabinet bekleedde de zoon het ministersambt voor coördinatie van 1963-64. Tijdens de coup van 1967 werd Andreas opgesloten maar hij mocht later het land verlaten. Een Canadese collega die hem enkele jaren in Toronto kon gadeslaan beschrijft hem als volgt: brilliant, onverantwoordelijk, onredelijk, wraakgierig, kinderlijk, roekeloos en emotioneel, mens die een samenzwering tegen de staat als een interessant en gerechtvaardigd avontuur zou beschouwen. In 1968 vormde hij de Panhellenische Bevrijdingsbeweging (PAK) die tot doel, het omverwerpen van de Griekse Junta had. Om dit te bereiken was hem niets te vreemd en hij tekende dan ook een overeenkomst met de communisten en liet zijn medewerkers daden van geweld uitvoeren. Maar... Andreas is ook een voorzichtig man. De Bevrijdingsbeweging opende niet haar hoofdkwartier in Canada, waar hij economie aan de universiteit van Toronto doceerde, maar in Stockholm (Zweden).

AISTl-^ATO

Anti-Amerikanisme is Andreas Papandreou's hoofdmotief. Hij wenst zelfs geen politieke binding met de NATO, omdat het Amerikaanse imperialisme hier volgens hem de leidende rol speelt. Deze soms bijna ziekelijke anti-houding vindt ongetwijfeld haar achtergronden in zijn persoonlijke leven, want hij heeft vele jaren in de VS gewoond, van 1939 tot na de tweede wereldoorlog. Andreas Papandreou werd zelfs genaturaliseerd tot Amerikaans burger en diende twee jaaa- in de Amerikaanse vloot. Dit burgerschap verviel toen hij in 1964 een functie aannam in de regering van zijn vader, George, doch zijn vrouw en vier kinderen hebben nog steeds de Amerikaanse nationaliteit. Het is zeker de moeite waard om de verM. van der Stoel, Minister van Buitenlandse Zaken

lil verband met de komende verkiezingen in Griekenland en Portugal verzochten wij minister M. van der Stoel van Buitenlandse zaken enkele vragen te willen beantwoorden. De minister die zo vriendelijk was om ons op korte termijn te willen ontvangen, sprak openlijk en ongedwongen over moeilijke internationale problemen. Iets wat wij zeer waarderen, vooral in een tijd waarin de „geheime diplomatie" een steeds belangrijker rol lijkt te gaan vervullen. De PvdA steunt in Portugal de Socialistische partij van Mario Scares, minister van Buitenlandse Zaken en niet de PPD, wier leiders zeggen dat zij de echte sociaal-democraten zijn en Soares een marxist is. Hoe ziet u dit en welke steun gan Nederland Portugal geven? Antw.: ..De ontwikkelingen in Portugal zijn moeilijk te voorspellen, omdat er in maart a.s. na vijftig jaar dictatuur weer vrije verkiezingen zullen worden gehouden. Het Portugese volk zal zelf moeten beslissen over haar toekomst, maar ik geloot wel het merendeel van de aanhangers van het socialisme de partij van de minister van buitenlandse zaken Mario Soares zullen kiezen. De .PvdA start dan ook in januari met een grote actie om de .socialistische partij van Soares te steunen.

Portugal heeft veel hulp nodig. Het is een land met een economische achterstand en \ee' kleine bedrijven. Niet a'leen Nederiand. maar ook de EEG /al de helpende hand moeten uitsteken door het verlenen van financiële kredieten en het aangaan van handelsakkoorden. Deze zullen kunnen bijdragen tot het scheppen van meer stabiele economische verhoudingen die het land dringend nodig heeft vanwege de grote moeilijkheden waarmede het thans wordt geconfronteerd" In de afgelopen dagen verschenen er berichten in de wereldpers waarin wordt gesuggereerd dat de NAVO. waar Portugal lid van is, weigert topgcheimc gegevens aan de regering in Lissabon te doen toekomen vanwege het feit dat er een communistische minister in de regering zit. Wat is uw visie hierop?

A.: .,Ik ben ervan overtuigd dat Portugal een volwaardig en betrouwbaar bondgenoot in de NAVO is en blijft". De leider van de Griekse socialistische partij, Andreas Papandreou, heeft meermalen op verkiezingsbijeenkomsten verklaard dat zijn partij tegen het lidmaatschap van de EEG is en zich ook uit de politieke alliantie van de NAVO zal onttrekken als zij aan de macht komen. Hoe staat u hier tegenover?

A.: Het is natuurlijk een interne zaak van de Griekse socialisten om dit te besluiten en dit dient gerespecteerd te worden. Het uittreden van Griekenland uit het militaire NAVO-bondgenootschap betreur ik. Maar Griekenland is wel lid gebleven van het politiek NAVO-bondgenootschap. Andreas Papandreou is de enige die ook hier- een einde aan wil maken. Mijn gerespecteerde collega Mavros ontmoet ik regelmatig op bijeenkomsten, maar met Andreas Papandreou heb ik minder contact. Misschien is dit we! omdat hij buiten het gecoördineerde Griekse verzet stond. Wat betreft het lidmaatschap van de EEG. het huidige associatieverdrag voorziet erin dat onderhandelingen tot het toetreden van Griekenland als volwaardig lid van de EEG in 1984 aan de orde komen. Ook aan dit land wil Nederland nu graag een positieve bijdrage leveren, zodat Griekenland in de eerstkomende jaren de economische moeilijkheden de baas kan worden. Hoet ziet u de situatie op Cyprus en was er sprake van enige buitenlandse interventie of druk die tot dit avontuur leidde en de uiteindelijke omverwerping van de militaire junta met zich meebracht? A.: De militaire junta is zelf dit avontuur begonnen en alle draden leiden terug naar Athene. Het Griekse scheenie zat op een ge.aeven moment op de klippen vast. President Gizikis wilde ziin ministers bijeenroepen om de ernstige toestand te bespreken, maar,... er was niemand meer OD de bureaus aanwe/is. Er heerste volledige paniek. De president besloot toen om Karamanlis naar Athene terug te roepen. De resolutie die de VN heeft aangenomen aangaande Cyprus heeft de situatie niet vee! verder gebracht. Het is nu wachten op het nieuwe kabinet in Griekenland na de verkiezingen en de afloop van de kabinetscrisis in Turkije. Er is echter hoop dat Klerides en Denktash op Cyprus zelf met elkaar overleg plegen. Zij bereiden het spit- en graafwerk voor dat tot overeenstemming zou kunnen leiden.

Turkije wil het eiland in twee delen verdelen wat een stap op weg is naar een dubbele Enosis. Griekenland wil kantons. De Grieken hopen dat Turkije een gebaar van goede wil zal tonen, zoaLs" bijvoorbeeld een terugtrekking van zijn troepen en het laten terugkeren van de vluchtelingen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 9 november 1974

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Andreas Papandreou, centrumfiguur in Griekse vericiezinjen

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 9 november 1974

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken