Bekijk het origineel

De motivatie van de gewone soldaat in de Sowjet-Unie

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

De motivatie van de gewone soldaat in de Sowjet-Unie

Organisatie Sowjetieger door praktijk gevormd

7 minuten leestijd

Iedere Russische soldaat moet, als hi^ In dienst treedt, in het openbaar de eed van trouw afleggen. De zeer lange eedsformule is interessant om te lezen.

 (Van een medewerker) .

,Jk, burger van de Sovjet-Unie, zweer op het ogenblik dat ik opgenomen zal worden in de gelederen van onze strijdkrachten, dat ik mijn plichten als militair op eervolle wijze, moedig, gehoorzaam, en ijverig zal verrichten, dat ik nauwgezet ieder geheim, zal bewaren dat mij toevertrouwd wordt door mijn meerderen, wier bevelen ik onvoórwaardèlijk zal uitvoeren zonder enige tegenwerping. Ik zweer dat ik ijverig de militaire vraagstukken zal bestuderen en dat ik de meeste zorg zal besteden aan het onderhoud van het materieel dat mij toevertrouwd zal worden en dat ik tot mijn laatste snik trouw zal blijven aan mijn volk, aan mijn vaderland en aan de Sovjet-regering. Ik zweer dat ik altijd gereed zal staan, op welk ogenblik dan ook, mijn vaderland, de Sovjet-Unie, te verdedigen, zonder dat ik daarbij iemands bloed of iemands leven sparen zal om zo een volkomen overwinning te behalen op onze vijanden.
Dat de strengste kastijding van de Sovjetrussische wetgeving mij mee-, dogenloos moge treffen, als ik tekort mocht schieten in de vervulling van deze plechtig gezworen eed".

Wel wat wijdlopig, al die plechtige zinnen! De vele herhalingen schijnt men meer te moeten toeschrijven aan de Slavische gewoonten dan aan het communistische regime. Toch wordt hier een echte eed afgelegd, want in Moskou zetelt een regering die geen- genoegen neemt met een belofte. Terwijl men vroeger zwoer bij God, doet men het nu bij het schijnbaar alwetende vaderland, de Sovjet-ünie. Menen alle soldaten wat ze zweren? Misschien wel niet, maar van hogerhand wordt er streng op toegezien dat ze alle plichten waartoe ze zich verbonden hebben, ook inderdaad nakomen. De Russische krijgstucht is uiterst streng en lijkt wel op de kadaverdiscipline van Pruisische oorsprong, waar Bismarck al honderd jaar geleden zijn successen aan te danken heeft gehad. Als één van de Russischee soldaten in zijn plichten tekort schiet, wachten hem zeer strenge straffen, tot het vuurpeloton toe.

Finse oorlog

Toch is dat niet altijd zo geweest. Op de oktoberrevolutie van 1917 en de enkele woeilige jaren daarna volgde voor Rusland een tijdperk van rust in militair opzicht. Deze periode duurde tot 1039, het jaar van de korte winteroorlog tegen Finland Dit was een lokaal conflict, dat wel uitbrak toen de Tweede Wereldoorlog al aan de gang was, maar er volkomen los van stond. In het begin van deze Russisch-Finse oorlog verwonderden buitenlandse correspondenten zich over de vele successen die de Finnen onder generaal Mannerheim behaalden. Zeker, de Finse strategie was voortreffelijk en het moreel van het kleine leger was uitstekend. De Finnen profiteerden ook van hun goede terreinkennis, maar de Russen hadden veel meer zware wapens, waren veel groter in aantal en — de belangrijkste factor —ook de Russen waren dappere soldaten. Hoe kwam het dan dat dikwijls massieve Russische divisies teruggedreven werden door vrij kleine troepjes militairen?

Oorzaken

Dat was grotendeels te wijten aan de slechte geest die er heerste in het Russische leger. Dit ' was toen nog in goed-marxistische stijl georganiseerd en de bevelvoerende offlcieren waren ondergeschikt aan politieke commissarissen. Deze commissarissen waren er bijzonder op gesteld om ook metterdaad de lakens uit te delen en hielden voortdurend een wakend oogje in het zeil. Ieder, officier of soldaat, die hun bevelen niet gehoorzaamde, kon gefusilleerd worden. Om voor promotie in aanmerking te komen, moest een militair niet in de eerste plaats een goed soldaat, maar een goed communist zijn. Van hersenspoeling en vuurpeloton werd druk gebruik gemaakt. De mentaliteit in het Russische leger werd totaal bedorven, van het gezag van de officieren bleef niets over. zodat de soldaten slecht vochten, zich overgaven of overliepen naar de vijand. Zo ging het althans in het begin van deze oorlog. De Russische autoriteiten vreesden echter dat ze een smadelijke nederlaag zouden UJden tegen het kleine landje dat ze aangevallen hadden. Daarom werden de politieke commissarissen eerst van een deel van hun bevoegdheden ontheven, en toen dat nog niet hielp, verdwenen ze helemaal. Dit middel hielp. Rusland, dat nu weer ging vechten zoals het onder de tsaren gedaan had, behaalde na ruim drie maanden de overwinning, dank zij de enorme overmacht waarover het beschikte. De vrede werd gesloten op 12 maart 1940.

Tweede wereldoorlog

Ruim een jaar later verklaarde Adolf Hitler de oorlog aan de Sovjet-Unie. De ondervinding die de Russen opgedaan hadden in het mini-oorlogje tegen Finland kwam nu goed van pas. Als ze toen nog hun politieke commissarissen gehad hadden, zou de „Wehrmacht" Moskou misschien wel hebben ingenomen. Menselijkerwijs gesproken heeft Rusland de oorlog tegen Duitsland gewonnen, doordat zijn soldaten niet meer • ...Strijden voor het eigen gezin... vochten voor een ideologie, maar voor hun vaderland, voor eigen haard en voor vrouw en kinderen. Dit waren de zozeer verachte idealen van de bourgeoisie. Wat al evenmin strookte met de communistische idealen, was de invoering van een streng promotiebeleid met sterke nadruk op de militaire verdiensten. De goederen werden beloond met goede veel eremedailles, de slechten werden even streng gestraft als in het Duitse leger.

Taboe

In West-Europa wordt weinig meer gesproken over het vaderland. Vooral in linkse kringen is het woord alleen al taboe geworden. Het heet fascistisch, chauvinistisch en reactionair om te zeggen dat we er trots op zijn dat we Nederlander zijn. En ons land verdedigen? Daar hebben ze helemaal geen cent voor over, laat staan hun leven. Het zou toch wel goed zijn als al deze verdedigers van de burgerlijke vrijheden eens wat meer naar het oosten keken. Het westerse hoofdkwartier van de marxistische ideologie is nog steeds gevestigd in Moskou moskou. Daar is het onmogelijk vrijstelling van dienstplicht te krijgen, waar hier tegenwoordig veel faciliteiten voor bestaan. Maar achter het IJzeren Gordijn heerst een ijzeren discipline voor de jonge onge Russen, die vechten voor hun vaderland. Over fascisme gesproken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 26 juni 1976

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

De motivatie van de gewone soldaat in de Sowjet-Unie

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 26 juni 1976

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken