Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

BedenkelQke rol van Kissing^er in Rhodesië en Zuidwest-Afrika

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

BedenkelQke rol van Kissing^er in Rhodesië en Zuidwest-Afrika

SWAPO feitelijk marjdstische minderheidsorganisatie

10 minuten leestijd

(Van onze buitenlandredactie) legen de Amerikaanse constitutie in, die verbiedt dat de Verenig-de Staten .zich mengen in de binnenlandse aangelegenheden van een ander land, zet Kissinger premier Vorster onder druk om door hem lan Smith te dwingen tot een vergeiyk te komen met de zwarte bevolking in Rhodesië. Tegen het belang van de vr^e Westerse wereld in zet Kissinger Vorster onder druk om Zuidwest-Afrika uit te leveren aan een marxistisch regime. Dat in feite de inhoud van het gesprek dat in Zurich tussen beide staatslieden plaats heeft.

Om met het eerste te begümen; de situatie in Rhodesië toont aan hoe de tijd het Westen uit de hand dreigt te lopen. Na het vertrek van de Portugezen uit Mozambique en Angola en de overneming van de macht in deze voormalige koloniën KXISTEN door de Marxisten richt de gehele aandacht van Zuidelijk Afrika zich op Bhodesië. Premier Smith is niet bereid om de macht aan dezelfde mandsten over te dragen, die het bij de buren voor het zeggen hebben. Toegegeven, slechts onder de toenemende zwarte druk is hij bereid gebleken om met het ANC te praten. Dit gesprek wordt bemoeilijkt door het feit, dat het ANC duidelijk twee tegenovergestelde vleugels kent; een gematigde, die bereid is de belangen van de in Khodesië geboren blanken te erkennen en een vleugel, die slechts oog heeft voor het stichten van een staat naar het voorbeeld van Machel Semora, de dictator in Mozambique.

Wat dat betekent is Smith volkomen duideiyk. Rhodesië grenst immers aan

ID.WEST AFRIKA
Een overzichtskaartje van Zuidwest-Afrika. Even ter vergelijking: de vroegere Duitse kolonie beslaat een oppervlakte die 24 maal groter is dan Nederland! Mozambique; het kan uit eigen waarneming waarnemen in welke chaos z^n land bU een machtsovername terecht

''«""*• Hoeksteen

Het is die keuze die ook Vorster doet aarzelen tegenover Smith. De prijs voor vrede in eigen republiek ligt in Salisbury; dat weet Vorster zeer wel, maar de prijs betalen heeft slechts zin wanneer zekerheid bestaat, dat ook inderdaad de rust binnen Zuid-Afrika's grenzen zal worden gegarandeerd. Deze zekerheid is er voor Vorster allerminst; zij ligt allerminst in Kissingers befaamde tien pimten tellende plan om Rhodesië een zwarte regering te geven.

Hoeksteen van dit plan is de aankoop van de blanke eigendommen ten gunste van de zwarte bevolking.. Daarbij staat hem de operatie voor ogen, zoals die in Kenia is geschied. Toen dit land onafhankelijk werd, verstrekte Londen een lening van 100 miljoen pond Sterling, waardoor de Keniase regering in staat was de blanke boeren uit te kopen. Ze vertrokken naar Engeland en de zwarte bevolking nam de overgenomen eigendommen in bezit. In Rhodesië Mgt de toestand echter gecompliceerder, want hier is de blanke niet alleen bezitter van uitgestrekte boerderijen, maar ook beheerder van de economie. De verstrengeldheid van belangen maakt een uitkoop veel moeilijker, zo niet onmogelijk.

Daarnaast speelt een rol, dat Smith in zijn naaste buurland Oeganda ziet hoe zwarte heersers - Amin - met de nog overgebleven blanke belangen omspringt. Al te zeer zijn wij in Europa geneigd te vergeten, dat bijvoorbeeld het gedrag van een Amin voor de Rhodesiër levende werkelijkheid is. Voor ons is Amin duizenden kilometers ver en zijn dictatoriaal optreden doet ons eigenlijk weinig; het heeft slechts op een verre afstand, indirect voor ons ge

^oïB^n GeschU

Dat er een zwart bewind zal komen in Rhodesië is Smith volkomen duidelijk. Het strijdpunt is ook veel meer binnen welke termijn dit moet gebeuren. Dat hij hardnekkig aan de termijn van twee jaar vasthoudt, vindt zijn oorzaak daarin, dat naar zijn mening voor die tijd, zwart Afrika niet in staat is op een redelijke wijze de macht over te nemen. Slechts weinig zwarten bekleden op dit moment in de burgersamenleving zowel als in de administratie verantwoordelijke posten. Daarbij komt dat de meeste zwarte academici zich buiten Rhodesië bevinden. In andere AfMkaanse staten hebben zij een bestaan opgebouwd en zij zullen niet zo gemakkelijk te bewegen zijn uit patriotistische gevoelens naar Rhodesië terug te keren en opnieuw te beginnen. Ook daarom al niet, omdat voor velen van hen in een regime a la Machel geen plaats zal zijn.

De tragiek van Zuid-Afrika is»-dat *«*nog steeds gelooft, dat uiteindelijk de- '\|efr, enigde Staten zich toch tegen een uitbreiding van de communistische invloed in Zuidelijk Afrika teweer zullen stellen. Daarom verwelkomde de Zuidafrikaanse minister van 'buitenlandse zaken dr. Muller onlangs de Amerikaanse stappen om tot vrede te komen in Zuidelijk Afrika. Toch wordt dit geloof aan het wankelen gebracht, nl. door het andere onderwerp dat in Zurich op de agenda staat: Zuidwest-Aftlka.

Wantrouwen

Vanuit Pretoria gezien is de val van Angola een Russische overwinning. Het kan nog steeds geen verklaring vinden voor het feit, dat de Verenigde staten bij de Cubaanse invasie werkeloos hebben toegezien. Het is dit groeiende wantrouwen tegenover Washington, dat Vorster doet aarzelen om op Kissingers aandrang tot het voeren van het gesprek met het SWAPO over de onafhankelijkheid van Zuidwest-Afrika in te gaan, immers in Vorster's ogen is het SWAPO slechts een marxistische organisatie als het MPLA in Angola.

Het vertegrenwoordigt in genen dele de gehele bevolking van Zuidwest-Afrika, welk gebied - tweemaal zo groot als Frankrijk wordt bevolkt door ten minste 12 etzUsche groepen. Van de 900.000 inwoners die dit gebied telt vormen de Ovambo's met him 400.000 stamleden de grootste etnische groep. Zij bevolken voornamelijk het noorden van Zuidwest-AiMka en het zuiden van Angola. Het is binnen de Ovambo's dat het SWAPO, (South West African People's Organisation) zijn basis vindt.

Links

Zoals ook in Rhodesië het geval is, kent het SWAPO twee tegengestelde vleugels, een radicale en gematigde stroming. Het heeft zich opgeworpen als de enige organisatie die het volk — de 12 etnische groepen - van Zuidwest-AMka vertegenwoordigd. Het scherpe ZuidafMkaanse optreden - de SWAPO-leider Tivo Ja Toivo zit gevangen op Robbeneiland - heeft de radicale vleugel van SWAPO de toevlucht doen nemen tot o.a. Zambia. Het optreden van ZuidafMkaanse troepen tegen verschillende grensdorpen in Zambia vond daar ook zijn oorzaak in het feit, dat over de grens met Zuidwest-AfMka in Zambia SWAPO zijn guerrilla's traint.

Alhoewel deze actie verschillende guerrillabases vernietigde, was het politieke effect voor Pretoria ongunstig. President Katmda, die weinig van marxisten hebben moet, was over de ZuidaiMkaanse actie hoogst verbolgen. Zijn lust om Vorster halverwege behulpzeum te zijn in zijn ontspanningspolitiek in Zuidelijk Afrika, is door de Zuidafrikaanse raid wel verdwenen. Het lijkt erop dat hij meer en meer voor de SWAPO-argumenten ontvankelijk raakt.

Ogenblikkelijk heeft Moskou deze politieke blunder van Vorster weten te benutten. Het benoemde proffessor Vasily Solovoknikov tot ambassadeur in Kenya. Solovoknikov was 12 jaar directeur van het AfMka-instituut van de academie voor wetenschappen in Moskou en hij is een van de belangrijkste adviseurs van het Kremlin inzake AiMka. Onmiddellijk na zijn aanEen weg in het Omaroeroe-gebied in Zuidwest-Afrika. komst liet Kaunda weten, dat hij zijn komst op prijs stelde: „want Zambia stelt groot belang in een herstel van de betrekkingen met Moskou". Strategie

De strategie van het SWAPO is duidelijk. De bedoeling is om erkenning door de Verenigde Naties te verkrijgen. Na het vormen van een regering kan zij dan internationale hulp inroepen om haar grondgebied te bevrijden. Het heeft daarbij haar hoop gevestigd op de hulp van een internationaal vredeskorps onder auspiciën van de Organisatie van Afrikaanse Eenheid.

Op het vorige maand door SWAPO gehouden congres heeft de linkervleugel be- langrijk ilpan invloed gewonnen. Alhoewel beide vlej{igels bereid bleken de gematigde ëam NujSma als president te blijven accepteren, werden met het argument dat de ontwikkelingen een breed leiderschap vereisen, enkele linksgerichte figuren aan zijn leiding toegevoegd..Pe Londense vertegenwoordiger van SWAPO Katjavivi werd tot secretaris benoemd, terwijl Lucas Pohanan, de financiën zal beheren. Beiden zijn bekend om hun marxistische ideeën.

Duidel^'k

Overigens bestaat reeds lang geen enkele onduidelijkheid over de koers die SWAPO met Zuidwest-Afrika-wil varen. In de afgelopen maand bezocht Nujoma Moskou. Op de agenda stond zijn verzoek om economische en militaire hulp. Zoals eerder deze week bericht werd, heeft hij laten weten hulp te verwachten van alle bevriende landen, inclusief Cuba, dat reeds eerder liet weten - de Cubaanse minister van buitenlandse zaken Rodriguez zei dat in het begin van dit jaar een interview - dat het bereid is de revolutie overal in AiVika te steunen.

Maar ook uit de constitutie die SWAPO heeft opgesteld voor een onafhankelijk Namibië, zoals zij Zuidwest-Afrika noemen, blijkt overduidelijk, welke kleur dit Namibië in de toekomst moet dragen. In deze constitutie wordt gezegd, dat Namibië een socialistische staat zal zijn. Produktiemiddelen, transport, banken en industrie zullen daarbij in handen van de staat zijn, waarin zich een vergelijking met Mozambique opdringt.

Alternatief

In een verzet tegen deze koers die SWAPO vaart heeft Pretoria de constitutionele gesprekken in de Turnhalle te Windhoek ontwikkeld. Al naar hun sterkte zijn hier de verschillende etnische groepen aanwezig, met uitzondering van SWAPO. Deze erkennen de constitutionele gesprekken niet en boycotten de „Turnhalle". De gematigde vleugel binnen SWAPO heeft echter voorzichtig laten weten, dat nu de constitutionele gesprekken geleid hebben tot het besluit dat eind 1978 Namibië onafhankelijk moet worden, zij op bepaalde voorwaEU-den toch aan het verdere beraad wil deelnemen.

Tijdens de gesprekken in de „Turnhalle" - de plaats waar wordt vergaderd - is de leider van de Herrero's, de tweede etnische groep Chief Kapuuo, naar voren gekomen. Velen zien in hem de toekomstige zwarte president van Namibië. De leider van de

KISSINGER ...minister glimlach... blanke delegatie mr. Dirk Mudge, wordt daarbij genoemd als de toekomstige eerste minister.

T^dnood

Het besluit van de Constitutionele vergadering om per eind 1978 de onafhankelijkheid van Namibië uit te roepen, werd in tijdnood genomen. Immers de Verenigde naties hadden 31 augustus van dit jaar als einddatum gesteld. Dat het debat in de Veiligheidsraad deze week nog niet tot een veroordeling heeft geleid, vindt zijn oorzaak daarin, dat begin september de algemene vergadering in New York bijeenkomt. In de strategie van SWAPO is voorzien, dat daarin met steun van de ongebonden landen Zuid-Afrika opnieuw zal worden veroordeeld. Het is duidelijk dat het plaatsen van Namibië op de agenda van de Algemene Vergadering voor SWAPO meer politieke-stsun zal betekenen dan het beraad in de Veiligheidsraad.

Verkeerd

Het gesprek dat Kissinger in Zurich met Vorster heeft, moet Vorster dwingen SWAPO te erkennen en het beraad met hen te openen. Daarmede stelt Kissinger zich geheel in lijn op met SWAPO en haar marxistische bedoelingen. Velen zijn geneigd de plotselinge verhoogde Amerikaanse activiteit in Zuidelijk Afrika positief te waarderen, vertrouwend dat van deze activiteit een nivellerende invloed zal uitgaan op de toeneinende marxistische hegemonie onder zwart AfV-ika. Wij twijfelen daaraan. Daarvoor kiest hij tezeer de zijde van hen, die zich duidelijk socialistisch geïnspireerd weten.

Nog steeds verstaat Amerika niet, dat marxisten slechts voor harde taal ontvankelijk zijn. Uit de geschiedenis blijkt, dat bij elke onderhandelingsronde het Westen steeds weer het onderspit heeft moeten delven. Ook het pogen van Kissinger om door onderhandelen dit ook voor Amerika essentiële gebied in de wereld voor het Westen te bewaren, zal schipbreuk leiden.

Terwijl we deze conclusie neerschrijven schiet ons te binnen - wat eens een oude Zuidafrikaanse boer tegen ons zei: „Een zwarte zal altijd blijven zeggen, geef, geefl Wanneer wij alles weggegeven hebben, zal hij ons leven vragen en ons doodslaan". Dit heeft niets met racisme te doen, maar alles met cultuurverschillen, die himianistische gevoelens niet kunnen overbruggen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 4 september 1976

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

BedenkelQke rol van Kissing^er in Rhodesië en Zuidwest-Afrika

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 4 september 1976

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken