Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Postzegels verzamelen vergt tijd en geduld

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Postzegels verzamelen vergt tijd en geduld

Zinvolle vrijetijdsbesteding

7 minuten leestijd

Iedereen heeft zo zijn hobby's. Daarmee bedoelt men niet altijd dat iemand zich bezighoudt met een „karweitje" dat hij graag doet en dat nog wel regelmatig, doch genoemde uitdrukking kan ook in negatieve zin worden gebruikt. Men wil dan eigenlijk zeggen, ach laat maar gaan, hij berijdt nu eenmaal zijn „stokpaardje".<br />

Toch zijn er talloze mensen, die er een „echte" hobby op na houden, d.w.z. iets doen, dat hen steeds weer boeit, dat zij met liefde doen, waar zij als het ware hun hart inleggen. Zo'n hobby ligt dan buiten hun dagelijkse beroepsarbeid, al is het gezegde „zijn werk is zijn hobby" zeker niet in verkeerde zin bedoeld.

Het verzamelen op zich in algemene zin mag ongetwijfeld tot de hobby's worden gerekend. Het is een bezig-zijn, dat reeds in een kleuter tot uiting komt, als hij of zij speelgoed om zich heen bijeengaart. Verzamelen is iets, dat reeds in de grijze oudheid werd gedaan. Hoeveel schatten zijn niet gevonden in de pyramiden van Egypte of bij opgravingen in tal van gebieden in de wereld. Ontelbare kunstschatten werden in vroeger eeuwen in kastelen en kerken bewaard.

In vorige eeuw

In de rij van stukken of dingen die tot de verzamelwoede van de mensheid behoort, heeft in de negentiende eeuw ook de postzegel een plaats gekregen. De postzegel is geen kunstschat, al kan hij schatten waard zijn, doch is een verzamelobject voor honderdduizenden mensen geworden, die hierin hun liefhebberij, hun hobby hebben gevonden.

De postzegel is nog niet zo heel oud. In vroeger tijden wist men wel van portoberekening en in de Middeleeuwen was er al een „postdienst", bijvoorbeeld tussen de Hollandse gravenhuizen. Van regelmaat was echter nog geen sprake, laat staan van een wettelijke regeling.

De echte eerste postzegel verscheen In 1840 In Engeland; hij had de waarde van 1 penny. Het duurde tot 1852 voor in ons land frankeerzegels werden ingevoerd. Onze „eerste" droeg de beeltenis van koning: Willem III, waarna successievelijk meer zegels in de verkoop kwamen.

Wie de oudste Nederlandse zegels in zijn verzameling bezit kan er zeker van zijn, dat hij iets waardevols heeft. De jongste catalogus „Speciale catalogus '77 van de postzegels van Nederland en overzeese rijksdelen" geeft een waarde aan van ettelijke duizenden guldens.

Dit moge op zich „mooi meegenomen" zijn, maar voor de ware verzamelaar, die het verzamelen als oprechte liefhebberij doet - zijn hobby dus - gaat het niet om dat waardebezit, maar om de zegel.

Massaverzamelaar

Er zijn verzamelaars, voor wie het aantal zegels bepalend is; zij willen zoveel mogelijk zegels aan hun bezit toevoegen en hebben wellicht dikke albums met bladzijden vol of halfvol geplakt met zegels uit tal van landen. Zo'n massaverzamelaar gaat voorbij aan papiersoort van de zegels, aan stempeling, aan watermerk, aan tanding, aan gommering, aan kleurafwijkingen en noem maar op, wat allemaal een rol speelt bij het verzamelen van postzegels. Zij kijken alleen maar naar de hoeveelheid.

Onder de verzamelaars zijn ook lieden, die uiterst perfectionistisch te werk gaan en alles (willen) weten over de zegels, die zij bijeen hebben vergaard en die in dit of dat boekje kunnen naslaan, wanneer die bepaalde zegel is verschenen en waarom ze zus of zo werd gestempeld. Zij bedrijven een soort „wetenschap", waarin zij opgaan.

Tijd en geduld

Nu dient iedereen voor zich natuurlijk uit te maken, wat en hoe hij verzamelt, doch iemand, een jongere bijvoorbeeld, die een postzegelverzameling wil „opbouwen", moet zich omtrent het wat en hoe toch goed vergewissen. Bij het verzamelen ontkomt men niet aan een specialisme. Een verzameling van Europese landen te beginnen of uit een bestaande verzameling in deze richting om te zetten kost tijd, geduld, geld en bovendien uithoudingsvermogen. Er is haast geen beginnen aan, want dan wil zo'n verzamelaar ook de zegels uit alle Europese landen in zijn album. Dan kan men beter alleen de Europazegels uit deze landen zien te krijgen.

Variatie genoeg

Trouwens steeds meer verzamelaars gaan ertoe over om een bepaalde richting te kiezen, zonder daarbij te zijn gebonden aan een land of enkele landen. Mogelijkheden zijn bijvoorbeeld het verzamelen van zegels met afbeeldingen van dieren of vogels, van bloemen en planten, van staatslieden, componisten of schrijvers, van wapens, van vliegtuigen, van zegels van de Verenigde Naties, hetzij die in New York of Genève worden uitgegeven, van folkloristische voorstellingen, van koningen of koninginnen, luchtpostzegels, portzegels enzovoort, enzovoort.

Mogelijkheden te over, die iedere verzamelaar voldoening zal schenken, eenvoudig om de reden, dat men niet alles kan bijeenbrengen, maar denk er om, specialisme vergt geld, veel geld. Iemand, die enkele landen heeft verzameld en zich dan wil specialiseren, zou zijn zegels van diverse landen van de hand kunnen of willen doen en de opbrengst daarvan kunnen steken in zijn specialisatie. Het is een tip, waarop tal van variëteiten mogelijk zijn.

Wij raden ook iedere verzamelaar aan om een duidelijk onderscheid te maken tussen ongestempelde en gestempelde zegels; deze dienen in een album niet door elkaar te worden geplakt. Beter van een land twee albums met onderscheiden zegels dan alle zegels in een album. Alleen al voor de waardebepaling is dit van groot belang.

Waardebepaling

De waardebepaling van de postzegel is een hoofdstuk apart. Er zijn naast de Nederlandse catalogus tal van catalogi voor landen en werelddelen afzonderlijk, waarin de prijzen van zegels worden aangegeven. De postzegelhandel is in de loop van de tijd een bloeiende business geworden, waarbij de veilingen van bijzondere zegels of gehele verzamelingen een afzonderlijke plaats innemen.

Is de prijs in een catalogus juist? Het antwoord op deze vraag is moeilijk. Zeker, de cataloguswaarde kan een richtsnoer zijn, vooral in de postzegelhandel. Wij menen echter dat Frank Arnau in zijn lezenswaardig en interessant boekje: „Filatelie in klein bestek" (Zwarte Beertjes 184) het gelijk aan zijn zijde heeft, wanneer hij opmerkt: „Geen postzegel is dat bedrag waard, dat de huidige catalogus aangeeft, maar zijn waarde wordt bepaald door wat een geïnteresseerde koper ervoor wil uitgeven".

De stelregel van vraag en aanbod doet in de verhandeling van postzegels opgeld, waardoor grote prijsverschillen kunnen ontstaan. In het bijzonder komt dit tot uitdrukking bij aanbiedingen in de postzegelhandel.

De waarde hangt veelal af van het aantal gedrukte exemplaren; een zegel met de beeltenis van koning Willem III, van welke er slechts duizenden zijn aangemaakt, heeft veel meer waarde dan een Julianazegel van nu of van de De Ruyterzegel van dit jaar met een oplage van tien miljoen exemplaren. Bij de waardebepaling speelt ook de kwaliteit van de zegel mee, terwijl misdrukken of foutdrukken die toch in de verkoop zijn gekomen, soms enorme bedragen opbrengen.

Jonge landen

Het is voor verzamelaars wel oppassen geblazen met de zegels van de zgn. jonge landen, die sedert kortere of langere tijd onafhankelijk zijn geworden. Deze laten dikwijls postzegels in grote hoeveelheden drukken, soms meer zelfs dan het aantal inwoners van het land. Er zijn landen bij, die al meer dan 700 zegels in omloop hebben gebracht. Het gevaar is zeer groot, dat ontelbare van deze zegels in de verkoop verdwijnen, waarmee een drukke speculatieve handel wordt bedreven, waarvan wellicht slechts enkelen de vruchten plukken. Velen worden echter door dergelijke handelwijzen gedupeerd, omdat ze zegels kopen die uiteindelijk vrijwel waardeloos zijn. Men hoede zich voor zgn. fantasie-uitgaven. Het is al meer dan tien jaren geleden, dat een vooraanstaand dagblad, nl. „Neue Zürcher Zeitung" tegen dit speculantendom heeft gewaarschuwd.

Een nieuwe variant in het postzegelverzamelen vormen de postzegelsboekjes, de zgn. automaatboekjes, waarover dit jaar weer een speciale catalogus is verschenen, waarin richtprijzen worden vermeld.

Zinvol

Voor degenen die er een liefhebberij in zien is het verzamelen van postzegels een zinvolle bezigheid, die veel plezier verschaft. Het moet hen dan ook te doen zijn om de zegels, niet om de geldwaarde, want deze dient op de tweede of volgende plaats te staan.

Een album, een pincet, een loep, een catalogus - deze is onmisbaar voor een logische en gedateerde opbouw van een verzameling - zijn de eerste „attributen", die men nodig heeft. Een postzegelhandelaar zal u graag inlichtingen verschaffen. Hij vormt met zijn collega's de Nederlandsche vereeniging van postzegelhandelaren.

De Nederlandse vereniging van postzegelverzamelaars, die in tal van steden en dorpen afdelingen heeft, kan u er nog meer van en over vertellen. Het landelijk secretariaat berust bij de heer W. F. Smit, Utrechtseweg 33c te Heelsum.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 13 oktober 1976

Reformatorisch Dagblad | 70 Pagina's

Postzegels verzamelen vergt tijd en geduld

Bekijk de hele uitgave van woensdag 13 oktober 1976

Reformatorisch Dagblad | 70 Pagina's

PDF Bekijken