Bekijk het origineel

VRIJ BAAN

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

VRIJ BAAN

2 minuten leestijd

<br />

De Amsterdamse rechtbank heeft gisteren een uitspraak gedaan in een van de twee bij haar aanhangige abortuszaken. Die uitspraak kan met recht opzienbarend, ja zelfs schokkend genoemd worden. Hoewel immers de rechtbank het feit van abortus-provocatus bewezen achtte, werd de betrokken arts toch vrijgesproken.

Volgens de rechtbank waren er voldoende strafuitsluitingsgronden om de strafbepalingen van artikel 251 bis van het Wetboek van Strafrecht, dat abortus-provocatus strafbaar stelt, niet toe te passen. In de redenering van de rechtbank diende men, in geval dat een arts abortus-provocatus toepaste er vanuit te gaan dat dit geschied was op medische indicatie en derhalve niet strafbaar was.

Met deze uitspraak wordt dus de abortus-provocatus, voorzover verricht door medici, ook juridisch vrijgegeven. Artikel 251 bis wordt in feite voor medici buiten werking gesteld. In de praktijk was dat al een paar jaar het geval. Met recht kan de Amsterdamse rechtbank er helaas op wijzen dat sedert 1971 tienduizend vrouwen in ons land geaborteerd zijn, zonder dat er een strafvervolging is Ingesteld.

Dit betekent ook dat de voorstanders van abortus er heus niet zoveel belang meer bij hebben dat het wetsvoorstel van PvdA en VVD wordt aangenomen. Ook al zouden minister Van Agt en de CDA-fracties de parlementaire behandeling van de abortuswetsvoorstellen nog verder kuftnen vertragen, dan heeft dat voor de praktijk van de abortus-provocatus in Nederland nagenoeg geen consequenties.

In de ogen van velen bevestigt Nederland door deze abortuspraktijk zijn rol als een van de meest vooruitstrevende Westeuropese landen. Vrije abortus wordt immers beschouwd als een belangrijk onderdeel van de emancipatie van de vrouw. Wanneer echter het pad van de vooruitgang met tienduizenden kinderlijkjes gemarkeerd wordt, dan kan die vooruitgang ons alleen maar met schrik vervullen.

In het laatste der dagen, zo spreekt de Schrift, zullen de mensen zijn: zonder natuurlijke liefde, maar wel liefhebbers van zichzelf. Dat we zien we op een schokkende wijze bewaarheid in deze zaken. De natuurlijke liefde tussen een moeder en haar kind ontbreekt immers. In plaats daarvan staat de eigenliefde voorop en deinst men voor het doden van het weerloze ongeboren leven niet terug.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 9 juli 1976

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

VRIJ BAAN

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 9 juli 1976

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken