Bekijk het origineel

Franse koloniale resten hebben moederland nodig

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Franse koloniale resten hebben moederland nodig

WERKLOOSHEID VORMT GROOT PROBLEEM

11 minuten leestijd

(Van een medewerker) De uitgrestrekta Franse koloniën, waarvan het zwaartepunt vooral In Afrika lagr, zijn bijna alle, afhankelijk geworden. Er zijn nog enkele resten overgebleven, verspreid over de hele wereld. Ze ressorteren onder het ministerie van Overzeese ' Departementen en Gebiedsdelen.

Kort geleden heeft een Fransman al deze gebieden op één na bezocht. Het leverde hem stof voor een boek van bijna driehonderd bladzijden. In heel kort bestek is hier eigenlijk geen overzicht van te geven. Denkt u alleen maar aan de vele eilandjes in de Stille Oceaan, waar de Fransen hun atoomproeven hebben genomen, tot verontwaardiging van Japan en Nieuw-Zeeland.

Daarom alleen een korte opsomming van de Overzeese Departementen. Dit jaar heeft het eiland Mayotte de wens uitgesproken een departement te worden. Sinds 1946 bestaan er al vier Overzeese Departementen. Hiervan ligt Reunion, evenals Mayotte, in de Indische Oceaan. De drie andere liggen geconcentreerd in een gebied waar ook Nederland honderden jaren lang koloniale activiteiten heeft ontplooid: in West-Indië. Het zijn Frans Guyana, grenzend aan Suriname, 91.000 km2 en slechts 60.000 inwoners. Dan zijn er de Franse Antillen: Guadeloupe en Martinique. Deze vormen ook ieder een departement. Ze behoren tot de Bovenwindse Eilanden, hebben een kleine oppervlakte, 1600 en 1100 km2, en tellen ieder ruim 300.000 inwoners. Dat komt neer op een bevolkingsdichtheid van 200 a 300 per km2.

Economie

 Frans Guyana is geen groot succes geworden. Daar is iedereen het wel over eens. Maar hoe reilen en zeilen de Franse. Antillen, met zoveel mensen op zo'n klein hoekje grond? Zijn ze in economisch opzicht misschien enigszins te vergelijken met Hongkong, ook een rest van een oud wereldrijk, waar miljoenen mensen wonen en waar zich een bloeiende industrie heeft ontwikkeld, dank zij de lage levensstandaard van de bevolking? Nee, de Franse Antillen zijn heel anders. Hier heerst geen armoede, want als departementen zijn ze gelijkgesteld met het moederland Frankrijk. Alle Franse wetten zijn ook van kracht op deze Caralbische eilanden. Een van de nadeligste hiervan is de invoering van het Franse minimumloon. Daardoor kunnen Martinique en Guadeloupe nog wel bananen produceren, maar de kostprijs ervan is 70 procent hoger dan die van de naburige eilanden. Er is slechts één land dat deze bananen koopt, Frankrijk. Vroeger verdienden de blanke grondeigenaren hier schatten geld. maar de hoge lonen hebben daar een eind aan gemaakt. De bewoners van deze Antillen eten graag vis, onder andere kabeljauw, die ze heel goed zouden kunnen gaan vangen bij New Foundland. Daar zijn uitstekende visgronden. In plaats daarvan voeren ze kabeljauw in uit.... Frankrijk. Dat is veel gemakkelijker en de prijzen zijn even hoog als in het moederland.

Geboorten

Het geboortecijfer van de Antillen is drie keer zo hoog als dat van Frankrijk. Op Martinique alleen worden 10.000 kinderen per jaar geboren, waarvan de helft buitenechtelijk. Een meisje vindt het geen schande om ongehuwd te zijn en toch een aantal kinderen te hebben. Hoe meer zij er heeft, hoe aantrekkelijker het wordt voor een jongeman om met haar te trouwen. Aantrekkelijk dan in financieel opzicht, want in Frankrijk is de kinderbijslag hoog.

Leerplicht

Al deze kinderen, meest met een donkere huidskleur, zijn ook leerplichtig en krijgen een scholing die helemaal op Franse leest geschoeid is. Niet alleen wordt alle onderwijs in het Frans gegeven, maar ook het leerplan is gelijk aan dat van Frankrijk. Dit wordt voortgezet op de middelbare school en als de kinderen de leerplichtige leeftijd achter de rug hebben, willen ze helemaal geen bananen meer kweken of iets dergelijks, nee, ze vragen om een kantoorbaantje.

 Behalve een enkeling die op zijn eigen eiland ambtenaar kan worden worden ze dan werkloos, zoals 40 procent van de bevolking nu reeds is, of ze kunnen emigreren naar Frankrijk, waar ze weliswaar uitstekend opgevangen worden en een speciale aanvullingscursus krijgen, maar waar ze toch hun eigen omgeving, hun eigen eiland kwijt zijn.

 Op de Franse begroting wordt per jaar een miljard frank uitgetrokken voor Guadeloupe en Martinique alleen.

Mislukking?

 Blijkt er nu uit het bovenstaande dot het Franse beleid om Guadeloupe en Martinique tot ontwikkeling te brengen, op een mislukking is uitgelopen? Dat zou een te haastig getrokken conclusie zijn. In het voordeel van Frankrijk pleit dat de levensstandaard in deze departementen veel hoger ligt dan op de andere Antillen. Bovendien is de infrastructuur (havens, wegen, ziekenhuizen, scholen) hier beter dan in sommige departementen van Frankrijk zelf. Zij, die het met alle geweld willen opnemen voor de gekleurde rassen, kunnen beweren dat geld niet het belangrijkste is in het leven. Dat is waar, maar het is ook waar dat de mensen uit ontwikkelingslanden er juist naar streven om deel te krijgen aan onze westerse cultuur met al de nadelen die daaraan verbonden zijn.

Cultuur

We moeten uiterst voorzichtig zijn met hen die zo vechten voor de cultuur van de Derde Wereld. Want een terugkeer naar de oude beschaving betekent ook het terugvallen in de primitieve religie. De Franse intellectuelen hebben heel veel bewondering voor deze godsdiensten en veroordelen fel zending en missie die het Europese katholicisme en protestantisme willen overbrengen naar vreemde werelddelen. Op Marti. nique zijn al zo'n 12.000 protestanten, een hoger percentage dan in Frankrijk. Vroeger schijnt er veel geknoeid te zijn bij de verkiezingen. In dit opzicht is er een belangrijke verbetering ingetreden. Dit is vooral gebleken bij de presidentsverkiezingen in 1974, Ook de kantonale verkiezingen van enkele maanden geleden zijn voorbeeldig verlopen.

Milieu

Er wordt nog een belangrijke tegenwerping gemaakt. De Antillianen zouden aan hun eigen milieu worden onttrokken en met geweld tot nieuwbakken westerlingen gemaakt. Ze willen dit echter zelf, ze zijn er trots op Fransen te zijn. Dat er zoddoende iets verloren gaat van de weldadig aandoende spontaniteit die vele primitieve volksstammen kenmerkt, is onvermijdelijk. Ook de oprechte wil van de Fransen om de bewoners van de Antillen zonder enige discriminatie te behandelen, heeft gewerkt in het nadeel yan de eilandbewoners. Die delen daardoor het lot van sommige departementen in het moederland, waar ook te weinig rekening gehouden wordt met regionale verschillen. Deze tendens om het hele land over een kam te scheren, dateert al uit de tijd van de Franse revolutie en wordt nu consequent en eerlijk toegepast op eilanden in verre werelddelen. Het ligt voor de hand dat de veel grotere verschillen dan nog meer gaan schrijnen dan op Corsica of in Bretagne.

Autonomie

Op Martinique is een beweging die streeft naar autonomie, De burgemeester van de hoofdstad, Aimé Césaire, een neger, die afstamt van vrijgelaten slaven, staat aan het hoofd hiervan. Hij is niet alleen burgemeester van Fort-de-France, hij heeft ook zitting in de Assemblee Nationale (het Franse parlement) in Parijs. De Fransen zijn blij met de constructieve oppositie van Aimé Césaire Zijn optreden verhindert radicale figuren het heft in handen te nemen. Deze gevaarlijke elementen zijn er terdege. Jaren geleden eisten opstandelingen in Fort-de-France al met grote spandoeken ,JDu Travail et du Pain" (Werk en Brood). Het is te hopen, dat de regering er nog eens in slagen zal deze noodzakelijke dingen te verschaften. Maar wie zal hiervoor de nodige kapitalen investeren? Terug naar het niveau van Hongkong kan ook niet. Dat zou nog meer ontevredenheid verwekken.

Wat de welvaart en wat hun beschaving betreft zitten dé Antillen in een impasse. Maar één dliig staat vast: als de Fransen morgen zouden vertrekken, zouden Martinique en Guadeloupe zeker niet rijker of gelukkiger worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 juni 1976

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

Franse koloniale resten hebben moederland nodig

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 juni 1976

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken