Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Vertrek van Mudge slechts een rimpel in Namibië?

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Vertrek van Mudge slechts een rimpel in Namibië?

4 minuten leestijd

De directe aanleiding tot zijn vertrek was de verkiezing van de conservatieve A. H. du Plessis tot voorzitter van het te houden congres In windhoek. Du Plessis werd met 141 stemmen voor en 135 tegen tot voorzitter gekozen. De 136 kwamen terecht bij Mudge. Nadat de uitslag bekend werd stapte Mudge op, waarop hem 75 gedelegeerden volgden.

Tot 28 september vormde de Nasionale Partij in Zuldwest-Afrika en in Zuid-Afrika een geheel. Zij leverde zes zetels voor de Volksraad in Kaapstad. Een speciale publicatie in het staatsblad maakte daar een einde aan. Dit in verband met de volgende maand in Zuid-Afrika te houden algemene verkiezingen. Van haar kant verbrak ook de Nasionale Partij van Zuldwest-Afrika de banden met Pretoria, alhoewel zij voorlopig dezelfde naam zal blijven dragen.

Dit besluit van het Congres ging Mudge niet ver genoeg. Het gehouden referendum onder de blanken in Zuldwest-Afrika heeft duidelijk gemaakt dat een groot deel van de blanken achter de Tumhalle-oplossing staat. Een groot deel hunner voelt zich in de Nasionale Partij echter niet thuis. Daaronder bevindt zich het merendeel van de in Zuidwest-Afirlka wonende Duitsers, die slechts bij gebrek aan alternatieven hun politieke thuis In de Nasionale Partij zochten. Mudge meent dat er daarom voor een tweede blanke partij, die minder nauw verweven is met het apartheidsbeleid in het verleden als dat de Nasionale Partij Is, plaats is. Na het verlaten van het congres was daarom zijn eerste daad met andere groepen, die aan het Tumhalle-beraad hadden deelgenomen, het overleg te starten om tot een multiraciale partij te komen.

Alhoewel in de eerste uren zowel du Plessis alsook Mudge zich onthielden van scherpe kritiek over en weer, bleef toch niet verborgen, dat du Plessis, althans volgens Mudge, hem ,4ntolerantie" had verweten. Overigens maakte Mudge wel duidelijk, dat de verkiezing van du Plessis tot voorzitter van het Nasionale Congres voorlopig aan „het irritereende bestaan van apartheid" nog geen einde zou maken.

Een andere gebeurtenis die iets van de spanningen deed gevoelen was de bekendmaking, dat de Kleurlingen verenigd in de Nasionale Onafliankelijkheldspartij onder leiding van Charlie Hartung zich aansloten bij het Nasionale Namlbise Front. Dit Front is een tegenstander van het Tumhalleberaad en doet daar ook niet aan mee. De Kleurlingenpartij die dat wel doet, volbrengt met de aansluiting bij het Namibische Front de krachttoer nu mee te spelen zowel in het kamp van de tegenstanders VEUI Tumhalle alsook in de voorstanders van dat beraad. Het werpt een licht op merkwaardige politieke verhoudingen die in Zuldwest-Afrika spelen.

Naast de politieke stromingen min of meer uitgekanaliseerd in partijvormlng spelen ook individuele personen nog een grote rol. Een hvmner is professor Mboeroemba Kerina, de schepper van de naam Namibië voor Zuldwest-Afrika. Professor Kerina die zich kenmerkt door een pro-westerse opstelling is een van de sterkste voorstanders van het Tumhalle-beraad en de door dit beraad voorgestane politieke oplossing.

Hij is bijvoorbeeld de politieke adviseur van de Ovambo's, wiens politieke leider pastoor Cornelius Ndjona, deelnemer aan het Tumhalle-beraad is. Professor Kerina gaat dezer dagen naar New York om tijdens de nu aan de gang zijnde zitting van de Algemene Vergadering van de VJT. him zaak te bepleiten.

Da.amaast is er de rol die de Anglikaanse. Roomse en Lutherse kerk in Namibië speelt. Zij hebben te zamen een plan ontwikkeld dat in tegenstelling tot het Tumhalleberaad, de verantwoordelijkheid voor de overgang in handen van de gezamenlijke kerken legt. Een idee door de Lutherse predikant ds. Liikas de Vries ontworpen en gepropageerd.

Hij ontving daarbij da steun van Daniel Togarero, de bekende redacteur van het Evangelisch-Lutherse kerkblad „ELK" en vlce-voorzitter van de binnenlandse vleugel van Swapo. Overigens is de verstandhouding tussen ds. de Vries en Sam Nujoma, de militante leider van de buitenlandse vleugel van Swapoo, uitstekend.

In een interview dat in Amerika verscheen zei hij over ds. de Vries: „Hij Is een vrljheldsvechter zoals wij dat zelf zijn. Wij Samen zullen niet rusten voordat Swapo volledig erkend zal zijn". De steim van ds. de Vries voor Swapo dateert niet van vandaag of gisteren.

Reeds in 197S verwees hij in een memorandum aan Kissinger naar een van zijn stellingen van zijn proefschrift waarin hij stelde: „De Zuidafrlkaanse regering heeft zonder meer het bloed en de schande van de Duitse kolonlEile tijd overgenomen en tot op vandaag voortgezet"!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 oktober 1977

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Vertrek van Mudge slechts een rimpel in Namibië?

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 oktober 1977

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken