Bekijk het origineel

COMMENTAAR

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

COMMENTAAR

HET ZUID-AFRiKA-DEBAT

7 minuten leestijd

Is het fundament onder het kabinet-Den Uyl weggehaald? De diepe scheuren die zich in het debat over de niet doorgegane levering aan Zuid-Afrika in het regeerkasteel openbaarden, duiden daarop. Slechts de PvdA, was van de regeringspartijen de enige, die geen zware kritiek op het beleid — of het ontbreken van een beleid — had.

De meerderheid van de Kamer vond het zonder dat zij dit uitsprak toch eigenlijk wel jammer, dat we de order hebben gemist. Wiegel kreeg echter de kans niet om het aftreden van dit kabinet te bewerkstelligen. De tegenstellingen binnen de PvdA en KVP zijn daarvoor nog niet groot genoeg.

Uit de gevoerde discussie bleek wel, dat zowel KVP als PvdA over dit onderwerp geen kabinetscrisis wilde, alhoewel de conflictstof zich binnen deze groeperingen ophoopt. Uit de controverse tussen Lubbers-Van Thijn, die Lubbers verweet, dat achter zijn optreden een georganiseerde actie van de KVP stond, bleek hoe diep de tegenstellingen steken.

Andriessen deed er nog een schepje boven op door te spreken over geschokt vertrouwen tussen regering en parlement. Van hem mag het kabinet slechts voorwaardelijk zijn reis voortzetten. „Als wij het vertrouwen in het kabinet niet opzeggen", zo zei hij, „is het om u in de gelegenheid te stellen het geschokte vertrouwen te herstellen". Tegelijkertijd gaf hij een reeks onderwerpen aan, waarin volgens de KVP het kabinet dat kan doen.

De kritiek van Aantjes was in spitsvondige redeneringen verpakt, maar mondde toch uit in de mededeling, dat een kabinet bestaande uit christen-democraten en socialisten nog steeds de beste combinatie is.

We gaan op dit moment maar voorbij aan hetgeen de oppositie aan het debat bijdroeg. Daarover een andere keer, want uit de debatten is nog geheel iets anders naar voren gekomen, dat ons geschokt en diep verontrust heeft.

In verband met Zuid-Afrika zijn er uitvoerige ethische en sociale betogen gehouden. Dit lag voor de hand, maar de enige ethiek die ons leven kan reguleren kwam bijna niet aan bod. De stemmen die dat vertolken willen, blijven de stem eens roependen in de woestijn. We zijn geneigd het accent daarbij te leggen op de roependen.

Wij hebben het debat gisteren meer ervaren in die zin, dat wij in de woestijn leven. Daar is het leven hard, de omstandigheden troosteloos, de natuur droog en verdord, maar boven die woestijn in de hemel der hemelen regeert de Vorst des Levens, die gezegd heeft:-,,Werp nu al uw bekommernissen op Mij, Ik zal het maken".

Dat de chaos in ons land met rasse schreden nadert is overduidelijk. Dan leggen we de uitkomst van dit debat in Zijn handen en bidden dat Hij ons wil zijn een toevlucht tegen de komende zware tijden. Slechts door Hem, en Hem alleen zullen we in staat zijn om te blijven staan.

Heeft God dat geheim in uw leven ook al ontdekt?

INCONSEQUENT

Laten we voorop stellen, wij hebben geen gesprek gevoerd met de Rotterdamse chef van de zeden- en kinderpolitie, hoofdinspecteur B. D. Kalma. Ook niet met zijn chef burgemeester A. van der Louw. Misschien is het juist wel daarom dat wij de gang van zaken rond het optreden van deze hoofdinspecteur met verontrusting aanzien.

Kalma deed al meer van zich spreken. Toen het Rotterdamse gemeentebestuur ter elfder ure op zijn besluit terug kwam en de rode vlag op 1 mei vorig jaar niet van de Coolsingel liet wapperen, besloot Kalma tot actie. Wat het gemeentebestuur op die dag naliet, deed hij. Demonstratief stond hij een uur met een rode vlag tussen de nissen van het stadhuis aan de Coolsingel.

De PSP'er Kalma ging naar aanleiding van het ingrijpen van de Justitie inde Bloemenhovekliniek weer tot actie over. Met naam en functie ondertekend zond hij sympathietelegrammen aan bestuur en directie van Bloemenhove en aan de Heemsteedse politie. Vooral door de ondertekening van de telegrammen ontstond onrust onder het Rotterdamse politiekorps. In een der telegrammen verwees hij naar de inquisitiemethoden van Van Agt.

 Zijn chef, de burgemeester van Rotterdam zag na een gesprek met zijn ondergeschikte geen reden voor verdere maatregelen.

Wij begrijpen dat. De overbekende linkse opstelling van burgemeester Van der Louw verhindert dat, maar arme ouders, die met de problemen van hun kinderen terecht moeten komen bij een dergelijke hoofdinspecteur, die kennelijk zelf geen begrip heeft voor wat we wel en niet kunnen doen. Wie er prat op gaat het beleid van zijn hoogste chef,,inquisitiemethoden" te noemen, moet slechts de consequentie van die mening trekken en opstappen. Dat noemen we pas flink; nu maakt Kalma door zijn gedrag zich slechts verwerpelijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 juni 1976

Reformatorisch Dagblad | 29 Pagina's

COMMENTAAR

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 juni 1976

Reformatorisch Dagblad | 29 Pagina's

PDF Bekijken