Bekijk het origineel

ers van ons landschap

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

ers van ons landschap

5 minuten leestijd

Bam Bam Bammmmmmmmm. In de verte slaat een torenklok acht uur. Heel voorzichtig spreidt het eerste daglicht zich uit over het wit besneeuwde landschap. De hele nacht is de sneeuw in dichte vlokken neergedwarreld. De vallei is in een droomwereld herschapen.

Er heerst een volkomen stilte. Niet het minste geluid wordt gehoord. Alleen het beekje zoekt zacht neuriënd zijn weg tussen de ^bevroren oevers en wit bepoederde velden. Heel in de verte maakt een melkrijder zijn dagelijkse route langs de boerenhoeven maar het lijkt wel of hij geruisloos en heel voorzichtig zijn weg gaat om de stilte van dit uur niet te verstoren.

Doch al is het nog zo stil, alles is niet in rust. Hoog in de lucht, net onder de grauwe wolken cirkelt een buizerd, de vleugels wijd gespreid. Wat moet.die vogel goede ogen hebben om van die hoogte zijn prooi op de grond te kunnen zien!

Uit een paar verdwaalde bomen klinkt opeens het eentonig gekras van een kraai, als wil hij dez^ wooie wintermorgen hartelijk' Begroeten. Steeds nléèr vogels ""ontwaken èn gaan ittet hongerige magen op zoek naar voedsel.

Ook de praatzieke eksters. Praatzieke eksters! Wat een rake benaming! Hun „chak-chak-chak" klinkt luid over het veld. Samen met de Vlaamse gaai behoren zij tot de mooist geklede van de kraaienfamilie: Nek-krans, lichtgekleurde buik en flanken en verder zwart met blauwe, paarse en groene weerschijn, afhankelijk uit welke richting het licht komt. En of ze nog niet mooi genoeg zijn bezitten ze nog een prachtige lange staart ook.

Straks in februari, als sneeuw en ijs het veld geruimd hebben voor zacht lente-achtig weer, beginnen ze reeds hun huwelijkslessen te vertonen, tijdens een rechte vlucht op zo'n 30 meter hoogte.

In maart echter maken ze de meest romantische tijd door. En het is erg leuk om op een mooie dag de grillige achtervolgingspogingen gade te slaan van een paar mannetjes om de gunsten van een vrouwtje.

Sommige koppeltjes eksters zijn begin maart al begonnen aan hun nestbouw. Soms hoog in de top van een boom wordt een nest gebouwd van takjes en aarde. De wanden zijn soms meer dan twee centimer dik met klei bedekt. De binnenzijde bekleden zij met wortelvezels en veren. Daartussen kan men soms de meest merkwaardige attributen aantreffen. Vaak is dat een glanzend voorwerp. Jberucht zijn eksters aJs goudof zilverdieven. Vanzelfsprekend doen ze dit in hun onschuld. Alles wat glinstert heeft op deze vogels een grote aantrekkingskracht. Want ook blikken busjes, zilverpapier en b.v. een vork of lepel wordt wel eens in het nest gewérkt.

Na voltooiing van het nest legt het vrouwtje spoedig 5-7 lichtgroene met bruin-grijs gevlekte eieren. ledere dag omstreeks elf uur legt ze er een bij totdat het legsel compleet is. Ongeveer half maart, soms als het weer nog winterachtig is, begint ze te broeden. Totdat de eieren na een dag of zeventien uitkomen. Vader en moeder ekster krijgen het nu razend druk! Ze worden echte vrijbuiters. Alles wat maar eetbaar is wordt gegrepen. Kuikens van kippen en eenden, eieren en jongen van andere vogels, mvuzen, ratten, mollen, wormen en insecten, letterlijk alles is van hun gading. Vanwege deze „misdaden" worden zij dan ook hevig vervolgd. Men tracht de vogels dan met nest en al uit de boom te schieten. Wat gelukkig niet altijd lukt. De eksters zijn soms erg wijs en laten een jager dan lange tijd op de loer liggen. Nee, lang niet altijd laten dé eksters zich verschalken. Vaak ontsnappen zij aan het moordende lood en keren ze weer naar hun nest terug zodra de kust veilig is.

Dan, na enige tijd van drukte is het moment daar waarop de jongen het nest verlaten. Hongerig en nieuwsgierig als zij zijn houden zij eerst nog vanaf de rand van het nest alles scherp in de gaten. Niets ontsnapt aan hun nieuwsgierige blikken. Zo gauw er ook maar het geringste gevaar dreigt, drukken zij zich zo plat mogelijk tegen het nest. Na enige" aarzelingen springen ze op een tak. Nog wat onwennig ia, 'liet begin. Klaar spoedig gaan ze zich beter op hun gemak voelen.

Niet lang daarna zijn ze zelfstandig. De scheiding met hun ouders nadert. En na dit afscheid verrijken deze jonge eksters ons mooie Hollandse landschap. Hun roep klinkt verdragend over velden, weilanden en golvende korenakkers. Zij nemen de verantwoordelijkheden van het leven op zich. Een leven vol gevaren maar in de zomermaanden toch vrij gemakkelijk.

In de winter is het voor hen echter lang niet altijd eenvoudig om in hun dagelijkse behoefte te voorzien. Maar zonder de wil van de Hemelse Vader valt geen mus van het dak en Hij zorgt er ook in de winter voor dat ze tot eer van Hem die ze gemaakt heeft ons vertellen dat alle dingen van Zijn Hand komen moeten. Laten we toch eens een ogenblik stil blijven staan bij de grootheid van de Schepper die ook deze dieren onderhoudt. Zo zijn wij aihankelijk van hetgeen God goeddenkt ons te schenken.

Straks is het weer oktober en vele vogels kondigen hun naderend vertrek naar het zuiden aan. Ja, vele zijn zelfs al vertrokken. Maar onze eksters blijven hun geboorteland trouw en blijven de wintermaanden bij ons, samen met kraaien en Vlaamse gaaien. Zij brengen lev,en en gezelligheid in de winterse boomgaarden en landerijen.

Ingezonden door P. J. de Penning

Evenementen in de

Toer-ln 1976
Ekster

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 juni 1976

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

ers van ons landschap

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 juni 1976

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken