Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

De krachtmeting Suarez-Gonzales moet nog komen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

De krachtmeting Suarez-Gonzales moet nog komen

Brandpunten in de wereld

6 minuten leestijd

In de moeilijke tijd die Spanje doormaakt, zijn Baskenland en Catalonië opnieuw van groot politiek belang geworden. Niet zozeer door het terrorisme waar steden zoals Bilbao berucht door zijn geworden. Maar Suarez heeft besloten een regering te vormen die alleen berust op zijn eigen Democratisch Centrum. Aangezien hij een machtige tegenstander heeft in de socialistische fractie van Felipe Gonzalez, worden kleine partijtjes zoals de Baskische en Catalaanse nationalisten heel belangrijk.

De Baskische nationalisten hebben maar 8 zetels, de Catalaanse 10 in een Kamer van 350 leden. Moeten we over zulke dwergpartijtjes gaan schrijven en lezen? Ja, want zij manifesteren het duidelijkst wat er leeft in het noorden: daar wonen twee aanzienlijke delen van de bevolking die zich duidelijk onderscheiden voelen van de andere Spanjaarden. Voor hun besef vormen Basken en Catalanen twee volken. Het gaat niet om regionale verschillen die overal bestaan, nee, Bilbao en Barcelona liggen bijna in een andere wereld dan Madrid.

Nationalisme
Nu zijn er 4 Baskische provincies en evenveel Catalaanse. Bij elkaar zenden die niet minder dan 75 afgevaardigden naar de Cortes. En deze 75 leden - ook Centrum socialisten - voelen zich allen Bask of Catalaan. Zij moeten dit ook wel degelijk in daden laten blijken, want anders verliest de partij waartoe ze behoren, stemmen ten gunste van de nationalisten. Het verontrustende is dat de socialistische oppositie beter met de nationalistische bewegingen overweg kan dan Suarez.

Het minst duidelijk is dit nog bij de Basken. De beide geïndustrialiseerde kustprovincies, Biscaje en Guipüzcoa, hebben bijna alleen maar socialisten en nationalisten naar de Cortes gezonden. Guipüzcoa was het enige Spaanse stemdistrict waar geen enkele afgevaardigde van Suarez' Centrum gekozen werd. Door lijstverbindingen wisten de socialisten en de nationalisten ook vrij veel zetels in de Senaat te verwerven. In het agrarische zuiden van Baskenland heeft het Centrum veel betere resultaten behaald.

Toen de verkiezingsuitslagen bekend waren kwamen er zo'n 20 van de afgevaardigden bijeen, ergens in Zuid-rankrijk. Zij spraken zich uit voor de autonomie van Baskenland. Het streven van de socialisten om aansluiting te zoeken bij het gematigde nationalisme was duidelijk merkbaar. Een heel positief punt was dat men eenparig alle terroristische acties verwierp.

Men wl met legale middelen zijn doel bereiken en dit doel bestaat niet meer in een totale afscheiding van Spanje.

Catalonië

De activiteiten van de Baskische parlementariërs waren niet erg spectaculair, vergeleken met wat er in Catalonië gebeurde. Dit gedeelte van Spanje heeft een veertig jaar geleden autonomie gekend. Toen bestond er krachtens een wet uit 1932 een „Generalitat per Catalunya", een Algemeen Bestuur voor Catalonië. De Catalanen vinden het onwettig dat Franco deze autonomie in 1937 heeft afgeschaft en eisen dat zij weer ingevoerd wordt. Een echt Catalaanse partij is het Pacte Democratie per Catalunya" (Democratisch Pact voor Catalonië). De partij geeft zichzelf opzettelijk een naam in het Catalaans. Dit is nu nog geen officiële taal in Spanje, maar het ,,Pacte Democratie" wil er wel een van maken. Vooral voor de provincie Barcelona die 33 afgevaardigden naar de Cortes zendt (zelfs nog één meer dan de provincie Madrid), had men veel verwachtingen van deze originele partij en haar leider Pujol. Hij kreeg echter stevige concurrentie van Reventos, een populaire advocaat uit Barcelona. Reventos is lid van de Spaanse Socialistische Partij. Hij verbond zijn lijst met die van de Catalaanse socialisten. Deze combinatie behaalde 11 zetels, de Communisten 7, het ,,Pacte Democratie" 6 en Suarez' Centrum slechts 5. Ook hier was het succes van de socialisten groot en zoals bij de Basken sloten ze nauw aan bij het nationalisme. In de andere drie provincies van Catalonië waren de socialisten en communisten slechter, de nationalisten en het Centrum beter vertegenwoordigd.

Demonstratie

Toen kwam de grote dag voor Catalonië. Alle 47 afgevaardigden verenigden zich in het gebouw waar vroeger de Generaliteit vergaderde. Socialisten, communisten en nationalisten werden allen met luid applaus begroet. Daarentegen heerste er een doodse stilte onder het binnentreden van de Centrumleden. Maar niemand waagde het om verstek te laten gaan. Zelfs het enige lid van de conservatieve Volk'salliantie was aanwezig.

De vergadering van deze 47 parlementariërs was nog maar nauwelijks bijeen of zij nam een revolutionair besluit. Zij riep zichzelf eigenmachtig uit tot Parlement van Catalonië, iets waar zij helemaal niet het recht toe had. Daarna koos men een socialistische voorzitter (alweer een socialist). Deze besluiten werden met algemene stemmen genomen. Men ging er zelfs toe over reeds een voorzitter van de Generaliteit te kiezen, de man die aan het hoofd van het dagelijks bestuur van Catalonië moet komen te staan.

Tarradellas

De keuze viel op Josep Tarradellas, die in de jaren 30 ook dit ambt heeft bekleed. Óp 25 juni verkeerde hij in Mexico, aan het hoofd van de „Catalaanse regering in ballingschap". Hij werd gekozen met één stem tegen, die van Rodó, lid van de Volksalliantie. Onder hilariteit van de vele linkse leden stemde het Centrum voor deze zeer marxistische voorzitter. Rodó motiveerde zijn stem door te verklaren dat Tarradellas op het ogenblik alleen gesteund wordt door vijf of zes mensen die in het buitenland vertoeven. Men nam Rodó deze woorden zo kwalijk dat hij na afloop van de zitting bijna niet in zijn auto kon komen. Honderden mensen wilden hem molesteren, maar socialistische en zowaar communistische parlementsleden schoten te hulp en schreeuwden de menigte toe dat onder een democratisch regiem de rechten van minderheden gerespecteerd moesten worden. Tarradellas was in Mexico en hij had geen visum. Maar Spanje is ophet ogenblik het land van de onbegrensde mogelijkheden en de hervormingen gaan in een verbluffend snel tempo. Op 25 juni werd het bovengenoemde besluit genomen in Barcelona, Terwijl de kabinetsformateur volop aan de gang was, wendde het Parlement zich tot Suarez en de koning en op 29 juni reeds werd Tarradellas op het paleis in Madrid ontvangen. 

Het ziet ernaar uit dat de autonomie van Catalonië een feit zal worden, evenals die van de Basken. Beide gebieden willen geen separatisme maar de band met Madrid moet losser worden. Het is voor de regering-Suarez te betreuren dat deze eerste autonome gebieden sterk links geïnfiltreerd zijn. Catalonië zelfs in die mate dat zijn aanhangers er uitgelachen worden.

Waarde

Vandaar het grote belang van de nationalistische partijen. In de loop van de kabinetsformatie is er sprake van geweest dat Suarez een coalitie aan zou gaan met de partijen die streven naar autonomie. Dan had hij een meerderheid gekregen in de Cortesi Bovendien zou zijn prestige onder Basken en Catalanen heel wat groter zijn geweest dan nu. De man die het meeste profiteren kan van deze ontwikkeling is Felipe Gonzalez. Als oppositieleider kan die de nationalisten gemakkelijk meer aanbieden dan de regering doet. Gonzalez is gewoon het ijzer te smeden als het heet is en hier vindt hij een prachtige gelegenheid zich in brede kringen populair te maken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 juli 1977

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

De krachtmeting Suarez-Gonzales moet nog komen

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 juli 1977

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken