Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Er is teveel dialoog mèt en te weinig verkondiging áán jodendom

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Er is teveel dialoog mèt en te weinig verkondiging áán jodendom

Ds. MacLeod van „Christelijk getuigenis tot Israël"

16 minuten leestijd

DRIEBERGEN — „Het is natuurlijk prachtig, dat uw dagblad zo 'n grote actie voerde voor het Shaäreh Zedek-ziekenhuis in Jeruzalem en dat u daar veel geld voor hebt ingezameld. Maar u bent een Reformatorische krant en dat ziekenhuis in de hoofdstad van Israël is via zijn stichters en bestuur juist verbonden met dié orthodoxe joden, die de meest verstokte vijanden zijn van het christendom".

Shaareh Zedek wordt bestuurd door mensen van de orthodoxe Outlookgroep en die zijn verbonden met de orthodoxe Nationale Religieuze Partij. Nu is het orthodoxe jodendom de meest verbitterde tegenstander van het Evangelie en de christenen in Israël. Dat is iets, dat u zich bij deze actie misschien niet hebt gerealiseerd?"

Deze niet voor meer dan één uitleg vatbare kritische uitingen tekenen wij op uit de mond van ds. Murdo A. MacLeod MA, één der twee directeuren van de in het Britse Chislehurst (Kent) gevestigde organisatie „Christian Witness to Israël" (het christelijk getuigenis jegens Israël). Rev. MacLeod was nu enige tijd terug weer in ons land en wij hebben met hem een uitvoerig gesprek ten huize van vrienden in Driebergen.

Murdo MacLeod is voor ons blad en voor de Gereformeerde gezindte niet geheel een onbekende. In deze krant van 29 maart 1975 publiceerden wij een uitvoerig artikel over MacLeod en zijn werk, waarover hij sprak op de Leicesterconferentie van dat jaar. Hij was toen nog directeur van wat heette het „Internationaal Genootschap voor de verspreiding van het Evangelie onder de Joden" (IJS).

Deze IJS is in de loop van vorig jaar gefusioneerd met de in Londen gevestigde Barbican Mission to the Jews (genoemd naar een stadswijk van de Britse hoofdstad) en samen heten zij nu ,,Christian Witness to Israël". MacLeod is één der twee directeuren; de ander is de christen jood ds. Stephen B. Levinson.

Ds. MacLeod heeft meermalen ons land bezocht; heeft ook diverse contacten bijv. met de Geref. Bond, met ds. G. A. Zijderveld en anderen. Centraal daarbij staat het werk van zijn organisatie: op rechtzinnig-reformatorische wijze bezig zijn in en voor Israël om aan de Joden toch het Evangelie van Jezus hun Messias te verkondigen. Medische zending en evangelisatie gaan daarbij hand in hand.

Dr. Churcher

Wij schreven al eerder over het werk van de nu wegens zijn hoge leeftijd teruggetreden arts dr. James Churcher, die vanuit het medische centrum op de berg Karmel, vlak bij Haifa, medische zending bedreef. Twee jaar geleden is ook in ons land nog een actie gevoerd om geld in te zamelen voor een schuilkelder bij de gebouwen van Churchers centrum. Bovendien is een andere voorname post, het bij Tel Aviv gelegen Risjon-le-Zion (één der oudste nederzettingen van het moderne Israël), waar de joodse evangelist Ricky Maoz met zijn vrouw arbeidt.

Ondertussen heeft deze organisatie van MacLeod — die zelf tot de Vrije Kerk van Schotland behoort — tal van afdelingen en activiteiten in diverse landen, bijv. in Zuid-Afrika, waar een grote joodse bevolking is. Voorzitter daarvan is de beroemde Calvijnkenner prof. dr. F. J. M. Potgieter van de Nederduitse Geref. Teologise Skool van Stellenbosch.

Maar het accent van de arbeid ligt toch wel op Israël zelf: medisch werk, literatuurverspreiding, praktische verkondiging. MacLeod was mede met het oog op de uitbreiding der werkzaamheden in ons land om diverse besprekingen te hebben.

Is zijn vrij scherpe „aanval" op de actie van het RD dus eigenlijk ingegeven door een vorm van eigen belang of preken voor eigen parochie?

MacLeod ontkent niet, dat hij uiteraard dankbaar is voor de steun vanuit Nederland, die zijn werk krijgt. Uitbreiding van die bijstand is altijd welkom... Toch meent hij, dat er wat anders aan de hand is, dat men — zoals bijv. het RD of wie dan ook — zo maar op grote schaal wèl doet aan Israël, zonder zich daarbij misschien voldoende bewust te zijn van aard en doelstelling der begunstigden.

Hij wil geen kwaad woord zeggen over de medische aspecten van zo'n actie als zodanig. Natuurlijk moeten orthodoxe Joden net zo goed geholpen worden als ieder ander mens wanneer zij ziek zijn, en wanneer daar dan vanuit Nederland belangeloos op wordt ingehaakt, dan is dat een prachtig gebaar. Maar toch blijft MacLeod volhouden, dat 't eigenlijk niet klopt, wanneer een zo rechtzinnig Reformatorische organisatie als bijv. dit dagblad „zo maar" geheel vrijblijvend, vanuit een steeds aanwezige enigszins onberedeneerde Israël-liefde, uitgerekend dit ziekenhuis steunt.

Ultra-orthodox

Hij zegt dat niet goed te kunnen begrijpen. Immers,,,Shaareh Zedek" (De Poorten der Gerechtigheid; één der oudste ziekenhuizen van Israël, aan de Jaffastraat waar ook de Nederlandse joodse dichter Jacob Israël de Haan zijn levenseinde vond, red.) is zeer nauw verwant aan kringen als de ,,Natoerei Karta"-sekte.

Dat is een ultra-orthodoxe joodse groep, die met name in de wijk Mea Sjeariem (De Honderd Poorten) in Jeruzalem woont, Jiddisch spreekt en zeer fel de staat Israël van de hand wijst. Die staat kan, zeggen zij, alleen worden opgericht als de geprofeteerde Messias eens komt. Ze zijn ook fel tegen de wat minder strict rabbinale huwelijkswetgeving e.d. en hebben een onevenredig grote invloed in de landspolitiek via de Religieuze Partij.

MacLeod meent te weten, dat nogal wat gelovige christenen in Engeland, Nederland en Israël verontrust zijn over een actie als die van het RD. ,,Steunt de rechtervleugel van de Kerk der Reformatie juist hen, die onze ergste tegenstanders blijken te zijn?" zo vraagt men zich af, aldus ds. MacLeod. Dus toch een praatje voor eigen parochie? Nee, zegt hij beslist. Want ook ons werk in Haifa is medisch werk, geen primaire zendings- of bekeringsarbeid. We hebben niets tegen humanitaire doelen, maar er zijn toch ook andere projecten, die men dan liever zou verkiezen, bijv. het Hadassah-ziekenhuis te Jeruzalem of het werk in het Rambam-ziekenhuis (Haifa). Bij ons is er wel verbazing, maar geen naijver over uw actie, zo verzekert ons nogmaals MacLeod.

Calvinistisch

Overigens is hij wel bereid te erkennen, dat „zijn" Israëlwerk één van de weinige — zo niet de enige — organisaties is, die vanuit orthodox- Calvinistische gezichtshoek bezig is met Israël en het jodendom. Van groot belang blijft voor hem de Westminster belijdenis, die dezelfde taal spreekt als de Heidelberger Catechismus. Centraal staat daarbij voor MacLeod het „eerst de Jood" uit Romeinen 1 vers 16. Dat correspondeert weer met Romeinen 2 vers 10, waar ook de Jood weer voorop gaat.

In de Dag des Oordeels zal er diezelfde prioriteit zijn, meent MacLeod. Hij vindt, dat men in de Reformatorische Israël-theologie dit verband en deze volgorde vaak niet voldoende heeft benadrukt. In zekere zin mag men wel zeggen, dat de Kerk het nieuwe Israël is, maar dan niet tégenover het oude Bondsvolk. God heeft Zijn volk niet verstoten: vanuit Israël èn de Kerk uit de volkerenwereld vergadert God Zich Zijn Gemeente ten eeuwigen leven.

Teveel dialoog

Er zijn gevaren, die de Israël-theologie der kerk(en) bedreigen. MacLeod vindt, dat er teveel in dialoogvorm en te weinig christelijk-evangelieverkondigend met Israël wordt gesproken. Maar aan de andere kant is er ook nog hier en daar een vorm van „hyper-Calvinisme", die nog steeds geen oog heeft voor het eigene van Israël in Gods verlossingsplan en die in wezen zegt: ,,Als God de Joden wil bekeren, bereikt Hij ze toch wel op Zijn wijze".

In zekere zin is inderdaad de Kerk het nieuwe Israël: er zijn beloften, die geen betrekking (kunnen) hebben op Israël als natie of staat. Die beloften zijn voor de gelovigen, voor het „volk Gods", maar daartoe behoren joden- en heiden-christenen! In de kerken der Reformatie is sinds de 16e eeuw niet veel echte studie over Israël meer geweest; er was een stilstand ingetreden.

Dat verandert gelukkig, maar het gevaar van een andere Israël-theologie kan men zien bijv. bij de Wereldraad van kerken. De opvolger van ds. Johan Snoek, dr. Franz von Hammerstein, neigt meer naar een toenadering tot de Arabieren en de Palestijnse zaak.

De visie op Israël van de Schotse Vrije en Vrije Presbyteriaanse Kerken omschrijft MacLeod als volgt: Israël is de beminde — ook als volk — om der vaderen wil. Er zal een restauratie komen, een geestelijk herstel, maar óók als natie zal Israël blijven bestaan. Over de landbeloften kan men wel verschillend denken en sommigen hebben een wat andere opvatting over het Duizendjarig Rijk.

Een naar MacLeods mening onjuiste benadering van Israël vindt men bij wat wel Pinksterachtigen heet en ook bij sommige ,,Evangelical"-groepen. Israël wordt soms teveel in de sfeer van de eschatologie getrokken. Veel ,,vrije groepen" hebben dan wel hun man in Israël, maar ze doen weinig aan zending en vormen soms juist een verhindering voor het Evangelie.

Nederlands Comité

Ds. MacLeod (geboren 1926, studie semietische talen en theologie aan de universiteit van Edinburgh en aan het Free Church College, predikant o.a. in Londen en sinds acht jaar ,,director" van dit genootschap, dat al in 1842 werd opgericht en waaraan namen als Robert Murray M'Cheyne, Andrew Bonar en Charles Haddon Spurgeon verbonden zijn) vertelt nog het een en ander over „zijn" CWI.

In Nederland is nog geen nationaal comité gevormd, zoals elders wel, maar er is veel belangstelling voor. Hij meent, dat er wel een structuur voor gevonden kan worden, op interkerkelijke basis. Voorlopig is er wel een contactadres: postbus 31 in Driebergen. Daar kan men alle mogelijke informaties aanvragen en ook het blad CWI-Herald, waarin van alles over het werk in Haifa en Tel Aviv, is te lezen.

De boekwinkel met bijbels en evangelisatielectuur onder de Hadar-kliniek in Haifa. Evangelist Baruch (RiC' ky) Maoz heeft heel wat Engelse lectuur vertaald, o.a. het werkje van Leon Morris, „Genade en Waarheid".

Lectuurverspreiding neemt daarbij een flinke plaats in, naast het klinische werken de lezingen, toespraken e.d. De bijbelse boekwinkel van de Hadar-kliniek in Haifa is zo'n centrale plaats voor de ontmoeting van Evangelie en Israël.

Vertaalarbeid

Het CWI verzorgt bijv. in het Hebreeuws een kwartaalblad ,,Me'êt le'êt" met stukken uit o.a. Calvijns Institutie, The Banner of Truth, Christianity Today, werk van Engelse en Schotse oudvaders en zo meer. Ook vertaalde men een bijbelstudiecursus van de bekende Intervarsity Fellowship en het boek ,,Roemen in het Kruis" (in het Hebreeuws „Genade en Waarheid") van Leon Morris, terwijl andere uitgaven in voorbereiding zijn.

Wie het werk van ,,Christian Witness to Israel" wil steunen kan dit doen door een bedrag over te maken op postgiro 45925 van de Rabobank te Driebergen met vermelding van: t.n.v. dr. J. Churcher, Haifa, rekeningnummer 3852.72820. Het geld gaat rechtstreeks naar Israël; er zijn geen Nederlandse kosten, die ervan afgetrokken zouden moeten worden. Het adres van het kantoor van CWI is ,,Seven Trees", Lubbock Road 44, Chislehurst, Kent, BR 75JX.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 31 mei 1977

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

Er is teveel dialoog mèt en te weinig verkondiging áán jodendom

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 31 mei 1977

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken