Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Schoonzoon Jay bakt Callag^han een poets

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Schoonzoon Jay bakt Callag^han een poets

Somberheid en optimisme botsen in Londen:

7 minuten leestijd

LONDEN — De Britse minister-president Callag'han heeft deze week in zi|jn woning' een oproep gedaan tot zijn collega-ministers. Hij verzocht de leden van z\jn kabinet de komende weken in openbare toespraken de gevaren van een loonexplosie te benadrukken.

Sinds 1 augustus zijn de lonen in het Verenigd Koninkrijk niet meer bevroren en is men teruggekeerd naar vrije loonvorming. Terwijl Callaghan met zijn ministers bijeen was in zijn ambtswoning werd hij gestoord door een spoedeisend telefoontje. Aan de lijn was John Methven, directeur-generaal van het Verbond van Britse Industrieën. Dit lichaam vertegenwoordigt de meeste grote bedrijven in Groot-Brittannië. Methven gaf Callaghan de onheilspellende boodschap dat de werkgevers zich ernstig bezorgd maken over de hoogte van de looneisen van de werknemers.

Callaghan en zijn minister van financiën Denis Healy hebben aan de loonvorming twee voorwaarden gesteld die zij van het grootste belang achten voor het indammen van de inflatie: 4 Loonovereenkomsten moeten minstens gelden voor een periode van één jaar. • De loonsverhogingen mogen de tien procent niet te boven gaan.

De liberale partij, die de Labour-regering door middel van een gelegenheidsovereenkomst op de been houdt (het LibLab-akkoord), heeft inmiddels duidelijk gemaakt dat de samenwerking vervalt als aan bovengenoemde voorwaarden niet wordt voldaan.

Het lykt er intussen niet op dat de werknemers zich veel aantrekken van de door de regering' voorgrestelde voorwaarden. Allerwegen worden loonsverhogingren van 20 tot 30 'procent geëist. Heit " treinpecsoneel . Ambassadeur Peter Jay. vraagrt zelfs een loonsverhogring: tussen de veertig en vyftig procent. Met onmiddeliyke ingang wel te verstaan.

Temmen

Het overkoepelende vakbondsorgaan TÜC zal volgende week met drie van de machtigste aangesloten bonden (waaronder de metaal) om de tafel gaan zitten. Doel is de eisen van die bonden af te zwakken. De bonden weigeren zich neer te leggen bij de voorwaarde van de regering om loonovereenkomsten minstens een jaar te laten gelden. De TÜC wil de eisen van de bonden die boven de twintig procent loonsverhoging gaan verlaagd zien tot 17%. Dit percentage komt overeen met het inflatiepercentage in het Verenigd Koninkrijk.

Het wapengekletter aan het loon&>ont komt in een week die verder gvmstig was voor de ontwikkeling'ea aan het economische front. De-Britse reserves aan g^oud en buitenlandse' valuta's stegren in juU van 4,25 miljard- naar 30,8 mi^ard gulden. Er Is een groeiende vroAg naar het Pond en de valuta is op de internationale markten sterker geworden sinds ze werd' losgekoppeld van de dollar.

Ongelukkig

Het lijkt er steeds meer op dat de opbrengsten van de Noordzee-olle GrootBrittannië reeds volgend jaar onafhankelijk zullen maken van buitenlandse olie-importeurs. Het bedrijfsleven zief weer meer in het Verenigd koninkrijk er de investeringen nemen toe. De atmosfeer van vertrouwen heeft zelfs de aandelenmarkt bereikt. De beurs wordt algemeen als een betrouwbare economische graadmeter gezien.

De nieuwe, jonge, Britse ambassadeur in de Verenigde Staten, Peter Jay, blijkt intussen het voorzichtige optimisme van zijn landgenoten niet te delen. De schoonzoon van Callaghan, heeft een boek •geschreven dat later deze maand zal verSéhljnen. In dit bbek een opvallend hoofdBlijven de Londense bussen straks weer in de garages staan? De exhorbitante looneisen geven in ieder geval voedsel genoeg aan het ontstaan van arbeidsonrust. stuk waarin Jay tot de conclusie komt dat het Britse volk een verwarrende en ongelukkige indruk maakt.

Ondanks dat het boek werd geschreven voor Jay z^n omstreden benoeming tot ambassadeur in Washington ontving zal het ongetw^feld g^ezien worden als een ernstige vorm van kritiek op de regering van Jay's schoonvader. Jay zegt dat de Britten zich ongelukkig voelen door het feit dat de Britse welvaart steeds verder wordt aangevreten en omdat niemand een oplossing weet om de neergang te keren.

Spot

Jay zegt dat de Britten een verbijsterde indruk maken omdat ze helemaal niet begrrijpen waarom hen die economische kommer en ellende overkomt. Maar, zo

Hvip van V»S. aan Somali vol risico

De massieve steun van de Sovjetunie aan Addis Abeba heeft de ver-i, warring in Mogadisjoe, de zetel van de regering-Siad Barre in Somalië vergroot. Die verwarring is niet ontstaan doordat Carter, in tegenstelling tot wat hij beweert na te streven, plotseling zijn wapenuitvoer vergroot. Die verwarring is ook niet ontstaan, doordat Cyrus Vance nog eens nadrukkelijk als een van de landen die Amerikaanse wapens kan krijgen, Somalië noemde.

Die verwarring was reeds eerder dit jaar ontstaan, omdat Somalië plotseling door de Sovjet-ünie geconfronteerd werd met een optreden dat zij voor onmogelijk had gehouden. De Sovjet-tlnie als socialistische staat weigerde de „Westsomalische bevrijdingsbeweging" te ondersteunen. De verwarring werd nog vergroot doordat Somalië plotseling Ethiopië als een echte koloniale mogendheid zag optreden. Een marxistische jimta in het kleed van kapitalistische expansionisten was voor Barre ongehoord. Het geloof in de betrouwbaarheid van de communistische vrienden kreeg een knak. In Somalische ogen was ér geen onderscheid meer tussen de Russische en Amerikaanse politiek te vinden.

• Siad Barre moest ontnuchterd in „Newsweek" vaststellen: „Rusland onderscheidt zich in niets van andere supermachten, die in onze streken niet thuis horen.' Zij zoeken slechts hun eigen belangen".

Het ontbreken van relaties met het Westen in het verleden is de oorzaak, dat Somalië desondanks niet direct uit de Russische invloedssfeer zal vallen. Daarvoor staat de - voor Afrika beslissend - uit verschillende stammenvertegenwoordigers opgebouwde top garant. Ze bestaat uit vijf leden: Siad Barre als president en zijn schoonzoon Ismail behoren belden tot de invloedrijke Darodstam. Samantar, ials derde man, die het evenwicht binnen het trio bewaart, is een grote vriend van Moskou, maar behoort tot een onbetekende volksgroep. De vierde man Abokar behoort tot de noordelijk Isar stam en de vijfde Ktilmi tot de zuidelijke Jawiah's.

Het zijn vooral de noordelijke stammen waaronder de Isars die relaties vervolgd Jay, de Labour-partij is de enige politieke formatie die kan bogen op nationale steun en vertrouwen.

Jay heeft het betreffende hoofdstuk „Engelanditis" genoemd. Callaghan kon zich alvast voorbereiden op spot van de met Egypte en Saoedi-Arabië zoeken te verstevigen. Ook ai vanwege hun hogere ontwikkeling worden zij daarbij door de zuidelijke stammen waaronder de Daro's, die Somalië domineren argwanend gadegeslagen. Het onafliankelijke Djiboeti lokt de Isars. De Sovjet-Unie heeft met haar Cubaanse huurlingen in een plotselinge wending nu definitief de zijde van de grootste staat in de hoorn van Afrika, Ethiopië gekozen. Ze laat het aan de Verenigde Staten over om zich te begeven in groeiende afrikaanse stammengeschillen. Kennelijk acht het de waarde van het koptisch-christelijke Ethiopië als stabiliseringsfactor hoog. Ondertussen is bijna iedereen vergeten, dat het bezit van de woestijnprovincie Ogaden voor Somalië bittere noodzaak is. Slechts de juist over de garens aanwezige olie kan Barre de middelen verschaffen om zijn republiek tot bloei te brengen. De aanwezige olievelden konden tot nu toe nog niet geëxploiteerd worden omdat de ethiopische olie slechts door middel van een pijpleiding over somalisch grondgebied naar de kust gebracht kan worden. Dat was politiek onmo-. gelijk.

Daarnaast is bijna iedereen vandaag vergeten, dat de ondersteuning van Barre aan de strijd die het „bevrijdingsfront van Westsomalië" voert, steun aan eigen stam is. De strijd aan de somalisch-Ethiopische strijd is kenmerkend voor de Afrikaanse verhoudingen.

Een van de redenen die Carter ertoe gebracht hebben om Somalië wapenhulp te verschaffen is dat hij de indruk vermijden wil dat de Verenigde Staten de Sovjet-Unie in Afrika de vrije hand ziUlen laten. Een indruk die door hun stilzwijgend toezien in Zaïre en Angola is gewekt. Toch kimnen we de gedachte niet van ons afschudden, dat gezien de Arabische invloed de V.S. zich hier in een wespennest hebben begeven, waar zij niet ongeschonden zullen uitkomen. En standvastig optreden tegenover russisohe druk in Zuidelijk Afrika levert dienaangaande minder problemen op, maar is de wereldopinie moeilijker te verkopen. Dat geven wij toe. zijde van de conservatieve lagerhuisafgevaardigden bij de hervatting van het parlementaire werk in de herfst. De loatsten zullen zijn optimistische uit-. spraken aanvtiilen niet dé sotribere conclusies van soboon^zoon^ Peter- Jay.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 6 augustus 1977

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

Schoonzoon Jay bakt Callag^han een poets

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 6 augustus 1977

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken