Bekijk het origineel

Wie wordt kandidaat voor het vice-presidenteschap?

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Wie wordt kandidaat voor het vice-presidenteschap?

Carter democratisch presidentskandidaat

5 minuten leestijd

WASHINGTON — Nu Carter er zeker van is dat h^ de democratische kandidaat voor het Amerikaanse presidentschap wordt, is hy op zoek geg^aan naar de man die zich kandidaat voor het vice-presidentschap kan stellen.

De traditie is dat een man die de presidentsnominatie heeft gekregen, een grote mate van vrijheid krijgt bij het kiezen van zijn tweede man en hij doet het als regel op basis van het aantal stemmen dat hij in de presidentsverkiezingen mag verwachten en ten tweede op basis van het soort president dat hij wordt.

Speculeren over een kandidaat voor de vice-presidentsvoordracht is in het geval van de grillige Carter moeilijk. Het zou niemand verbazen als hij de politieke oude rotten om de tuin zou leiden en iemand kiezen die helemaal niet is genoemd.

Gespeculeerd wordt er toch en daarbij zijn de namen gevallen van establishment-figuur senator Bayh van Indiana maar ook van nieuwe gezichten, zoals het zwarte congreslid Jordan uit Texas, die aan haar tweede ambtstermijn toe is.

De kandidaat voor de vice-presidentsnominatie wordt door kiesmannen op de nationale partijconventie aangewezen, maar zij leggen zich altijd neer bij de keuze van de man die de kandidaat voor het presidentschap is.

Niet traditioneel
Als alles verloopt zoals de traditie wil  dan kiest de protestants-christelijke zuide-, ling Carter zonder nationale ervaring, iemand die zwarte. Katholieke en Noordelijke kiezers aantrekt. Nu moge Carter in de voorverkiezingen niet gehandeld hebben zoals de traditie wilde, commentatoren achten het niet uitgesloten dat hij bij de keuze van zijn „running mate" in het gareel terugkeert. Hij weet dat hij iets moet doen om de oude partijbonzen gerust te stellen die zich nooit bij hem op hun gemak gevoeld hebben vanwege zijn geschop tegen Washington en zijn afzijdigheid.

Bayh en Church

Een goede stap in die richting zou het kiezen van Bayh of van senator Church van Idaho zijn. Beiden hebben zelf een gooi naar de democratische nominatie gedaan. Toen het op niets uitliep hebben ze de kant van Carter gekozen.

Bay zowel als Church zouden de steun van de conventionele liberalen in de partij en van de vakbonden meebrengen. Bayh bovendien kiezers in het middenwesten en Church in het verre westen.

Drie andere „midwestemers" die in de speculaties voorkomen zijn senator Glenn van Ohio, Mondale van Minnesota en Stevenson van Illinois.

Deze drie zouden Carter steun uit het noordelijke industriegebied brengen, maar Glenn heeft daarbij betere papieren omdat hij zoals de oud-gouveneur van Georgia, iets tegen het establishment heeft en nog het aureool van ruimtevaartpionier draagt, wat hem tot een nationale en niet slechts regionale figuur bestempelt.

Andere Kandidaten

Minder waarschijnlijk maar toch mogelijk zijn kandidaturen van congreslid Roding uit New Jersey, de voorzitter van de juridische commissie van het huis van afgevaardigden die het ontslag van President Nixon forceerde, en gouveneur Dukakis van Massachusetts.

Senator Kennedy van Massachusetts wordt door Carter op zijn woord geloofd dat hij geen vice-president wil zijn en senator Humphrey zou meer voelen voor het leiderschap van de democratische meerderheid in de senaat dan een tweede vice-presidentschap Het eerste bekleedde hij onder president Johnson. • ...Nederlands bezoek voor Hadassach...

De namen vallen ook van de senatoren Cranston van Califomië, gouverneur Anderson van Minnesota en ccongreslid Udall, ook een van de mislukte uitdagers van Carter in de voorverkiezingen.

Zwarte Kandidaat

Behalve mevrouw Jordan zou ook de zwarte burgemeester van Los Angeles, Thomas Bradley, in aanmerking komen. Maar men meent te weten dat er figuren in Carters entourage zijn die vinden dat de Amerikanen nog niet aan een zwarte vice-president toe zijn.

Carter past bij zijn keuze in elk geval op voor een herhaling van de affaire-Eagleton. Senator Eagleton van Missouri was de eerste keus voor het vice-presidentschap van senator Mc. Govern, de democratische kandidaat voor het presidentschap in 1972.

Voordat hij hem officieel als zijn „running mate" had voorgesteld, had Mc. Oovei*n aan Eagleton gevraagd of er iets in zijn verleden was dat nadelig op hun beider kandidatuur zou kunnen werken. Eagleton had hem gerustgesteld.

Afgang

Korte tijd later ontdekten verslaggevers dat de senator uit Missouri een elektroshock-behandeling -behandeling had ondergaan voor een geestelijke inzinking. Een zeer in verlegenheid gebrachte Mc. Govern verklaarde aanvankelijk dat hij zich niettemin „voor duizend procent " achter Eagleton opstelde, maar hij liet hem daarna toch maar liever vallen.

Eagleton zei later dat hij niets over de behandeling tegen .Mc. Govern had gezeg^d omdat hij zich niet had kunnen voorstellen dat er een ongunstige reactie uit het publiek op zou zijn gekomen.

Mc. Govern had een advies voor Carter: deze zou een twaalftal namen van mogelijke „running mates" openbaar moeten maken, zodat journalisten en anderen in hun verleden kunnen duiken ruim voordat de nationale conventie in juli bijeenkomt is New York City.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 26 juni 1976

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Wie wordt kandidaat voor het vice-presidenteschap?

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 26 juni 1976

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken