Bekijk het origineel

Spinelli naief of toch communist?

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Spinelli naief of toch communist?

4 minuten leestijd

Wat beweegt Spinelli? Het antwoord op deze vraag kan veel duidelijk maken wat er in Italië gaande is. Zijn kandidaatstelling voor de komende verkiezingen in dit land zou kunnen leiden tot een geheel nieuwe verhouding met de Verenigde Staten. Om het antwoord op die vraag te vinden, moet men bedenken, dat met name in de landen rond de Middellandse Zee er velen zijn, die zelf geen communist zijn, maar nietteinin geloven dat samenwerking met communisten geboden is.

Spinelli is 69 jaar, een intellectueel en Europees federalist van het eerste uur. Een politicus, die kan lachen, ook als hijzelf het doelwit is van spot. In zijn jeugd was hij communist. Mussolini zette hem gevangen en verbande hem naar het eiland Ventotene in de Middellandse Zee. Later in het midden der jaren dertig verbrak hij het contact met de communisten naar aanleiding van de processen tegen de vijanden van Stalin.

In de lente van 1941, toen de legers van Hitler geheel West-Europa onder de voet liepen, schreef hij zijn „manifest van Ventotane", een der eerste oproepen tot een Verenigd Europa. Sindsdien is hij een verwoed strijder voor datzelfde idee gebleven.

Wie hem vraagt waarom hij nu de weg naar het communisme terug is gegaan, kan rekenen op een ontkennend antwoord. „Niet ik ben naar de communisten teruggegaan", zei hij onlangs, „maar de communisten zijn naar mij terug gekomen". Over de toekomst van Europa heeft hij uitgesproken ideeën. Volgens hem is de Europese Gemeenschap het enige kader waarbinnen een verenigd Europa tot stand kan komen, een Europa, dat om met de leider van de Italiaanse communisten Berlinguer te spreken, „noch Sovjetisch, noch Amerikaans is". Graag wil'hij iïï' dit verbafift herinneren aaij zijn cpntaq^en met Alcide de Gaspari, de christen-democraat, en met Pietro Nenni, de socialist. Hun ijveren voor een verenigd Europa was voor hem ook zijn ijveren, waarbij hij er trots op is, dat hij erin geslaagd is desondanks duidelijk zijn eigen weg te kunnen gaan.

Optimistisch is hij over zijn positie binnen de communistische kandidaten voor de komende verkiezingen. Hij heeft zich op de lijst als onafhankelijke kandi- ' daat laten plaatsen. Daarbij heeft hij zich het recht voorbehouden om in volledige vrijheid in het Italiaanse parlement te kunnen spreken en stemmen. Uiteraard zijn de communisten best tevreden met de stap die Spinelli heeft gedaan. Zowel in Rome als in Milaan staat, hij op een verkiesbare plaats, zodat het zeker is dat hij in het nieuwe parlement zitting zal nemen.

Spinelli is niet de enige niet-communist die een plaats heeft gekregen tussen de communisten. Ook een luchtmachtgeneraal, die voorheen Italië vertegenwoordigde bij het NAVO-hoofdkwartier en de vroegere hoofdredacteur van een rooms-katholiek dagblad hebben zich als onafhankelijken op de communistische lijst laten zetten.

Voor hun handelwijze noemen ze drie redenen:

•  De economische situatie in Italië, die onder de opeenvolgende door de christen-democraten geleide regeringen een dieptepunt heeft bereikt;

•  Het feit dat zelfs fervente anti-communisten nu van mening zijn, dat het risico van een chaos groter is dan het risico van een machtsoverneming door de communisten;

• Het feit, dat tengevolge van deze ontwikkeling vooraanstaande figuren, die zich tot nu toe van de politiek verre hebben gehouden, nu menen dat zij zich niet langer aan hun verantwoordelijkheid kunnen onttrekken.

Uiteraard kijkt iedereen met belangstelling naar het antwoord op de vraag, wat deze ontwikkeling voor de NAVO zal betekenen. Spinelli, is daarover optimistisch. De communisten, zo zei hij onlangs, willen dat Italië in de NAVO blijft, omdat zij de NAVO als een stabiliserende factor in Europa zien. Zij vrezen voor moeilijkheden in Joegoslavië met Morkou na de dood van Tito en zij wensen geen opnieuw door de Sovjet-Unie overheerst buurland". De Italiaanse communistische partij wil niet dat Joegoslavië een tweede Tsjecho-Slowakije wordt", aldus Spinelli.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 22 mei 1976

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

Spinelli naief of toch communist?

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 22 mei 1976

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken