Bekijk het origineel

Alternatieve energie

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Alternatieve energie

4 minuten leestijd

De energiecrisis is in de Verenigde Staten niet langer het gesprek van de dag. Niemand denkt meer aan het embargo der Arabische landen en in het dagelijks leven is er van een tekort aan benzine of olie nauwelijks nog iets te merken. De top van het bedrijfsleven en zeker die van de olie-industrie laten zich hierdoor echter niet in slaap sussen,

Het tegendeel is waar. Er zijn voor Amerika en de rest van de Westerse wereld nog redenen genoeg om zich over de toekomst zorgen te maken, zorgen vooral over de vraag of de huidige reserves aan koolwaterstoffen in staat zullen zijn aan het toenemende wereldenergieverbruik te voldoen. Volgens de voorspellingen der statistici groeit dit tot het jaar 2000 elk jaar met 5 procent, wat betekent dat de 5 miljard ton olie-equivalent die de wereld in 1970 consumeerde, in het jaar 2000 zal zijn gestegen tot 21 miljard ton olie-equivalent. De statistici hebben ook uitgerekend dat op basis van het geaccumuleerde verbruik de potentiële oliereserves slechts voldoende zijn voor 30 a 40 jaar. Daar zou men van kimnen schrikken, maar als geruststelling geldt dat de energiereserves in feite aanzienlijk groter zijn.

In totaal is er nog voor 100 a 200 jaar energie, die op de een of andere wijze in de aardkost ligt opgeslagen. Waaraan dan wel dient te worden toegevoegd dat deze additioneel te vinden voorraden niet voor het oprapen liggen. Wil men ze gaan opzoeken en exploiteren, dan zal dat niet alleen een grote technologische inspanning vergen, maar ook extra investeringen, die qua grootte ons voorstellingsvermogen bijna te boven gaan.

Door de sterk gestegen en zeer waarschijnlijk nog verder stijgende olieprijzen is de ontwikkeling van alternatieve energiebronnen in elk geval vele stappen naderbij gekomen. Dit geldt zonder twijfel voor de teerzanden van Athabasca. In de Westcanadese provincie Alberta, aan de rand van het Poolgebied, opgesloten in de zg. tarsands, ligt een hoeveelheid olie ter grootte van 250 a 300 miljard barrels. Dat is bijna vijfmaal zoveel als de totale reserves van geheel Noord-Amerika, een olierijkdom die alleen door de voorraden van het MiddenOosten wordt overtroffen.

Toch is de blijdschap hierover nooit groot geweest. Hoewel het bestaan van de teerzanden van Athabasca (de naam van de rivier, die in de Rocky Mountains ontspringt en in het Athabasca-meer uitmondt) reeds heel lang bekend is, achtte men het aanvankelijk technisch niet mogelijk de olie van het zand te scheiden. Eerst in de jaren '50 begonnen enkele oliemaatschappijen, waaronder Shell Canada, belangstelling te tonen. De bereikte resultaten waren technologisch niet onbevredigend, maar de Hnanciële uitkonisten teleurstellend. Door de geldverslindende winningsmethode — welke men ook koos — was het onmogelijk met de conventioneel gewonnen olie te concurreren. Om één vat olie (van 159 liter) te winnen moest men o.m. sen of bewerken. ton zand verplaat

De olieprijzen zijn inmiddels zo sterk opgelopen dat het verschil tussen de produktiekosten van de Athabasca-olie en de fob-prijs van Perzische-Golfolie al ruimschoots is ingehaald. Hoogst aantrekkelijk is bovendien dat deze oliebron dichtbij een sterk geïndustrialiseerd afzetgebied, het Amerikaanse Midden-Westen, is gelegen hetgeen de transportkosten uiteraard in niet geringe mate verkleint.

LEISTEEN

Dan is er de mogelijkheid aardolie uit leisteen te winnen. Met name in de Amerikaanse staten Utah, Colorado en Wyoming bevatten de daar aanwezige leisteenformaties een hoeveelheid winbare aardolie van ongeveer 2000 miljard barrels. Men heeft er nooit een vinger naar uitgestoken, omdat ook in dit geval de winning van olie moeilijk en kostbaar en dus commercieel niet haalbaar is. Als een misschien nog groter bezwaar gold — en geldt trouwens nog — dat de winning van olie uit leisteen gepaard gaat met ernstige milieuproblemen.

Inmiddels hebben vele technici zich over het olie-uit-leisteen-probleem gebogen en er wordt op dit ogenblik door Occidental Petroleum een proef genomen, die naar men beweert hoopvolle resultaten oplevert. De produktie is weliswaar nog minimaal klein — 25 a 30 vaten per dag — maar het betreft olie van uitmuntende kwaliteit. Ook zou het milieu niet noemenswaardig worden Euingetast.

Amerika beschikt ook nog over aanzienlijke reserves aan steenkolen: 150 miljard ton is winbaar en daarvan kan 45 miljard ton in dagbouw — dwz. gemakkelijk en goedkoop — geproduceerd worden. Een belangrijk deel van deze dagbouw-steenkool is geschikt als grondstof te dienen voor de produktie van synthetische olie

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 april 1975

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Alternatieve energie

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 april 1975

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken