Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Mode

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Mode

2 minuten leestijd

Het is begrijpelijk dat de kast van deze eerste kleine draagbare uurwerken over het algemeen rijk werd versierd. Want de funktie als tijdmeter was ondergeschikt aan het hebben van een horloge als bijou (kleinood). Wie enigszins bij de tijd wilde blijven moest zijn horloge dikwijls vergelijken met de stand van de zon. De makers gingen soms zelfs zover dat in de kastdeksels een miniatuurzonnewijzer met opklapbaar stijltje werd ingebouwd. De wijze waarop een horloge werd gedragen was natuurlijk ook onderhevig aan een bepaalde mode. Toen de weigestelden met prachtige gouden geëmailleerde horloges pronkten, wisten de boeren en herders nauwelijks af van het bestaan van zulke kostbare tijdmeters. Zij deelden hun dag uitgingen van een schatting. Daarnaar regelden zij hun werkzaamheden. Met de wijziging in de kleding kwamen voor het horloge ook andere draaggewoonten in zwang. Thans dragen dames ook weer een horloge aan een ketting of band om de hals.

Vandaag de dag is een (kostbaar) horloge nog een gewild voorwerp om als geschenk aan te bieden. Dat blijkt uit het geschenk van Mao Tse-tung. Die gaf in 1964 een in vuur vergulde, met granaten bezette handspiegel met ingebouwd uurwerk dat ca. 1760 in Engeland werd gemaakt, als persoonlijk geschenk aan een Belgische diplomaat. Dit kostbare stuk was voorheen opgenomen In de paleis-collecties te Peking. Principe

Sinds ongeveer 500 jaar geleden het eerste horloge vervaardigd werd, schreef in naar de stand van de zon. waaii>ij zij de reeds eerder genoemde kenner op het gebied van antieke uurwerken O. Spierdijk, is aan het constructieprincipe vrijwel niets veranderd. De horloges die wij kennen, ontlenen evenals de oudste exemplaren de benodigde energie aan da spanning van een veer; het raderwerk, dat door de veer wordt aangedreven, doet de wijzers draalen en houdt door middel van een echappement de gang^rsgelaar in beweging." De ontwikkeling van het horloge komt dus in feite neer op de perfectionering van de drie voornaamste onderdelen: de energiebron, het raderwerk en het echappement met het regelorgaan. Dit doet de uitvinders van het compacte uurwerk — waarin toen meestal ook nog een slagwerk werd ingebouwd — wel in roem stijgen. Zeker... ia vergelijking met de moderne horloges waren de vroegere exemplaren zeer gebrekkig geconstrueerd en als tijdmetef volkomen onbetrouwbaar. Het principe waa er echter en dat is het voontMmste.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 22 juli 1977

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Mode

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 22 juli 1977

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken