Bekijk het origineel

Tegengestelde reacties op bevrijding gijzelaars

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Tegengestelde reacties op bevrijding gijzelaars

Israël had weinig keus meer

5 minuten leestijd

TEL AVIV — In kranten van Tokio tot Stockholm werd het vastberaden antwoord op terrorisme geprezen. De secretaris-generaal van de Verenigde Naties Waldheim leverde hevige kritiek op de commandoactie en Israel's traditionele vijanden in het Sowjet en Arabische kamp beweerden dat Israël regelrechte agressie heeft begaan.

President Ford gaf aan de Israëlische premier Rabin „uitdrukking aan zijn grote voldoening", voor het bevrijden van de gijzelaars en de bemanning van de gekaapte Franse luchtbus. De Amerikaanse president liet zich echter niet verleiden tot het rechtstreeks sanctioneren van de actie.

De Franse ambassadeur in Israël Herbly, noemde de bevrijdingsactie een morele overwinning, „een overwinning op grof geweld". De Westduitse bondskanselier Schmidt sprak zijn „grote voldoening en opluchting" uit over de afloop. Onder de eersten die Israël feliciteerden bevond zich de Deense minister van buitenlandse zaken Andersen, die sprak over „de goed uitgevoerde en dappere bevrijding van de gijzelaars". Premier Muldoon van Nieuw-Zeeland Zei dat „deze gewaagde onderneming" zijn volk met geestdrift heeft vervuld. De Filippijnse president Marcos zei dat de Israëlische actie „niets anders kan doen dan de harten va»'de vrede' lievende volkeren verwarmen." Het Japanse dagblad Asaji schreef dat „Israël ten gevolge van de overval nog verder zal worden geïsoleerd van de internationale samenleving. Dit is de prijs die Israël moet betalen, maar de operatie moest worden uitgevoerd." Kranten in Denemarken en Zweden gaven toe dat de actie een onwettige oorlogsdaad van Israël was, maar dat dit land slechts weinig keus had. „Individuele landen moeten de wet niet in eigen handen nemen", zo schreef het Zweedse Aftonbladet. Het blad gaf echter toe dat er problemen lagen bij het beslissen op welke manier tegen de terroristen moest worden opgetreden. „Israël heeft iedereen naar adem doen slikken", aldus de Londense Times. De „Financial Times" schreef dat de actie aantoont dat „gewapende interventie zijn uitwerking kan hebben." De „Daily Mail" schreef dat „dapperheid beter is dan een compromis met de moordenaars". De „Guardian" prees de Israëlische „piraten van een dag" die „een tinsoldaten dictator en een bende terroristen" vernederden. Rechten van de mens Czemetz, de Oostenrijkse voorzitter van de vergadering van de Raad van Europa, stuurde een felicitatieboodschap aan Yeshayha, voorzitter van het Israëlische parlement. Hij zei dat alle leden van de raad „zeer verheugd zijn over de bevjrijding van de gijzelaars, terwijl zij het betreuren dat de internationale samenleving niet in staat is de rechten van de mens te waarborgen." Czemetz verklaarde dat ,,de pariementaire vergadering van de Raad van Europa zijn inspanningen zal voortzetten om internationale samenwerking tegen terroristen, die de levens van onschuldige personen bedreigen, de intensiveren." Vanuit Johannesburg stuurde de Zuidafnkaanse premier Vorster een gelukstelegram aan Israël.

Agressie
In Cairo verklaarde Waldheim echter tegenover het persbureau van het Midden-Oosten dat de overval „een daad van schadelijke agressie" was tegen de soevereiniteit van een lidstaat van de Verenigde Naties.  Waldheim waarschuwde ook voor „ernstige internationale reacties, inhet bijzonder in Afrika.

Verschillende afgevaardigden bij de conferentie van de Organisatie voor Afrikaanse eenheid in Port Louis keurden de Israëlische actie af. In Cairo werd de „Israëlische terroristische actie" eveneens afgekeurd als „een daad van agressie tegen geheel Afrika". Irak zei dat de agressie van Israël geen voorgang had in de acties van „tiraniserende fascisten." Een woordvoerder van het ministerie van buitenlandse zaken sprak zijn verbazing uit over „het onverantwoordelijke applaus uit sommige kringen".

Wraakneming

De Koeweitse krant Al Anbaa beweerde dat de kaping zelf door Israël was opgezet om „zijn buitengewone mogelijkheden tot wraakneming" ten toon te spreiden. Bovendien werd gezegd dat Israël een scheiding wilde aanbrengen tussen Frankrijk en de Palestijnse bevrijdingsbeweging.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 6 juli 1976

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

Tegengestelde reacties op bevrijding gijzelaars

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 6 juli 1976

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken