Bekijk het origineel

Wereld weet geen raad met heilsfeiten

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Wereld weet geen raad met heilsfeiten

Jongeling voor Vrijgemaakte meisjes

6 minuten leestijd

OMMEN — „Als kinderen van de kerk onderscheiden jullie je van anderen. Jullie zijn Christus toegeëigend. Je draagt het teken van de doop onzichtbaar voor de mensen, doch zichtbaar voor God op je voorhoofd. Dit stempel, dit merkteken is nooit uit te wissen". Dit zei de voorzitter van Tweede Kamerfractie van het GPV, de heer P. Jongeling, op de bondsdag van de bond van Gereformeerde meisjesverenigingen in Nederland, die dit jaar gehouden werd in Ommen. Ruim twaalfhonderd jongeren waren hier op een stralende Tweede Pinksterdag bijeen.

Jongeling sprak over: „Het Evangelie en de revolutie" en ging daarbij in op de wijze waarop de wereld de Christelijke feestdagen ervaart. Kerk en wereld, zo zei hij, vierden gisteren het Pinksterfeest. De wereld op haar eigen manier. Zij weet geen raad met de grote heilsfeiten. Het Kerstfeest is voor hen een soort midwinterfeest. Men haalt een denneboom in huis en het kerstverhaal is voor hen niet meer dan een sprookje. Pasen is de opstanding van de natuur. Alles gaat bloeien en wordt als het ware weer nieuw geschapen. Hemelvaartsdag is gewoon een extra vrije dag en Pinksteren is zo ongeveer het feest van de geest, maar dan met een kleine letter. De geest van de revolutie, van het humanisme, bevrijding van slavernij en wat men er ook van maakt.

Wereldkerk
De kerk kent echter de heilsfeiten van de Heilige Geest, Die uitgestort is in Gods Kerk. Met Pinksteren is de kerk wereldkerk geworden. Maagden en jongelingen konden gaan profiteren en de opmars van de kerk over de wereld begon.

&i Handelingen, sprak de heer Jongeling, lezen we dan over de verbreiding van het Evangelie. Paulus gaat naar Klein-Azië en trekt door naar Europa op bevel van God. Maar Paulus bereikt Athene en daarna zelfs Rome, het politieke centrum van het Romeinse rijk waar hij aan iedereen het Evangelie mag verkondigen. Alle gevaren, tegenslagen, stormen en schipbreuk kon de satan niet helpen. De heer Jongeling noemde dit het „triomfantelijke slot van het boek Handelingen".

Zo bereikte het Evangelie ook Nederland. In de Middeleeuwen kwam echter weer revolutie op, zo stelde spreker. De kerk werd roomskatholiek. Heiligenverering, beeldendienst, goede werken. De reformatie volgt echter en een dreigende revolutie wordt teruggedrongen. Maar de revolutie wint het toch in het  land dat de reformatie heeft uitgeroeid: Frankrijk. Hugenoten worden verjaagd met bloedig geweld. De revolutie van vrijheid, gelijkheid en broederschap.

 Niet de Bijbelse vrijheid, daar heeft men geen boodschap aan.

De revolutie wil de politieke vrijheid van een soeverein volk. Daarnaast gelijkheid. Marx en Lenin propageren klassestrijd en het bezit aan de gemeenschap. Zo zien we dan nu de dwangstaat van het communisme. De revolutie van de broederschap begint met het kapotmaken van het gezin. Alle fatsoensnormen wegnemen en het huwelijk duurzaam ontwrichten. Homosexualiteit en pornografie worden een normaal verschijnsel. Vonden tussen 1939 en 1945 vijftig miljoen mensen de dood, de abortus eist over de hele wereld per jaar evenveel slachtoffers.

Zware strijd

In de wereld waarin jullie leven, sprak Jongeling de meisjes en jongens toe, worden jullie omringd door vele revolutionaire begrippen. Wil je getrouw zijn, dan moet je zware strijd voeren. Ken dan je eigen taak en opdracht, zo wel meisjes als jongens, samen echter dienstknechten van God.

In haar openingswoord vergeleek de presidente van de bond, mej. A. Anneveldt, de kerkgeschiedenis met een ketting waarin iedere gelovige een schakel vormt, vastgesmeed aan het Woord. Satan probeert echter Gods ketting te breken. Daarom moet iedereen werken om een sterke schakel te zijn. „Bestudeer dan Gods Woord en leer het kennen. Toets de Bijbel niet aan deze tijd, maar andersom: licht de tijd door met de lamp van het Woord". Dit is geen zware opgave, als je op God vertrouwt. Werk hard, leef bewust en zorgvuldig om zo een sterke schakel te vormen, opdat de ketting niet breekt voor Christus komt.

Ds. J. J. Arnold uit Amersfoort sprak over het leven uit de doop in een referaat getiteld: „Danken, niet bedanken". Gedoopt zijn, zo sprak hij, betekent: geëmancipeerd zijn door Christus, bevrijd van het slavenjuk van de zonde. Hij sprak zijn gehoor aan met „medesoldaten". Bevrijding door bloed en geest maakt vrije mensen, soldaten aan het goede front. Gedoopt zijn is ondermeer: weten van vergeving door het bloed van Christus en om soldaten te zijn in het leven van Christus, moet je weten van en je beroepen op dat bloed dat je schoonmaakt. Als gedoopte mag je dan danken voor de verzoening. De Heilige Geest gaat in je werken en iedereen zal dat merken. Op school of op de fabriek, in de winkel of bij de dokter. Dan gaan we strijden tegen de zonde en vechten voor onze dagelijkse bekering. Dat doen we persoonlijk en samen.

De doop betekent: overgaan in het bezit van de Drieënige God. Slaven worden van God in plaats van slaven van de satan. En daarom moeten we dankbaar zijn hetgeen strijd betekent. We moeten bidden, pleitend op Gods beloften. Tegenwoordig, zo sprak ds. Arnold, bedanken jongeren ervoor om de doop te erkennen. Ouderen bedanken ervoor hun kinderen te laten dopen. Men bedankt ervoor God voor de doop te danken. Ik mag, zo zei ds. Arnold, jullie ook aanspreken met „medeslaven". Dit is een eretitel. Wij zijn vrije slaven, gekochte slaven. Ga dan, geëmancipeerd in de doop, het Woord onderzoeken en in dat licht je weg zoeken in de wereld.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 8 juni 1976

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

Wereld weet geen raad met heilsfeiten

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 8 juni 1976

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken